Stresi Azaltmanın 5 Yolu

1. Egzersiz yapmak,
2. Hava soğuk bile olsa birkaç dakika için olsun açık havaya çıkıp, derin derin nefes almak,
3. Örgü örmek,
4. Güzel bir kitaba dalmak,
5. Çikolata yemek

Bunlar bende işe yarıyor, tavsiye ederim. Ha bir de arada "ya sabır, ya sabır..." diye kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum, o da fena olmuyor. Tespih çekmeye başlamak konusunda ise kararsızım.

Yorgunluk

Rahmetli anneannem "yorgunluğun adını gezme koymuşlar" derdi, gülerdik. İş seyahati vesilesiyle geçen hafta Kıbrıs'a gittim, oradan da hafta sonu için İstanbul'a geçtim. Bugün akşam 22:30 gibi evime geldim ve anneanneme hak verdim.

Bu seyahate 10 gün kadar süren bir soğuk algınlığı/grip/nezle (hangisi hala anlamış değilim) de eşlik edince boş zamanlarımın tümünü yatakta geçirdim diyebilirim.

Yaşlanmak kötü şey...

Yalancı Çoban

Yalancı Çoban'ın hikayesini bilmeyen yoktur sanırım. Ezop'un olduğu söylenen ama gerçek kaynağını tam bilemediğimiz bu çok öğretici çocuk masalından ders almayan Dünya Sağlık Örgütü WHO ve bizimkisi de dahil pek çok hükümet bu yıl da Domuz Gribi konusunda gereksiz bir panik yarattılar. Geçtiğimiz yıllarda SARS, sonra Kuş Gribi, şimdi de Domuz Gribi... Avrupa Parlamentosu Sağlık Komitesi'nden Wolfgang Wodarg ile yapılan bir röportaj pek çok yerde yayınlandı. Röportaj'da açıkça Dünya Sağlık Sağlık Örgütü'nün şeffaflığından duyulan şüphe, aşının iki doz uygulanması konusundaki öneriden kaynaklanan rahatsızlık ve ilaç firmalarının açgözlülüğünden bahsediliyor.

İnsanlar önlem olsun diye antibakteriyel jel ve sabunlara bir sürü para harcadı. Bunları üreten firmalar ciddi kar elde ettiler. Oysa H1N1 bir virüs yani, antibakteriyel ürünün buna bir etkisi olamaz. Birçok kişi de çocuğu grip olunca doktorlara koşuşturdu. Bilinçsiz bazı doktorlar ve uyanık bazı hastaneler grip hastalarına hemen domuz gribi yaftasını yapıştırıverdiler. Oysa her hastane ve her laboratuvar bu virüsü tespit edebilecek olanaklara sahip değilmiş. Bu da sonradan ortaya çıktı.

Hükümetleri Dünya Sağlık Örgütü'ne inandıkları için çok da fazla suçlayamıyorum ama bu örgütün çok sıkı biçimde denetlenmesini talep etmelerini bekliyorum.

Bizim başbakan aşı olmayacağını beyan ettiğinde ve de Sağlık Bakanı çocuklarını aşılatmadığında bu işten pis kokular almış ve grip aşısı olmayacağımı söylemiştim. Zaten ben her yıl yapılan normal grip aşılarını da olmuyorum. İnsan kendine iyi bakar, ellerini temiz tutar, havasız ve kalabalık ortamlardan kaçınırsa genellikle nezle ve grip olmuyor. Grip olunca da bol bol ılık sıvı tüketip, gerekirse ateş düşürücü kullanıp, dinlenerek bu hastalığı en fazla bir haftada atlatabiliyorsunuz.

Aceleyle üretilen bazı aşıların yan etkileri konusunda da ciddi suçlamalar gündeme gelmeye başladı. Önce cıva oranı dendi, şimdi de kanserojen unusrlardan bahsediliyor. Doğruluğu kanıtlanana kadar bilemeyeceğiz. Tabii kanıtların bize kadar ulaşması bir şekilde engellenmezse...

Bazı arkadaşlarım koşa koşa gidip çocuklarını aşılattılar. İnsanlar çocuk sahibi olunca sağduyularının ve soğukkanlılıklarının önemli bir bölümünü yitiriyorlar ve müthiş korumacı bir şekilde ve genellikle panikle davranmaya başlıyorlar. Şimdi bu ne idüğü belirsiz aşılarla aşılanan çocuklar sırf bu yüzden ileride sağlık sorunları yaşarlarsa bu aileler kendilerini nasıl hissedecek?

