Blogumu Özledim...

Yazmamaya karar vermiştim biliyorsunuz... Fakat yazmayı özlemişim. Ara sıra eski yazılara yorum bırakanlar da belki bir gün yeniden yazacağımı umduklarını yazmışlar.

Bir özet vereyim:

Hayat her zaman istediğiniz yönde gitmiyor. Benimki de öyle oldu ve beni uzunca bir süre depresif bir moda soktu fakat bu durumdan kurtuldum. Aralık sonunda annemin her iki dizine birden protez takıldı. Uzun süre sıkıntı çekti ama sonunda değdi. Ameliyat öncesi çok ağrısı vardı, iyileştikten sonra sıkıntısı kalmadı. Bu dönemde onun yanında olmak çok faydalı oldu. Bu durum belki depresyondan çıkmama da yardımcı oldu. İnsan başkalarıyla ilgilenirken, kendine acımayı unutuyor.

Ankara'dan hoşlanmıyorum. Fakat yapacak bir şey de yok. Şu anda düzenli bir gelirim varsa bunu Ankara'dan aldığım iş teklifine borçluyum. İşimi seviyorum ancak Istanbul'da olsaydı sanırım daha çok severdim.

Istanbul'a ilk başta planladığım kadar sık gelemedim ama buradaki evimden vazgeçemiyorum. Annemle uzun bir süre beraber kaldıktan sonra tek başına yaşamı özlemeye başladım. Önce kiraya çıkmayı düşündüm ama bilirsiniz kiradan pek hoşlanmam. Bütçeme uygun küçük bir daire almaya karar verdim. Çok uzun süre araştırdıktan sonra geçen ayın sonunda birikimimin tamamını yatırdığım bir daire satın aldım. Cebimdeki para biraz kısa kaldı, ben de faizi biraz yüksek de olsa tüketici kredisi kullandım. Kredim 36 ayda bitecek. Ödemeler bu sene için biraz zorlayıcı ama seneye emekli maaşım da gelirime eklenince, işim kolaylaşacak. Mortgage kullanmadım zira erken kapatmanın cezaya tabi oluşu hoşuma gitmiyor. Elime ikramiye filan geçerse, borcun bir kısmını kapatırım diye umuyorum. Faizler yükselmeye başlamıştı ama henüz bazı bankalar faizleri yükseltmeden bu operasyonu tamamlayabildim.

İstanbul'daki evi kapatmamaya ve kiraya vermemeye karar verdim. Zira yaptığım hesap buna değmeyeceğini açıkça gösterdi. Kaldı ki benim katımda 3 adet kiralık daire var. Kiracıların biri bile bugüne kadar hiç olmazsa bir yıl oturup, su, doğalgaz ve aidatını düzgün ödemedi. Karşı dairenin sahibi bu işten bıkmış olmalı ki evini satışa çıkartmış. Su ve doğalgaz bizde site yönetimi tarafından metrekareye göre dağıtılıyor. Kiracılar birkaç ay kalıp, hiçbirşey ödemeden kaçıp gidiyorlar. Vergisi, emlakçı masrafı vs. derken evi boş tutmak daha akılcı geldi bana.

Istanbul'daki evimde eskiyen ve yenilenmek isteyen eşyalar var. Bunlar şimdilik duracak ama Ankara'daki eve yenilerini alıyorum. Zamanı gelince Istanbul'daki eskileri bağışlayıp, Ankara'dakileri buraya getireceğim. Bir gün Istanbul'a döneceğim. Bunu biliyorum.

Mutfak malzemeleri, havlu, çarşaf vs. yeteri kadar var. Her iki eve yeter. Zaten Istanbul'da çok kısa kalabildiğim için buraya az mutfak eşyası bırakacağım. Sadece bir teflon tava, makarna, çorba yapmak için bir tencere, basit bir iki gereç daha.

Niyetim Istanbul'a temelli dönmeden evvel evi iyice elden geçirmek. Büyük ihtimalle mutfak ve banyo tamamen yenilenecek, duvarlar boyanacak, bazı eşyalardan kurtulunacak.

