Canınız kaç para eder?

Uçak düşüyor 36 kişi kurtuluyor, minibüs kaza yapıyor 13 kişi ölüyor. Uçakta mürettebat dahil kaç yolcu vardı? Muhtemelen 47. Minibüs'te şoför dahil kaç yolcu vardı? Bir rivayete göre 25 kişi... El İnsaf!

Bir de ustelik minibüs şoförünün son 9 ayda 39 ceza aldığı söyleniyor. 6'si tehlikeli araba kullanmaktan, 18'i fazla yolcu almaktan ve diğerleri de hatali park yapmaktan... Bu adami tımarhaneye tıkmak, ehliyetine el koymak varken, arac kullanmayı sürdürmesine izin vermek tam anlamiyla cinayet olmuş. Hava yağışlı, minibüste 25 kişi var ve adam sürat yapıyor. Hastanede yoğun bakımdaymış, ölmemiş. Ölenlerin yakınlarının nasıl öfkeli olabileceklerini tahmin edebiliyorum. Bu nasıl bir bilinçsizliktir?

Bayramda otoyol ve köprülerden geçişin ücretsiz olduğunu yazan levhaları okuyamadıkları için trafiğin kilitlenmesine neden olan sürücülerden bahsediliyordu. Adam kamyon şoförü ama okuması yazması yok! Haydi kendisi zır cahil, okuması bile yok, aklına yattı ehliyet almaya kalktı. Iyi de ehliyeti ona kim verdi? Bu adama ehliyet verenin tetikçi tutup adam öldürtenden ne farkı var?

Minibüsler fazla yolcu alıyor. Kural koyucular bu işe dur demiyor. Tamam, hepsi kabul de bizlerde hiç hata yok mu? Herkes yeteri kadar duyarlı davranıp hatalı araç kullanan toplu taşıma araçları sürücülerini uyarıyor mu? Ilgili yerlere şikayet ediyor mu? Bazılarınız şimdi diyecek ki: Şikayet etsek ne oluyor? Hiçbirşey değişmiyor... Evet bu da kabul ama şikayet edenlerin, sesini duyurmaya çalışanların sayısı çok az. Şikayetler ve tepkiler çığ gibi büyüse, herkes şikayetlerini yağdırsa elbette bir noktada yetkililer kulaklarını açıp bizi dinlemek mecburiyetinde kalacaklar.

Bugüne kadar ne zaman yolda sorunla karşılaşıp 155'i arasam, telefona çıkan memurlar her zaman çok yardımcı oldular.

Geçen sefer Ankara'dan Istanbul'a gelirken yolda beni sıkıştıran, hatta sonra da önüme geçip hızla akan otoyolun sol şeridinde fren yaparak hem beni, hem kendi aracındakileri, hem de başkalarını tehlikeye atan bir sürücüyü şikayet ettim. Telefonu açan memur son derece kibar bir şekilde benden tüm detayları aldı. Hatta bir 10 dk. sonra tekrar beni arayıp, hem tekrar geçmiş olsun dedi, hem de hatırladığım ilave bir şey olup olmadığını, beni sıkıştıran aracı tekrar görüp görmediğimi sordu. Gişelerden geçerken ekiplerin aracı durdurmuş olduklarını da gördüm. "Nasılsa düzelmez, nasılsa beni dinlemezler" demeyin.

Eğer bizler sonuç almak ve birşeyleri değiştirmek istersek, muhakkak başarabiliriz. Lütfen adam sendeci olmayalım, duyarlı vatandaşlar olarak gördüğümüz yanlışların düzeltilmesi için baskı kuralım, sesimizi yükseltelim.

Sevgi Mağazası

Geçen yazımda Sevgi Dükkanı demişim ama doğrusu Sevgi Mağazası olacak.