Bazen Ebola, HIV gibi birçok virüsün biyolojik silah olarak laboratuvarlarda üretildiğini, bunların bilinçli ya da bilinçsiz olarak insanlara bulaştırılmış olabileceğini, yahut da ilaç firmalarının bu tür virüsleri önce üretip, salgın yaratarak sonra da ilacını satarak zenginleşme çabası içerisinde olduğunu düşünürüm. Bunu söylediğim zaman çoğu insan beni fazlaca Komplo Teorisi okumakla suçluyor ama sanırım zaman beni haklı çıkartacak.

Bu arada laboratuvar ortamında üretilip, biyolojik silah olarak kullanılması öngörülen bir virüs ile ilgili olarak okuduğum en iyi Komplo Teorilerinden biri de Tom Clancy'nin Rainbow Six isimli kitabıdır. Türkçesi Epsilon Kitabevinden Gökkuşağı 6 ismiyle yayınlanmış. Bulursanız okumanızı öneririm. Eko-Teröristlerin dünyayı kurtarmak için giriştikleri çılgınca bir komplodan bahseden kitabı okuyunca aslında bu tür bir girişimi engellemenin ne kadar zor olduğunu ve bu işin iyi bir planlama ile pekala da yapılabileceğini fark ediyorsunuz.

Bir gün gerçekten önemli bir hastalık ortaya çıkacak ve bizler yıllardır gereksiz paniklere sevkedildiğimizden, tıpkı Yalancı Çoban hikayesinde olduğu gibi bu kez gerçek olan tehlikeye aldırış etmeyeceğiz. Esas problem bu...

Sigara Parasına

Ben sigara içmem. İçene de kızarım zira sigaranın kokusunu çok dayanılmaz buluyorum. Kapalı mekanlarda sigara yasaklandığında sevinmiştim, şimdi de dışarıda oturmanın keyfi kaçtı diye düşünüyorum. Geçtiğimiz yıl New York'ta parklar ve plajlarda da sigara yasağı konması gündeme gelmişti. Orada açık havada da her yerde sigara içilemiyor. İlginizi çektiyse şu yazıyı okuyabilirsiniz.

Sigara sağlığa çok çok zararlı ama öyle büyük bir endüstri ki kimse bunu yasaklamaya bu noktada cesaret edemez. İçmeseniz ama içilen ortamda bulunsanız dahi en az içen kadar zarar görüyorsunuz deniliyor. Bilimsel tarafını pek bilmiyorum. Zararlı olduğuna inanıyor ve kokusundan şiddetle nefret ediyorum.

Birkaç gündür sigaraya yapılan zamlarla ilgili haberler dikkatimi çekiyor. Bugün yayınlanan fiyatlara baktım. Anlaşılan bir paket sigaranın fiyatı 4-7,5 TL arası değişiyormuş. Küçümsenecek para değil. Bir kişi ortalama fiyatlı bir sigaradan günde yarım paket içiyor olsa ayda yaklaşık 85-90 TL arası bir parayı sigaraya veriyor demektir. Pekiyi bu sigara parasına neler yapılabilir? Aşağıda vereceğim örneklerdeki fiyatları rastgele bir marketin sitesinden aldım ve yuvarladım. Çok daha uygun fiyatlarla alışveriş yapılabileceğinden eminim.

85-90 TL ile,
44 Litre Pastörize Günlük Süt veya,
21 Kg. Tava Yoğurdu veya,
315 adet yumurta veya,
5 Kg. Kıyma veya,
15 adet bütün tavuk veya,
12 Kg. Alabalık veya,
25 Kg. Ispanak veya, 32 Kg. Kereviz veya,
60 Kg. Lahana veya,
45 Kg. Elma veya,
30 Kg. Muz alabilirsiniz.

Şimdi dar gelirli olup, günde yarım paket sigara içen bir kişinin ailesini nelerden mahrum ettiğine siz karar verin.

Sigaranın sebep olduğu hastalıklardan ve bunların tedavisinin pahalılığından söz etmiyorum bile...

Haliniz vaktiniz yerinde olsa bile gelin bu sene sigarayı bırakın, tasarruf ettiğiniz parayı zor durumdaki insanlara yardım yapmaya, hobilerinize, ya da sizi mutlu edecek başka bir şeyler yapmaya ayırın.

Okuyucular arasında bu sene hedefi sigara bırakmak olan kimse var mı? Varsa izleyecekleri stratejiyi ya da deneyimlerini buradan paylaşmak isterlerse bana mail atabilir ve bloga konuk yazar olabilirler.

Su

Yeteri kadar su içmenin sağlık açısından çok önemi var. Eklemlerinizi, böbreklerinizi, karaciğerinizi, cildinizi korumak istiyorsanız su içmelisiniz. Ben doktorların en az 2 lt. ya da 8 bardak su içme önerisini harfiyen uygulayanlardanım. Fazla kahve ve çay tüketmem. Bu da sanırım bol su içmem ile ilgili bir durum. Son dönemlerde alkali su içmenin önemine dair bazı yazılar okudum. Evime aldığım damacana suya baktım pH seviyesi 8.2 yani yeteri kadar alkali bir su. Yumuşak suları tüketmek sağlık açısından pek önerilmiyor.