Tek sıkıntım malum "Hödö Parası" artık yok. Mümkün olan en az borcu alabilmek için ceplerimi tamamen boşalttım. HÖDÖ Parasını yerine koymak zaman alacak. Bunun beni germemesine çalışıyorum.

Velhasıl, hayat akış yönünü değiştirirse, yeni akışa direnmek yerine uyum sağlamak da bir çözümmüş, bunu öğrendim.

İkinci bir ev almak pek de hesapta yoktu ama iyi oldu. Bu ev kira geliri elde etmek için uygun bir yerde. Ankara'da daha stabil kiracı bulmak kolay olabilir. Olmazsa her zaman satabilirim. Bakacağız artık...

Son...The End... Fin...Das Ende...Owari...

Bu blogu yazmaya başladığımda uzun sürmeyeceğini düşünmüştüm ama tahminimden çok daha uzun sürdü. Fakat artık bir son vermem gerektiğine karar verdim.

31 Aralık 2010'dan itibaren blogu erişilmez konuma getireceğim.

2009 ortalarından beri hayatım benim istediğim yönde gitmiyor. Olumlu şeyler de var elbet ama bu ruh halinde güzel ve faydalı yazılar yazmam imkansız.

Beni takip edip, okuyan herkese teşekkür ederim. İlginiz ve yorumlarınız beni hep cesaretlendirdi ve mutlu etti. İstediğiniz yazıyı alıp, kullanabilirsiniz. Tabii ki "artık yayında olmayan Beğenmezsen Okuma blogundan alınmıştır" gibi bir ibare kullanmak şartıyla:)

Blogun ismini aceleyle koymuştum, sonradan da değiştiremedim. Blog yazmayı ve hatta bundan para kazanmayı düşünenlere önerim, isim konusunda dikkatli olmaları ve iyi seçim yapmaları. Daha çok ziyaretçi çekebilmek için yapılacak şeyleri Internet'ten ve kardeş blog Ekonomi Türk'ten bulabilirsiniz.

2011 yılı hepimize beklentilerimizin ötesinde güzel günler getirsin, sağlıkla, sevgiyle kalın!

T'Pol

Mükemmel bir yazı...

My Endless New York

İçim cız etti. New York'u çok güzel anlatmış.

Las Vegas

Son zamanlarda yazasım yok. İş için Las Vegas'a gitmiştim, resimlerini paylaşayım bari... Enteresan bir yer. Büyükler için lunapark gibi.

Gayri ciddi bir İş İlanı

"Şirketimizin organizasyonunda ilke ve hedeflerini paylaşacak '' Operasyondan Sorumlu Genel Müdür Yardımcısı '' arıyor.

Üniversite Mezunu
En az 10 yıl ve üzeri bankacılık veya faktorig deneyimi olan

Opresyonun tüm sorumluluğunu alabilecek

Yüksek sayıda personel yönetiminde bulunmuz

Strateji ve planlama konuwsunda deneyimli

Yoğun tempoya ayak uydurabilecek

Yönetim ve iletişim becerileri gelişmiş

Üst Yönetiminin bir parçası olacak

Çalışma arkadaşı arıyoruz."

Bu ilana basvuracak kimse cikar mi acep? Yukarıdaki iş ilanı Kariyer Net'in üst düzey ilanları yayınladığı Kariyerexecutive.net web sitesinden. İlanı yayınlayan kurumun adı belli değil. İyi ki saklamışlar isimlerini... Kimse bilmesin zaten...

Canınız kaç para eder?

Uçak düşüyor 36 kişi kurtuluyor, minibüs kaza yapıyor 13 kişi ölüyor. Uçakta mürettebat dahil kaç yolcu vardı? Muhtemelen 47. Minibüs'te şoför dahil kaç yolcu vardı? Bir rivayete göre 25 kişi... El İnsaf!