Kullanmadığınız herşeyi buraya bağışlayabilirsiniz. Ben birkaç yıldır kullanmadığım eşyalarımı ve fazla giysileri buraya bağışlıyorum. Giysi, ayakkabı, çanta, yorgan, yastık, çarşaf hatta beyaz eşya bile verebilirsiniz. İhtiyaç sahipleri de gelip buradan ihtiyaçları olan şeyleri temin edebilirler.

Mağazanın geçtiğimiz yıllarda yeri birkaç kez değişti. Gitmeden evvel mutlaka web sitelerine bakıyorum. Aklınızda olsun.

Yeni Eşyalar

Bilirsiniz tutumlu biriyim ama bazen bazı eşyalarla vedalaşıp onları yenilemek gerekiyor. Evimde nadiren yatılı misafir olur. Gelenler de genellikle annem ve kızkardeşim ya da dayım ve eski bir iki arkadaşımdır.

Geçenlerde fark ettim ki, misafirler için kullandığım üç takım çarşaf/nevresim var ve en eskisi 13 yıllık, en yenisi ise 6-7 yıllık. Öyle eski püskü bir halleri yok ama el insaf dedim kendi kendime...

Dün annemle konuşurken bunları yenilemek istediğimden bahsettiğimde "Evet T'pol, o mavi olanı ben sana taa İzmir'e taşındığın sene, 1996 sonunda vermiştim. Her gelişimde görmekten bıkkınlık geldi!" deyince anladım ki artık hakikaten yenileme zamanı gelmiş.

Bugün Palladium alışveriş merkezinde dolanırken English Home'a bakmak geldi aklıma. Çok güzel birbiriyle karıştırarak kullanabileceğiniz nevresim, çarşaf ve yastık kılıfları var. Fiyatlar da şaşırtıcı ölçüde makul geldi bana. Hemen tek kişilik iki takım seçtim. Bir dahaki Istanbul'a gelişimde eskileri tertemiz paketleyip Sevgi Dükkanı'na bırakacağım. Bundan sonra yenileri kullanacağım.

Tutumluluk iyi hoş da bazen ucu kaçabiliyor demek ki... Kendi kullandığım takımların da bazıları oldukça eski. Kenarda daha evvel uygun fiyatla bulup aldığım hiç kullanmadığım iki takımım var. Yeni bir işle Istanbul'a döndüğümde kutlama olsun diye bunları kullanıma açmayı planlıyorum:)

Sonbahar

Benim açımdan sonbahar geldi çünkü artık gece pike yetmiyor, tarla domatesi bakkallarda bol bol bulunur oldu, karpuzun tadı kaçtı, sabah erken ve akşamüstü insanın sırtına ince bir kazak, şal ya da hırka alası geliyor.

Sonbahar en sevdiğim mevsimdir. Kendime göre kışa hazırlık yaparım. Domates sosları hazırlarım, barbunya ayıklarım ve bunları dondururum. Dolaplarımı gözden geçirip, verilecekleri veririm. Geçtiğimiz hafta sonu dolaplar temizlendi, verilecek giysiler yerlerini buldu. Önümüzdeki dönem neye ihtiyacım olup olmadığını tespit eme fırsatı buldum. Bu arada fark ettim ki, evimin biraz bakıma ihtiyacı var. Önümüzdeki altı ay evi iyileştirme fonu yaratmaya yani bu amaçla para biriktirmeye çaba göstereceğim.

TV koltuğum ve 3'lü kanepemin değişmesi gerekiyor. Bunları tamir ettirmek ve yüzlerini değiştirmek daha pahalıya mal olacak. Bir de evdeki kapıları yenilemek istiyorum. Baharda da badana yaptırmak gerekecek.

Şimdilik Ankara-İstanbul arasında dolanarak ve annem ile kızkardeşimde kalarak idare ediyorum. Ankara'da ev açmak ya da evi Ankara'ya taşımak niyetim yok. Bakalım ilerleyen günler neler gösterecek?

