Tutumlu Kısa Kaçamaklar

Bu yıl uzun bir tatil yapmayı bütçeme alamayacağım. Ancak, günlük işlerden uzaklaşıp, stres atmak için uzun hafta sonlarında tutumlu kısa kaçamaklar yapmayı planlıyorum.

İlkini 23 Nisan Resmi tatili ile birleşen hafta sonunda yapacağım. Otel rezervasyonumu çok uygun bir fiyattan haftalar önce yaptırmıştım. Annemi de alıp yakınlardaki bir ile çevre ve doğal güzellik görmeye gideceğim.

Yanımıza evde hazırlanmış atıştırmalıklar almayı ihmal etmeyeceğiz. Bu sayede güzel manzaralarla karşılaştığımızda keyifli molalar verebiliyoruz.

Ertesi hafta da şirketin yıllık iznimize mahsup ederek vereceği bir gün sayesinde 4 günlük uzun bir hafta sonu olacak. İstanbul'a evime gitmeyi ve kışlık giysilerle yazlıkları değiştirmeyi umuyorum. Deniz kenarında zaman geçirmeyi çok özledim. Annem de bana eşlik edecek. O da Istanbul'u çok özlemiş, ne zamandır gitmek istiyordu. Ona birkaç hafta orada kalmasını teklif ettim. Bakalım yapacak mı?

Tercih Meselesi

Dün yeni ev için almam gereken minimum eşyanın tamamını satın aldım. Hayli hafiflemiş (!) olarak eve döndüm. Annemle sohbet ederken, bazı ihtiyaçlar daha gündeme geldi. Bunlar benim 2. derece önem atfettiğim ve de kısa vadede almayı planlamadığım eşyalar. Anneme bunları henüz alamayacağımı söyleyince afalladı ve "paran mı bitti?" dedi. Paramın bitmediğini ama bütçemde bu iş için ayırdığım paranın bittiğini söyledim. "Nasıl yani?" dedi. Ben de ona yazın tatil yapmak için bütçe yaptığımı, ilave eşyaları alırsam tatil yapamayacağımı, tatilden de vazgeçmek istemediğimi anlattım. Anneme bu durum biraz tuhaf geliyor ama benim önem verdiğim şeyler farklı.

Annem acelecidir. Herşey hemen olsun bitsin ister. Benim yerimde olsaydı eminim tüm eşyayı alır, evi dayar döşer ama sonra da tatil yapmayı düşünmezdi. O evinin düzgün, rahat ve kullanışlı olmasını bense, keyfimi, tatil yapmayı ve sevdiğim şeylere para harcayabilmeyi önemserim.

Yıllar evvel yeni bir iş için İzmir'e gitmiştim. Bir yıl boyunca salonda tek bir TV koltuğu, bir televizyon ve de 3 minder ile yaşadım. Ertesi sene bir kanepe satın aldım. Çok uzun süre böyle idare ettim ama o arada güzel seyahatler yaptım.

Kaynaklar kısıtlı. O halde en doğrusu kaynakları en çok önemsediğimiz şeyler için kullanmak. Örneğin rahmetli babam için benim ve kardeşimin eğitimi herşeyden önemli idi ve o da bunun gereği neyse onu yaptı. Bizim iyi birer eğitim almamız için pek çok fedakarlıkta bulundu.

Ultra Herşey Dahil

Tatil yapmayı, seyahat etmeyi çok severim. Bayram'da Geniş Aile Kaçamağı yapalım dedik, annem, kardeşim, kardeşimin eşi ve eşinin ailesi hep beraber Side taraflarındaki bir Ultra Herşey Dahil konseptli otele kaçtık. Nisan'da da aynı yere aynı ekip ile gitmiştik. Temel olarak bu tür tesislerde kalmam, genelde farklı farklı yerlerde birkaç gün kalarak tatil yapmayı tercih ederim.Zaten bu tür tatil tecrübem de toplam 3 kez ile kısıtlıdır. Tek bir otele gidip, orada kapanıp kalmak bana ters gelir.

Bu kez otel neredeyse %95 yabancı turistle doluydu. Çoğu da emekli olmuş, yaşını başını almış tiplerdi. Bütün gün güneşte yatıp sabah kahvaltısından sonra alkol almaya başlayan bu yaşlılar ordusu Ultra Herşey Dahil'den dibine kadar yararlandılar. Bizler için uzun muhabbetlerin ve balığın yoldaşı olan rakıyı sadece buzla sabahın köründe içmeye başlıyorlar. Racona ters...

İsraf edilen yiyecek ve içeceğin haddi hesabı yok. Bu sistemin çevrenin gelişmesine engel olduğu zaman zaman yazılıp çizilir ki bence de doğru bir gözlem. Otel'den içeri adım attığınızda herşey tertemiz, düzenli ve bakımlı, dışarı adım attığınızda ise tipik gelişmemiş kasaba havası yaygın. Daracık sokaklar, çarpık kentleşme, çirkin binalar, uyduruk dükkanlar...