Bir de ustelik minibüs şoförünün son 9 ayda 39 ceza aldığı söyleniyor. 6'si tehlikeli araba kullanmaktan, 18'i fazla yolcu almaktan ve diğerleri de hatali park yapmaktan... Bu adami tımarhaneye tıkmak, ehliyetine el koymak varken, arac kullanmayı sürdürmesine izin vermek tam anlamiyla cinayet olmuş. Hava yağışlı, minibüste 25 kişi var ve adam sürat yapıyor. Hastanede yoğun bakımdaymış, ölmemiş. Ölenlerin yakınlarının nasıl öfkeli olabileceklerini tahmin edebiliyorum. Bu nasıl bir bilinçsizliktir?

Bayramda otoyol ve köprülerden geçişin ücretsiz olduğunu yazan levhaları okuyamadıkları için trafiğin kilitlenmesine neden olan sürücülerden bahsediliyordu. Adam kamyon şoförü ama okuması yazması yok! Haydi kendisi zır cahil, okuması bile yok, aklına yattı ehliyet almaya kalktı. Iyi de ehliyeti ona kim verdi? Bu adama ehliyet verenin tetikçi tutup adam öldürtenden ne farkı var?

Minibüsler fazla yolcu alıyor. Kural koyucular bu işe dur demiyor. Tamam, hepsi kabul de bizlerde hiç hata yok mu? Herkes yeteri kadar duyarlı davranıp hatalı araç kullanan toplu taşıma araçları sürücülerini uyarıyor mu? Ilgili yerlere şikayet ediyor mu? Bazılarınız şimdi diyecek ki: Şikayet etsek ne oluyor? Hiçbirşey değişmiyor... Evet bu da kabul ama şikayet edenlerin, sesini duyurmaya çalışanların sayısı çok az. Şikayetler ve tepkiler çığ gibi büyüse, herkes şikayetlerini yağdırsa elbette bir noktada yetkililer kulaklarını açıp bizi dinlemek mecburiyetinde kalacaklar.

Bugüne kadar ne zaman yolda sorunla karşılaşıp 155'i arasam, telefona çıkan memurlar her zaman çok yardımcı oldular.

Geçen sefer Ankara'dan Istanbul'a gelirken yolda beni sıkıştıran, hatta sonra da önüme geçip hızla akan otoyolun sol şeridinde fren yaparak hem beni, hem kendi aracındakileri, hem de başkalarını tehlikeye atan bir sürücüyü şikayet ettim. Telefonu açan memur son derece kibar bir şekilde benden tüm detayları aldı. Hatta bir 10 dk. sonra tekrar beni arayıp, hem tekrar geçmiş olsun dedi, hem de hatırladığım ilave bir şey olup olmadığını, beni sıkıştıran aracı tekrar görüp görmediğimi sordu. Gişelerden geçerken ekiplerin aracı durdurmuş olduklarını da gördüm. "Nasılsa düzelmez, nasılsa beni dinlemezler" demeyin.

Eğer bizler sonuç almak ve birşeyleri değiştirmek istersek, muhakkak başarabiliriz. Lütfen adam sendeci olmayalım, duyarlı vatandaşlar olarak gördüğümüz yanlışların düzeltilmesi için baskı kuralım, sesimizi yükseltelim.

Sevgi Mağazası

Geçen yazımda Sevgi Dükkanı demişim ama doğrusu Sevgi Mağazası olacak.

Kullanmadığınız herşeyi buraya bağışlayabilirsiniz. Ben birkaç yıldır kullanmadığım eşyalarımı ve fazla giysileri buraya bağışlıyorum. Giysi, ayakkabı, çanta, yorgan, yastık, çarşaf hatta beyaz eşya bile verebilirsiniz. İhtiyaç sahipleri de gelip buradan ihtiyaçları olan şeyleri temin edebilirler.

Mağazanın geçtiğimiz yıllarda yeri birkaç kez değişti. Gitmeden evvel mutlaka web sitelerine bakıyorum. Aklınızda olsun.