Bu arada Ekim ayında yurtdışında bir eğitime gideceğim. Döndükten sonra artık bu kendime yaptığım yatırımı çıkartmaya başlamayı umuyorum. Bu da bazı hafta sonları çalışmak demek. Zira hem tam zamanlı bir iş yapmak, hem de eğitimler vermek lazım. İki işi en azından 2012 ortasına kadar beraber götürmek niyetim var.

Bu sene çok büyük bir leylek sürüsünü havada gördüm. Pek çok seyahat demek değil mi bu? Şimdiden biri tamamlanmış, diğeri planlanmış iki yurtdışı seyahatim var. Ankara-İstanbul gidip gelmek de mini seyahatler zaten. Kurban Bayramı için henüz plan yapmadım ama annemle bir yerlere kaçalım istiyoruz. Sonbaharı gerçekten seviyorum...

Yeni Bir Blog

Insider Trading blogu EkonomiTürk'ün Editörü'nün yeni blogu. İngilizce bilen okurlarımızın ilgisini cekebilir.

Benden söylemesi...

Blogda Reklam

Ben bloguma reklam almiyorum fakat ne hikmetse bloga girdigimde reklam goruyorum. Bu ne iş? Engellemenin yolunu bilen varsa paylaşsın lütfen. Çok gıcık bir durum. Üstelik de hiçbir zaman onaylamayacağım reklamlar olabiliyor.

Tatil Bitti...

Gectigimiz hafta yurt dışında kısa bir tatil yaptım. Uzun zamandır tam zamanlı çalışmadığım için hayat zaten biraz da tatil gibiydi. Önümüzdeki günlerde yeniden tam zamanlı çalışmaya başlayacağım.

Hafta sonum eşya toparlamak ve eşe dosta aldıklarımı organize etmekle geçiyor. Bütün gece pervanenin önünde uyuyabildim. Hava o kadar sıcak ki, dayanılır gibi değil. Üstelik benim evim normalde hiç sıcak olmaz bile...

Bugünkü programda ev toplama ve saç boyama var. Yarın işe başlamak için gerekli belgeleri toparlayacağım, akşam da arkadaşlarla yemeğe gideceğiz. Salı günü son rötuşlar, Çarşamba da ver elini Ankara...

İki haftada bir hafta sonları İstanbul'a gelirim diye düşünüyorum. Şeker bayramında da burada olacağım. Malum son gün referandum, zaten oy vermem lazım.

Hava erken kararmazken Cuma'dan iş çıkışı doğrudan İstanbul'a gelmek mesele değil. Hava erken kararmaya başladığında aile efradı biraz husursuzluk yaratıyor. Aşarım herhalde:)

Genelde başına buyruk bir kişilik olmam sayesinde fazla vıdı vıdı yapıldığında kuvvetlice homurdanarak ve başkaldırarak herşeyle başedebiliyorum. Ne kadar özgürlüğüne düşkün biri olduğumu fark ettiğimde zaman zaman ben bile şaşırıyorum. Tatilde de böyle birkaç an yaşadım. Uzun bir uçak yolculuğundan sonra otele varıp yerleştiğimde derin bir nefes aldım ve yüksek sesle kendi kendime "iyi ki gelmişim" dedim. Kendi kendimle başbaşa olmak benim için çok önemli. "E zaten tek başına yaşıyorsun" diyeceksiniz ama işte hissettiğimi ifade etmekte zorlanıyorum. Tek başına yaşamak her zaman insanın kendiyle başbaşa olması demek değil. Düşünmek gereken, endişelenmek gereken konuların olması bile iç huzurunu yakalayamamaya sebep oluyor.

Tatil çok iyi geldi. Yeni işime adapte olmakta zorlanacağımı da sanmıyorum. Saygısızlık ve haksızlık olmadığı müddetçe adaptasyon sürecim çok kısadır. Velhasıl kendimi iyi hissediyorum şu günlerde... Darısı herkesin başına!