Reyting Uğruna

Okuyucularımdan Çağatay Bey "Özel Hayata Saygı mı?" başlıklı yazıma şöyle bir yorum bırakmış: "bu tarz haberlerin bu tür bloglarda reyting uğruna yayınlanması hakkındaki görüşlerinizi merak etmiyor değilim".

Bloguna göre değişir diye düşünüyorum. Bence her blogun farklı bir misyonu, blog sahiplerinin farklı amaçları var. Mesela benimkinde reklam falan yok, okuyucu sayısı artsın diye bir derdim de yok. Yazdıklarımın birçok kişi için ilgi çekici olmadığının farkındayım. Blogumu beğenen okuyor:)... Siyasi veya medyatik birinin özel hayatının dedikodusu beni hiç ilgilendirmiyor, o yüzden de yazmıyorum.

Bazı bloglar ise reklam gelirleri ve dolayısıyle daha geniş kitlelere ulaşabilmek için varlar. Popüler konuları yayınlamak okuyucu çekiyorsa, onlar da elbet bundan faydalanacaklar. Blogun amacı reyting artırmaksa, her yol mübah. (Ben demedim, Machiavelli demiş).

EkonomiTürk'ün stratejisi ise belli ki harcanan emeğin karşılığını almak. Bence haksız da değil zira orada yazılan yazılar benim yazdıklarım gibi herhangibir teknik bilgiye ya da araştırmaya dayanmayan yazılar değil. Yazarların belli ki ciddi emek sarf ettikleri, kafa patlattıkları yazılar. Hal böyle olunca, insanlar emek harcadıkları bir işin hem daha geniş kitlelere ulaşmasını hem de buradan elde edilecek geliri bir şekilde kullanabilmek istiyorlar. İnan Doğan'ın parayı cebine atmak peşinde olduğunu düşünmüyorum. Öyle olsaydı ekonomi yerine farklı bir konu seçebilirdi. Ekonomi, tasarruf, mali disiplin gibi konuları Google'amayan, onun yerine iki kişinin mahrem görüntülerini Google'layan birkaç bin kişi tesadüfen EkonomiTürk'e gidip, blogu görünce birkaç yazı okuyorsa, eh bu da bir kazançtır o kişiler adına.

Maalesef eğitim sistemimizin muhteşemliği insanları ezberciliğe yöneltiyor ve gerçekten öğrenme motivasyonu sağlamıyor. Ekonomi diplomasıyla gezen binlerce kişi resmen cahil. Birilerinin maşası olan köşe yazarlarının saçmalarını yerden yere vuran, eğitici yazılar ve yorumlar yayınlayan bir blogun sahibi ratingini artırmak istiyorsa ve seçtiği yöntem işe yarıyorsa, neden olmasın?

Neye İhtiyacım Yok?

Malum havalar güzelleşti, herkes kendini sokaklara attı. Birçok kişi gardrobunu gözden geçiriyor ve ihtiyaç tespiti yapıyor. Sonra da ver elini alışveriş!

Tutumlu biri olarak bu gardrop gözden geçirme işini yaparken kendinize "Neye ihtiyacım var?" diye sormak yerine "Neye ihtiyacım yok?" diye sormanızı öneriyorum. Zira gerçek ihtiyaçlarla, istekler çoğunlukla karışır. Gardrobunuzda 7 tane penye t-shirt varken, pembe bir penyeniz olmadığını görüp bunu ihtiyaç zannedebilirsiniz. Oysa esasında t-shirt'e ihtiyacınız yoktur.

Akıllı bir gardropta birbirine uyumlu renklerde üstler ve altlar olmalıdır ki, bunları pek çok değişik şekilde kombine edip giyebilesiniz. Eğer çalışıyorsanız hafta sonları için 2-3 pantolon ve 3-4 tane bluz ya da t-shirt ekseriyetle yeterlidir. Ben genellikle en sevdiğim ve içinde kendimi en rahat hissettiğim kıyafeti üniforma gibi giyer dururum. Diğer şeyler de dolapta öylece beklerler. Bu da israf demek elbette. Haydi bakalim gardrobunuzu gözden geçirin, giymeyeceklerinizi ayırın, giyeceklerinizi biraraya toplayın ve neye ihtiyacınız olmadığını bir güzel belirleyin. Büyük ihtimalle yaz indirimlerine kadar geçen senelerden kalanlarla idare edebilirsiniz;-)

İşte benim sonuçlarım:

- beyaz T-Shirt'e ihtiyacım yok
- spor pantolona ihtiyacım yok
- ayakkabıya ihtiyacım yok
- cekete ihtiyacım yok
- mayoya ihtiyacım yok
- plaj havlusuna ihtiyacım yok

Giyebileceğim üstler konusunda kararsızım ama yeni bir parça almadan indirimlere kadar idare edebilirim diye düşünüyorum.

Meyvenizi mıncıklatmayın!

Birçok markette içim kalkıyor, kiraz, kayısı, çilek, erik gibi meyvelerden alamıyorum. Bugün de öyle oldu. Ankara'da anneme yakın ufak bir market zincirinin mağazasına girdim. Girişte çilekleri ve kirazları mıncıklayanlardan tiksindiğim için meyve alamadım. Şöyle aklı başında laftan anlayan tipte bir görevli aradım ama gördüklerimin hepsi "Bezgin Bekir" ayarı çekilmiş tipler olduğundan boşuna nefes tüketmedim. Eve gelince anneme o marketten alışveriş yapmamasını, en azından mıncıklanma ihtimali olan yiyeceklerden almamasını tembih ettim.

Neden pisiz biz? Hani Elhamdilüllah Müslümandık? Hani temizlik imandan gelirdi?