Son dönemde yükselen ürik asit seviyem nedeniyle şu sıra asiditesi yüksek yiyecek ve içeceklerden uzak duruyorum. Gut hastalığına yakalanmaktan çok çekiniyorum. Tükettiğim suyun alkali olması bu nedenle benim için daha fazla önem kazanıyor.

Yazın hemen herkesin elinde pet su şişeleri görürüz. Önce çevreye sonra da bence cebinize zararlı bu durumdan kurtulmanız için size ufak termoslar edinmenizi önereceğim. Fiyatı bulunduğu mağazaya göre 9.99-19.99 TL arası değişen yarım litrelik çelik termosları evinizde doldurup, yanınıza alabilirsiniz. Ben son dönemlerde bu alışkanlığı edindim zira hem her büfede pH seviyesi yüksek su bulamıyorsunuz, hem çevreyi kirletmekten kaçınabiliyorsunuz hem de damacana ile alırken litresi 30-40 kuruş olan suyun litresine 2 TL vermek zorunda kalmıyorsunuz. Kullandığım çelik termosu 9.99 TL'ye IKEA'dan aldım.

Çok zararlı olan şeylerden biri de özellikle yazın sıcakta arabada bıraktğınız pet şişe suyu, sonradan içmek. Pet şişe sular güneşte ve aşırı sıcakta kalmamalı. Kaldıkları takdirde içlerindeki suyu tüketmemelisiniz.

Hasta Müşteri midir? Bal gibi de hem de...

Yıllar evvel Amerika'da yaşarken bir enfeksiyon geçirdim. Sigorta şirketimin beni yönlendirdiği kliniğe gittim ve oradaki doktor ezbere bir antibiyotik yazdı. İlacı 7 ya da 10 gün aldım, bitirir bitirmez sorun yine başladı. Aynı doktor bu sefer başka bir antibiyotik yazdı. Sonuç aynı... Amerikalı iş arkadaşlarımdan biri Müşteri Hizmetler'ini aramamı ve beni bir uzmana yönlendirmezlerse onları dava edeceğimi söylememi önerdi. Unutmayın sene 1990. Çok şaşırdım ama dediğini de yaptım. Türkiye'de o dönemlerde böyle birşey hiç başıma gelmemişti ama tehdit işe yaradı. Hemen beni bir uzmana yönlendirip sorunu çözdüler... Bunu daha evvel anlatmışımdır belki... İlk defa o zaman bir hastanın aslında bir müşteri olduğuna uyandım.

O dönemlerde hasta olarak doktora gittiğimde hizmet satın almakta olduğumu düşünmediğimi, hastanede nasıl davranırlarsa eyvallah demek gerektiğini aksi takdirde sıkıntı yaşayabileceğimi düşündüğümü şimdi daha iyi algılıyorum. Ne kadar yanlış! Gerçi bu durum babamın devlet memuru olması ve ben küçükken hep devlet hastaneleriyle muhatap olmamızdan ötürü olabilir. Oysa devlet hastanesi, özel hastane fark etmez. Orası bir hizmet işletmesi ve adam gibi hizmet etmek zorundalar.

Özel sağlık sigortaları sayesinde son 20 küsur yıldır tamamen özel hastanelerle muhatap olduğumdan daha iyi muamele ve özen bekliyorum. İnsanın yaşı ilerledikçe memnuniyetsizliğini dile getirmesi, haksızlığa karşı çıkması, sesini yükseltip hakkını araması daha bir kolay oluyor galiba.

Bugün canımı sıkan bir olay başıma geldi. Perşembe günü çözülmesini bekliyorum. Bu nedenle şu anda ne olduğunu anlatmayacağım ama hastane ve hasta haklarıyla ilgili...

Grip nedeniyle kapalıyız...

Okuyuculara bulaşmasın diye bir süre yazamayacağım:) Merak etmeyin sanırım Domuz Gribi değil...

Yaşlanıyorsunuz! Hızlı mı olsun, yavaş mı?

Teknoloji ve buna bağlı olarak ilgi alanlarımız hızla değişirken, bizden önceki jenerasyonla algılama, merak etme, hobiler edinme, teknolojiyi takip gibi konularda aramızın açıldığını düşünüyorum.