Kasım ayının sonunda denize girebilmiş olmak beni çok sevindirdi. Soğuk moğuk demedik, uzun uzun yüzdük. İşin o kısmı çok keyifliydi ama gözlemlediğim israf beni çok üzdü. Buna bir çözüm bulmanın imkansız olduğunun da farkındayım. O otel daha sağduyulu davransa, müşteri başka yere gider. Maalesef insanlar virüs gibiler...

Unutulmakta olan adetlerden: Yolluk

Eskiden uzun yola giderken yol boyunca yiyeceğimiz önceden hazırlanır, paketlenirdi. Hatta şişe suyu bulamayız endişesiyle annem bir termosa su da koyar, yanımıza alırdı. En popüler yol yiyecekleri annemin yaptığı poğaça, kek ve sandviçler ya da rahmetli babaannemim yaptığı enfes böreklerdi. Köfte ve yumurta koku nedeniyle bizim evde pek rağbet görmezdi. Hele de kendi otomobilimiz ile değil de otobüsle yola gidiyorsak.

Yollarda duraklanabilecek yer çok az olurdu ve onlar da bugünkülerden çok daha bakımsız ve hatta çok da kirli olurdu. Yolda tuvalete gitmek genellikle bir kabustu.

Şimdi adım başı tertemiz tesisler ve bakımlı benzinlikler var. Yemek yemek de tuvalete gitmek de sorun değil. Hal böyle olunca artık yolluk olayı neredeyse tarihe karışıyor. Oysa yolda yemek içmek oldukça pahalı. Üstelik de klasik 4-5 kişilik bir aile için ağır bir masraf olabiliyor. Daha önce buna kafa yormamıştım ancak Çeşme'ye giderken ve dönerken bunun farkına vardım.

Ani bir kararla yola çıktığım için buzdolabında bozulabilecek ne varsa yanıma aldım. Birkaç kutu içecek ve bir iki paket de kraker attım kutuma. Mola verdiğimde bunları atıştırdım. Eskisi gibi değilim, artık yoruluyorum ve İstanbul-İzmir arası gibi mesafelerde en az iki kez durup biraz dinleniyorum. Eskiden 15-20 dakikalık tek molayla bu mesafeyi kolayca katederdim.

Dönüşte tabii bu sefer yanımda hiçbirşey olmadığı için mola verince birşeyler atıştırmak ya da içmek için harcadığım parayı fark ettim. Tek kişi için yine birşey değil belki ama 4 kişilik bir ailenin harcayabileceği para azımsanacak gibi değil. Buna otoyol, benzin ve feribot ücretlerini de ilave edersiniz, bayağı bir yekun tutuyor. Otobüsle seyahat etseniz o da ayrı bir masraf ama daha hesaplı tabii ki.

Evden ayrılırken yolluk hazırlamak hala iyi ve akıllıca bir fikir. Dönüşte ise meyve, kraker, yoğurt gibi şeyler bir marketten alınabilir.

Tutumlu biri olmama rağmen seyahat ederken otomobili tercih ediyorum zira büyük bir esneklik sağlıyor. Her merak ettiğiniz tabelayı takip edebiliyorsunuz ve her istediğiniz yerde durabiliyorsunuz.

Staycation: Tatil için yeni bir anlayış

Dünyayı saran ekonomik kriz nedeniyle birçok kişi işlerini ya kaybediyor ya da kaybetme korkusu yaşıyor. İşini kaybetme korkusu yaşamayanlar bile bir ölçüde tedirgin ve para harcamak konusunda dikkatli davranmak zorundalar.

Hal böyleyken Amerika'da tatil anlamına gelen ama aslında bir yere gitmek çağrışımı yapan Vacation sözcüğü Staycation ile yer değiştiriyor. Birçok kişi yıllık iznini evinde geçirmeye ve lokal faaliyetlere katılmaya ve temel olarak dinlenmeye çalışıyor. Böylece tatil için hem fazla para harcamak zorunda kalmıyorlar, hem de nispeten daha dinlendirici bir zaman geçiriyorlar.

Rahmetli anneannem uzun yolculuk dönüşü her zaman "yorgunluğun adını tatil koymuşlar" derdi. Biraz düşününce hak vermemek elde değil. Çoğu kişi bir seferde ancak 1 hafta tatil alabiliyor. Yol stresi, ardından çabucak geçeceğini bildiğiniz bir hafta ve yeniden yol stresi ile işe geri dönüyor olmanın verdiği olumsuz duygular insanların temelde gevşemesine olanak tanımıyor. Hele bir de durmadan cep telefonundan aranmak ya da PDA'den mailleri kontrol etmek gibi "zorunluluklar" tatil kavramını sevimsizleştiriyor.

Bu sene "Staycation" yapmayı deneyin. Hem yola ve otele avuç dolusu para harcamazsınız, hem de evde zaman geçirmenin keyfine varırsınız. Günübirlik seyahatler, piknikler veya kültür turları ile zamanınızı değerlendirebilir, bir yere yetişmek zorunda olmadığınızdan gevşeyebilirsiniz.