Otomobil camından gofret kağıdı, mendil, sigara atan, yere tüküren, inşaat döküntüsünü ilk bulduğu yere döken, çöp torbalarının ağzını adam gibi bağlamayan ve çöpçüleri adam yerine koymayanlara YUH olsun yani! İnsanı zorla sinirlendiriyorlar.

Yine bugün bir alışveriş merkezinde birşeyler atıştırırken yan masadaki genç çift dikkatimizi çekti. Burger King'ten standart tepside efendi gibi hepsi paketlenmiş olarak aldıkları yiyecekleri tüm masaya döke saça nasıl yediklerine ve o kadar pisliği arkada nasıl gönül rahatlğıyla bıraktıklarına şaştık kaldık. Ben tepsinin dışına birşey düşürsem mutlaka alır, peçeteyle kirlettiğim yeri silerim. Sonuçta oraları temizleyen asgari ücretle çalıştırılan insanlar. Zaten yaptıkları işin çekilir yanı yok, niye iyicene zora sokalım ki?

Niye pisiz biz? NİYE? Anlamak mümkün değil.

Özel Hayata Saygı mı?

Bizim toplumumuzun en önemli hastalıklarından biri özel hayata meraktır. Paparazzi programlarından, dedikodu köşelerine, kahvehanelerde masum görünüşlü tavla oyunlarından, ev hanımlarının geleneksel "gün" toplantılarına, öğretmen odalarından, kahve molasındaki çalışanlara kadar her yerde "falanca ne yapmış, kim kiminle berabermiş vs." türü muhabbet döner.

Kimse kendi herzeleri açığa çıksın istemez ama başkalarınınkini bilmek ister. Ekonomi Türk blogu uzun zamandan beri yayında olan, içinde çok kaliteli yorum yazılarının yanısıra eğitici yazılar da barındıran bir blog olarak çekemediği okuru, son patlayan Deniz Baykal-Nesrin Baytok olayı sayesinde çekebilmiş. Yazıktır yahu! Görüntüler sahte mi değil mi bilmiyoruz. Kaldı ki Deniz Baykal ve Nesrin Baytok'un özel görüntülerini izlemeyi istemek nasıl bir merak ve haydi daha ileri gidelim, nasıl bir sapıklıktır? Başkalarının mahrem görüntülerine bu merak niye?

Anlayan varsa beri gelsin...

Bir gezinin ardından...

Uzun zamandır annemle Antakya'daki mozaik müzesini görmek istiyorduk. Geçen pazar kalktık gittik. İlk etaptaki gözlemlerim:

- Daha egzotik, mesela daha Arap etkisinde bir yer beklemiştim ama diğer şehirlerimizden hiç farkı yok. Hatta birçok Anadolu kentinden daha modern.
- Sanıyorum tabela Antakya'da çok pahalı. Şehirde pek az tabela vardı. Bazen bir istikamette göremediğiniz tabelayı aksi istikametten gelirken görebiliyorsunuz. Bu da biraz tuhaf tabii.
- Samandağ tarafında deniz müthiş ama kasaba felaket bakımsız durumda. Plajda kimsecikler yok. Doğru düzgün tesis ve yazlıklar da yok. Herşey çok bakımsız. O denize yazık oluyor.
- Antakya yemekleri gerçekten çok güzel.
- Turistik hediyelik eşya çok kısıtlı. St. Pierre kilisesine gitmesek, hiçbirşey bulamayacaktık. Oysa o mozaikleri örnek alıp, neler yapılabilir.
- Çok sayıda tursit geliyor ama Antakya'lılar bundan çok fayda sağlamıyorlar. Turizm konusunda vizyoner insanlara ihtiyaçları var.

Güzel bir gezi oldu. Giderken yolu bölmüştük, dönüşte doğrudan gelelim dedik ama haydi Yumurtalık, haydi Isos (onu da bulamadık zaten tabelacılar sağolsun) derken 10 saat kadar araba kullandım. Şu an bu yazıyı ayaklarım havada yazıyorum.

Turkcell'den Vodafone'a geçen var mı?

1997'den beri Turkcell müşterisiyim. Vodafone'un faturalı hat tarifelerinden bazıları bana cazip geliyor. Numara taşıma işi de çıkınca denesem mi diye düşünmeye başladım.

Turkcell Faturalı hatlı olup da Vodafone'a gecen okuyucular varsa, fikirlerini almak isterim. Cep telefonunu sadece telefonla konusmak ve nadiren SMS atmak icin kullanıyorum. 3G ya da cepten internet ile hic ilgim yok.

Bekliyorum...

Digitürk Plus Üyeleri Salak mı?

Digitürk Plus üyeleri salak mı diye sormamın nedeni Digitürk Plus üyelerinin çok pahalı olduğunu düşündüğüm bir hizmeti almaları değil.

Bu hizmet çıktı çıkalı monoton bir şekilde Digitürk kanallarındaki herhangibir program başlamadan evvel " dın dın dın dınnn Digitürk Plus üyeleri bu diziyi kaydedebilir, daha sonra izleyebilir, vs. vs..." tarzı bir anons yayınlanıyor.

Ya kardeşim zaten bu zıkkımı satın alan bununla ne yapacağını biliyor, almayan da çoktan öğrendi. Aylardır aynı anons, aynı sinyal müziği sanki bir çeşit beyin yıkama taktiği... Ben dinlemekten bıktım, adamlar yayınlamaktan bıkmadılar.

Zaten bu Digitürk'ü de, TV'yi de hayatımdan hepten çıkartmak istiyorum. Resmen beyin zehiri...