Örneğin, cep telefonları markaları ne olursa olsun temelde aynı fonksiyonları olan cihazlar. Birini kullanan, en fazla birkaç dakika içinde diğerinde de arama, kayıt, mesaj gönderme gibi temel işlemleri yapabilir. Oysa bizden önceki jenerasyon için bu hiç de kolay olmuyor. Cihazları bozma endişesi ile olsa gerek kurcalamayı sevmiyorlar ve yeni bir cep telefonu onları ilk birkaç gün her çaldığında dehşete düşürmeyi başarabiliyor.

Geçenlerde Internet Explorer ile sorun yaşamaya başladım. Normalde bilgisayar bilgim kullanıcı seviyesindedir, söküp takma işleri yapamam. Program yükleyebiliyorum desem, zaten programlar kendi kendilerini yüklüyorlar. Biraz arandıktan sonra kullandığım toolbarların sorun çıkardığına kanaat getirip, Explorer ayarlarımı orijinal haline getirdim ve sorundan kurtuldum. Benden 20 yaş küçük biri çok daha kısa sürede sorunu çözebilir, sistemin yedeğini alıp, belki de tüm Windows’u yeniden kurabilirdi. Allahtan meraklıyım ve internetten her şeyi bulabiliyorum. Mesela sistemimi yedeklemek istiyorum, internetten ücretsiz yazılımlar ve bu işi nasıl yapacağım konusunda bir sürü kaynak buldum. Haftaya bu işi yapacağım. Tanıdığım birçok yaşıtım ve hatta bizden gençler bile bununla uğraşmayı seçmeyebilir. Oysa gençlerden ve onların gündeminden geri kalmaktan, yeni teknolojileri anlayamamaktan Domuz Gribinden korkar gibi korkuyorum. Bilgisayarlar hayatımıza çıkmamak üzere girdiler. Her aradığım konuya saniyeler içinde ulaşmaya, bankacılık işlemlerimi kendim yapmaya, dünyayla bağlantımı bilgisayarla sağlamaya o kadar alıştım ki, bir gün laptopumdan uzak olsam rahatsızlık duyuyorum.

Yeniliklere, siyasete, ekonomiye, teknolojiye, gündeme ilgisi az olan insanların yaşlandıkça algılamalarında problem yaşadıklarını, yaşlılıkla ilişkili demans gibi hastalıklara daha yatkın olduklarını bizzat gözlemliyorum. Yeni meraklar edinmek ve bilmediğiniz şeyleri öğrenmeye çalışmak beyni daha uzun yıllar sağlıklı kılıyormuş, haberiniz olsun…

Diyet Listeleri ve Bütçeler - II

Geçen sefer diyet listeleri ve bütçeler arasındaki benzerlikleri yazmıştım. Okurlardan da katkılar geldi. Teşekkür ederim.

Benim yıllar boyunca diyet konusunda başarısız olmamın en önemli nedeni tembel olmamdır. Egzersiz yapmak ve yemek pişirmek genellikle zor gelir. Yemek pişirmek benim için bir eğlencedir, bu yüzden onu görev haline getirmek hiç işime gelmez. Ancak, öğrendim ki temel olarak işin mahrumiyet kısmı insanları daha çok etkiliyormuş.

Bir yerlerde okuduğuma göre, bazı yiyeceklerden tamamen uzak durmak zorunda olunması, çoğu kişinin kendisini bir müddet sıkması ve sonra da zincirden boşanmışcasına yemeklere saldırması ile sonuçlanıyormuş. Bunu okuyunca, bütçe ile aradaki bağlantıyı da çabucak kurmam zor olmadı. Çoğumuzun geliri hem istediği standartta yaşamaya, hem de tasarruf yapmaya yetmiyor. Hal böyle olunca, birşeylerden fedakarlık gerekiyor ve bu da insanlarda mahrumiyet hissi yaratıyor.

Eğlenceden, giyimden mahrum olmak zorunda kalmak duygusu da muhtemelen kısa süre içinde bütçeyi bir kenara atıp, eski harcama alışkanlıklarına dönmekle sonuçlanıyor. Bunda yaratıcılığımızı öldüren ve bizi kalıplara sokan eğitim sistemimizin de kabahati var. Eğlence deyince insanların aklına çok az sayıda şey geliyor. Kendilerini eğlendirecek bir sürü şey buulabileceklerini fark dahi etmiyorlar. En basitinden TV’deki çeşit çeşit kanallarda bize eğlence programı adı altında sunulanlara bakın. Ne kadar tekdüze, ne kadar birbirine benzer, kalıplaşmış programlar! Üstelik çoğu benim için eğlendirici bile değil.

Diyetisyenim her zaman canımın çektiği birşey olup olmadığını soruyor. Eğer belli birşeyi özlemişsem, mutlaka o şeyi diyetimi berbat etmeden yiyebilmem için bir yol düşünüyor. Bütçeler için de bu tarz bir yaklaşım anlamlı olabilir.

Güzel giyinmek çok para gerektirmez, insanın eğlenebilmesi için ille bir yere gidip, avuç dolusu para dökmesi şart değildir. Farklı alışkanlıklar ya da hobiler edinmeye çalışarak da eğlenebiliriz. Basit aksesuarlarla kıyafetlerimizi zenginleştirebiliriz. Geçen yıl boyunca kullandığınız gri renkli sıkıcı boyun atkısı ve eldivenlerinize, kullanmadığınız eski bir kolyenin boncuklarından birkaç tane dikerek, yeni bir hava kazandırabilirsiniz. Bunları yapabilmek için biraz örgü, biraz dikiş öğrenmek de “eğlenceli” olabilir.

Bütçenizi yaparken eğer gerçekten mümkünse, eğlence için de para ayırın. Bu durumunuza göre belki ayda bir kez, belki 3 ayda bir kez sinemaya gitmek olabilir ama en azından kendinizi mahrum ettiğinizi düşünmezsiniz. Fakat her hafta sonu için eğlenceli bir aktivite planlayın. Evde eşinizle karşılıklı tavla oynamak, veya ailece eğlenceli birşeyler yapmak mümkün olabilir. Eski fotoğraflara bakmak, bunlardan ve eski gazete ve dergilerden kesilmiş resimlerden bir kolaj yapmak, tuz seramiği yapmak vs. gibi evdeki malzemeleri kullanarak ailenizle hoşça zaman geçirmeniz mümkün.

Para yok dışarı çıkamıyoruz diye somurtup, babanın gazeteye gömülmesi, annenin öfkeyle ev işlerine saldırması, çocukların sıkıntıdan sürekli vızırdanması ile de hafta sonu geçirilebilir. Tercih kişiye kalmış...

Diyet Listeleri ve Bütçeler- I

Bazı konular görünüşte fevkalade alakasız da olsa, aslında şaşırtıcı derecede benzer olabiliyorlar. Başlığı gören ne düşündü bilmiyorum ama diyet listeleriyle bütçelerin benzeştiği yönleri irdelemek istedim. Kendimce bir liste yaptım:

1. İkisi de kategorilerden oluşur.
2. İkisini de kimse yapmak istemez.
3. İkisi de mahrumiyet hissi yaratır.
4. İkisini de yazmak kolay, uygulamak zordur.
5. İkisinden de çabucak vazgeçmek genel temayüldür.
6. İkisinin de hayatımız için kritik olduğunu biliriz.
7. İkisini de her yeni yılın başında planlar, Ocak ayı bitmeden vazgeçeriz.
8. İkisi de hatalı yönlerimizi vurgular. O yüzden onları sevmeyiz.
9. İkisi de ciddiyet ve planlama gerektirir.
10. İkisi de başımız belaya girmeden aklımıza gelmez.

Sıkıyönetim zamanı

Şu ara işyerimde süper yoğun bir dönemden geçiyoruz. Yoğunluğa stresi de eklerseniz nefis oluyor. 3 aydır korkup tartılmıyordum ama süratle kilo aldığımı hissediyordum. Bugün korkunun ecele faydası yok diyerek, kantara çıktım... Tabii iki üç gündür ağrıyan dizlerimin de bu cesaret gösterisine desteği oldu doğrusu.

Evet büyük bir felaketle karşı karşıyayım! Hiç bu kadar şişman olmamıştım....

Yoğun çalışmaktan eve gitmeye fırsat olmuyor. Sürekli pizza ve kebap türü yemekler yeniyor. Hiçbir hareket ve egzersiz imkanı yok ve benim gibi ebedi tembeller için bu durum şahane bir bahane. Üstüne de stresten anormal bir tatlı tüketimi sevdası eklenince kaçınılmaz sona ulaşmış bulunuyorum. Acilen önlem almam ve diyetisyene yeniden gitmeye başlamam lazım.

Gelecek hafta sonu çalışmam gerektiğini biliyorum.Bir sonraki hafta için derhal randevu aldım. Bu bile bir miktar kendime gelmemi ve tekrar kontrolü ele aldığımı hissetmemi sağladı.

Şimdi 15 gün boyunca yediklerimi kaydedip, kilo almamaya çalışacağım ve de en az hafta 4 gün yarım saat olsun yürümeye ya da bisiklete binmeye vakit ayıracağım. Kondisyon bisikleti yeniden salonun başköşesindeki TV’nin karşısındaki yerini almalı. Rahat koltuğumu da oradan alıp, yatak odasına götüreceğim.

Kendime çok kızgınım. Stresse stres, işse iş ne olmuş yani? Neden kendime zarar veriyorum ki? Para biriktireyim, emeklilikte rahat edeyim diyorum, oysa bu salaklıkla emekli olamadan geberip gideceğim.

T’Pol, Vulcan gezegeninden olanlara has geleneksel mantığını dünyada maalesef kaybetmiş bulunuyor. Esasında kullandığım mahlası T’pol yerine Topol’e çevirmem lazım. Geçen sene üstümden düşmek üzere olduğu için ıskartaya çıkartmayı düşündüğüm bluejean bile bugün beni rahatsız ediyor. Offfff ki, offfff.

Mutsuz yazı...

Hastayım, hem de çok. Cuma'dan beri yorgan döşek yatıyorum. Yüzümün sol tarafında dayanılmaz bir ağrı var. Kulağımın ağrısı mı dişime vuruyor yoksa diş kökümde bir sorun var da ağrısı kulağıma vuruyor anlayabilmiş değilim.

Burnum silmekten yara oldu. Bir rulo kağıt mutfak havlusunu bitirdim. Neyse ki dünkü kadar ateşim yok. Yalnız yaşamak sadece hasta olduğum zaman canımı sıkıyor. 38 ateşle kendi çorbamı kendim yapmak zoruma gitti doğrusu. Neyse, umarım yarına daha iyi olurum.

Birikimler büyüdükçe...

Birikimler büyüdükçe;

1. Faiz getirisi fark edilebilir hale geliyor.
2. Yılın başında koyduğunuz tasarruf hedefleri tahmininizden evvel gerçekleşiyor ve hedefleri revize etmek gerekiyor.
3. Tasarruf konusunda hevesiniz artıyor, kendi kendinizle yarışmaya başlıyorsunuz. Nasıl mı? Ben ayın başında hedeflediğim tasarruf miktarını hemen ilgili hesaba aktarıyorum. Bazen enflasyona endeksli bono, bazen de 32 gün kırık vadede dönen paramın üstüne katıyorum. Direkt çıktılarım zaten belli. Kendime mutfak, eğlence, dışarıda yemek ve giyim için belli bir harçlık ayırıyorum. Bunu da dörde bölüyorum. Haftalık payı harcamazsam bunu bir sonraki haftaya eklemiyorum, tasarrufumun üstüne koymak üzere likit fonda tutuyorum. Böylece harçlık olarak ayırdığım paradan da tasarruf ediyorum. Hatta bazen bu ekstradan kenara ayırdığım parayı eğer borsa uygun durumdaysa hisse senedi portföyümü artırmak için kullanıyorum. Bazen komik miktarlarda hisse senedi alabiliyorum. Olsun. Ufak ufak da olsa birikir.

Az çok dememek lazım. Mümkün olan en erken zamanda para biriktirmeye başlamak lazım. Geliriniz ne olursa olsun. Ayda 50-100 YTL ayırmanız bile uzun vadede size önemli bir birikim olarak dönecektir. Gereksinimlerle, istekleri ayırabilmek ve planlı olmak herşeyin anahtarı. Geçen hafta sonu dışarıda yemeğe gerekenden fazla para harcadığım için bu hafta sonu uslu duruyorum. Zaten hava dışarı çıkılmayacak kadar sıcak. Tansiyonum dengesizleşti. Böyle zamanlarda serin kalmak lazım. Yarın da belki ya sabah erkenden ya da daha geç saatte market alışverişi yapıp, işe götüreceğim yemekleri hazırlayacağım. Normalde hafta sonu alışveriş yapmam ama bu sefer hafta içi vaktim olmadı.

Diyetime geri döndüm. Yeni işimde uzun saatler çalışıyorum ve sağlıksız besleniyorum diye üzülüyordum, silkelenip kendime geldim. Geç saate kalma ihtimaline karşılık yanımda ilave yiyecek götürmeye karar verdim. Sonuçta tasarrufları ileride emekliliğin tadını çıkartmak için yapıyorum. Eğer sağlığıma dikkat etmezsem, tadını çıkartacak bir emeklilik yerine lüzumsuz ve önlenebilir sağlık sorunları nedeniyle tasarruflarımı uçuran ve beni mutsuz eden bir dönem yaşamak zorunda kalabilirim.

Diyet Motivasyonu - 2

Kendimi motive tutmak için birkaç şey daha yapıyorum, onları da paylaşmak istedim:

1. Burada blogda yazıyorum,
2. Kilomu her ölçümde yani haftada bir Excel'de kaydediyorum ve bir grafik olarak izliyorum. Son dönemde buna bir de trend çizgisi ekledim. Trend çizgisinin aşağı doğru gidiyor olması da büyük motivasyon doğrusu:)

Eskiden diye siteleri ya da bloglarına da bakıyordum ama bundan vazgeçtim. Zira bu sitelerde yazanlar çoğunlukla perhizi bozup, bu kaçamaklara kılıf uyduran ve kendilerini iyi hissetirecek yazılar yazıyorlar. Bu durumun beni de kaçamak yapmaya teşvik ettiğini fark ettim. Bunları izlemekten vazgeçtim.

Biraz önce yarınki yemek çantamı hazırladım:
1. Sabah kahvaltısı olarak, iki dilim tam ekmek arası beyaz peynir, biraz yeşillik.
2. Öğlen yemeği için z.yağlı fasulye, bir dilim ekmek ve 1 küçük yoğurt koydum.
3. Ikindi kahvaltısı için kiraz, bir ufak yoğurt ve yanında birkaç kaşık müsli.

Akşam yemeklerim için esmer, kabuklu pirinçten bir pilav yapıyorum. Vücuttan su atmak için bu da gerekli bir besinmiş. Z.yağlı yaptığım için kolayca yanımda götürebiliyorum, ayrıca ısıtmaya gerek duymadan tüketebiliyorum.

Eğer akşam geç vakte kadar çalışacak olursam, öğlen yemeğimin benzerini dışarıda bir yerden bulabilirim. Bu hafta sebze ağırlıklı yemem lazım.

Sağlıklı beslenmenin cüzdan için de faydaları var. Dışarıda yenen ya da kolayca eve ısmarlanabilen ağır ve pahalı yemekler azalıyor.

Yüzleşme Zamanı

Bugün benim için önemli iki konu ile yüzleşme zamanı:

1. Uzun bir aradan sonra diyetisyene gideceğim.
2. Akşam eve döndükten sonra tasarruflarımın durumuna bakıp, blogun tepesinde kaybolan sayacımı yeniden oluşturacağım.

İş değiştirme esnasında yaklaşık 45-50 gün için ücret almadım ve bir de pahalı tatil yaptım. Ama bu arada tasarruflarım da faiz getirdi. Bir arkadaşıma borç vermiştim. Henüz geri dönmedi ama nasılsa dönecek. Bu yüzden onu yok saymayacağım.

Birikmiş paramı hesaplarken Hayat Sigortası ve Bireysel Emeklilikte biriken paramı saymıyorum. Onları görmezden gelmek işime geliyor. Hani sonradan sürpriz olsun diye. Fakat Ocak sonunda Hayat Sigortam 10 yılını dolduracak ve ben de onu uzatmayıp, nakte çevireceğim. O zaman tasarruf oranımda bir anda ciddi bir sıçrama olacak.

Bu arada yabancı kişisel finans bloglarında sürekli adı geçen The Complete Tightwad Gazette adlı yayını sonunda merakıma yenilip, Amazon'dan ısmarladım. Neyse, şimdi kalkıp, diyetisyene gitmek üzere hazırlanmam lazım. Sonra da işe götürülebilecek diyet yemekler hazırlamak için alışveriş yapıp, eve döneceğim.

Ohhhh be!

Hayır, Turkcell'den AVEA'ya geçmedim. Başlığın bununla ilgisi yok. Yukarıdaki kilo ticker'ımdan da görüleceği üzere tam 10 kilo 200 gr. vermiş bulunuyorum. Kendimle gurur duyuyorum. Ustelik de ortopedist bana "bir sure yuruyus yapma, topugunda bir stres fraktürü var gibi" dediği halde yani, doğru dürüst egzersiz yapmadan. Yaşasın!!!!

Ben küçükken Vikingler diye bir çizgi dizi vardı. Orada bir tip sürekli havaya sıçrayıp, ayaklarını yan tarafta birbirine vurup, "Helal Olsun!" diye bağırırdı. Şu anda ben de öyle yapıyorum. Happy Dance modundayım, ağzım kulaklarımda fiyonk olmuş, otuziki dişim trampet çalıyor:)))

Ben biraz daha sevineyim, sonra yeni blog yazım üzerinde çalışacağım. Tutumluluğun yanısıra, iş ararken edindiğim/edineceğim tecrübeleri de buradan paylaşmaya başlayacağım.

Bu arada iyi dileklerini gönderen SugibiOl'a teşekkür ederim. Bu ara yorumlarınızla bana destek olursanız çok mutlu olurum.

Sağlığınız ve Bütçeniz

Kahvaltı tüm doktor ve diyetisyenlere göre en önemli ve atlanmaması gereken bir öğün. Hatta en kuvvetli gıdayı bu öğünde almak çok faydalı.

Bugün işe gelirken, işyerine gitmekte olan ve ellerinde etraftaki çeşitli simitçi, büfe ya da pastanelerden alınmış kahvaltı paketleri olan insanlar dikkatimi çekti. Özellikle börek ve poğaça ile kahvaltıyı alışkanlık edinmiş kişiler fena halde yanlış yapıyorlar. Simit veya peynirli bir tost ya da sandviç o kadar kötü seçenekler değil. Fakat poğaça ve böreklerin lezzeti tıka basa yağlı olmalarından geliyor. Bunlar zaman zaman tüketilmesi gereken ve her gün öğünlerinden birinin parçası olmaması gereken yiyecekler.

Tasarruf ve tutumluluk açısından baktığımızda da, ortalama bir pastaneden alacağınız poğaça ya da börekler 2-4 YTL arası tutar. Eğer her gün kahvaltınızı satın alıyorsanız, ortalama buna 3 YTL harcıyorsunuz diyelim ve de ayda 22 gün çalıştığınızı varsayalım: Ayda 66 YTL, yılda 792 YTL eder. Az mı çok mu siz karar verin. Üstelik, pastane tipi iki poğaça veya iki dilim börekte en az 25-50 gr katı yağ vardır. 1gr yağ 9 kalori olduğuna göre sizi birkaç saat bile tok tutmayacak iki poğaçanın sadece yağından 450 kaloriyi bir nefeste almanız sözkonusu. Günde ekstra 500 kalori alırsanız, haftada yarım kilo alabilirsiniz. Üstelik bu kahvaltı sizin için çok da doyurucu olmaz. Beyaz un kan şekeri dengeniz için zararlıdır. Çabucak yeniden acıkırsınız.

Onun yerine kahvaltınızı kendiniz hazırlasanızdiyorum. Mesela çeyrek ekmek içine domatesli beyaz peynirli bir sandviç yediğinizi farz edelim. Ekmek 38 kuruş ama yuvarlak hesap olsun, çeyrek ekmek 10 kuruş, kilosu 10 YTL olan beyaz peynirden 50 gr ve bir de kilosu 2,5 YTL civarı olan domates'ten 100 gr. diyelim*. 85 kuruşa, yaklaşık 300-325 kalorilik bir kahvaltı etmiş olursunuz. Ekmeği kepekli tüketmeniz daha sağlıklı tabii. Her durumda evde hazırlayacağınız kahvaltınız daha ucuz ve sağlıklı olacaktır. Yaratıcı olmaya çalışın. Yumurtalı ve zeytinli bir sandviç de yapabilirsiniz. Ya da seviyorsanız reçelli belki.

*Fiyatları internetten aldım. Peynir ve domates fiyatları sizin alışveriş yaptığınız yerlerde farklı olabilir.

Güncelleme

Pazartesi akşam 25 dk. Egzersiz DVDsi, 20 dk. Kondisyon Bisikleti

Sali sabah ac karnina tartildim. Tuzu kesmek ve 3 gün egzersize yüklenmek işe yaramış gibi görünüyor ama egzersiz tarafı beni çok zorladı. Birdenbire yüklendim çünkü. Neyse, bir platoyu kırmaya çalıştığımız için bu hafta gereken buydu sanırım. Daha insani şekilde hareket edeceğim bundan sonra:) Veremedigim 2.7 Kilonun 1.8'i su gibi görünüyordu. Tuza zaafım var. Esasında tansiyon problemim de olduğu için tuzu azaltmalıyım ama çok alışmışım. Sanırım suyu attım en azından. Cumartesi günü diyetisyen tartınca takke düşüp, kel görünecek.

GUNCELLEME: Carsamba aksam 40 dk. Kondisyon Bisikleti

Egzersiz durumları

Hesap Verme Zorunluluğu yani "Accountability" denen şey bazen çok etkili olabilir. Bu nedenle ben de bu hafta yaptıklarımı, yapamadıklarımı burada paylaşayım dedim.

Cumartesi: 35 dk. Leslie Sansone DVD (Evde egzersiz için çok uygun. Fazla yer istemiyor, abuk hareketler de yok. Leslie biraz çenebaz ama aslında zamanın çabuk geçmesine de neden oluyor).

Pazar: 40 dk. Kondisyon bisikleti

Bugün, öbür gün ve Cuma da egzersiz yapacağım. Çarşamba yüzmeye gitmeyi düşünüyorum.

2.7!

Kilo verme maceramda ilk hedefime ulaşmam için vermem gereken 2.7 kg. canima okuyor. Daha cook uzun bir yolum var ama su 2.7'yi verdigimde son 4 senede oldugum en dusuk kiloya ulasmis olacagim ve o zaman gercekten kendimi cok iyi hissedecegim. Bu hafta 4 ya da 5 gun minimum 40 dk. egzersiz yapma hedefim var. Bir onceki yazima yorum birakan bir okurum, eve gitmeden spor salonuna gitmemi onermis. Bunu deneyecegim. Umarim ise yarar. Bin kunduz!2.7! 2.7!