24 Temmuz 2011 Pazar

Risk Alınacak Zaman Değil

Dünyanın her tarafından ekonomi ile ilgili kötü havadisler geliyor, ülkenin ekonomi yönetiminde ön planda rol oynayan yetkilileri uyarılarda bulunuyor. Yani zaman risk alınacak zaman değil. Özellikle borca girip mal sahibi olmaya karar verenler bir daha düşünmeliler. Dünyada ve çevre ülkelerde yaşanacak bir talep daralması işinizi doğrudan etkileyebilir. Eğer devlet memuru değilseniz son on yılda yaşadığımız teğet geçen(!) ve teğet geçmeyen tüm krizlerde yaşananları ve işsiz kalan insanları hatırlayın.

Şu anda borcu olanlar mümkün mertebe borçlarını kapatmaya veya uzun vadeli borçlara girmişlerse kemerleri sıkıp Acil Durum Fonlarını beslemeye çalışmalılar. İş değiştirmeyi düşünenlerse dikkatli olmalılar. Kriz çıktığında işten çıkartmalara öncelikle kıdem tazminatı yükü olmayan ve şirkete yeni girmiş kişilerden başlanır. Nispeten sağlam bir işiniz varsa, şimdilik ayağınızı yere sıkı basın.

Gereksiz harcamalardan kaçınmak gerektiği aşikar. Para harcamadan kendinizi oyalayacak şeyler bulun. Bu blogda birçok yazıda ailenizle kaliteli zaman geçirmenizi sağlayabilecek bedava ya da ucuz alternatifler bulabilirsiniz.

6 Temmuz 2011 Çarşamba

Reklam

Blogu görüntüleyince yanda açılan ve kapatılamayan reklam penceresi de neyin nesi? Bu nasıl kaldırılabiliyor? YARDIM lütfeeeen! Reklam alacak olsam alırım zaten. Ne gerek!?

Yeni Ev Borcu

Yeni evimle ilgili borcumun ödemesine dair bir "ticker" yaratıp, blogun başlığının altına ekledim. Borçtan nefret ettiğimi daha evvel söylemiş miydim?

Ankara'da açılan IKEA sağolsun artık evde küçük de olsa bir masam var. Yeniden bilgisayar başında yazı yazmaya, araştırma yapmaya başlayabileceğim.

Ev hala eve pek benzemiyor ama kullanılabiliyor. Geçen hafta sonunda tüm eşyamı yeni eve taşıdım.

Henüz temizlik için birini ayarlamadım. Anneme, kardeşime ve kardeşimin kayınvalidesine giden biri vardı ama annem ve dünürü o kadar çok şikayet ediyorlar ki, karar veremedim. Sonra da düşündüm ki evde zaten eşya yok. Elektrik süpürgesi tutmak ve Vleda gezdirmek ne kadar zor olabilir ki? Ütüden nefret ederim ama sanırım idare edebilirim. Camlar ayda bir silinse ne olur? Zaten perdeleri hiç açmıyorum ki... Velhasıl şimdilik temizlik işi bende. Hem tutumlu bir hareket hem de bedava egzersiz işte daha ne olsun? Zaman içinde bakacağız artık.

Bütçemi tekrar gözden geçirip bazı kemer sıkma adımları planladım. Bu ay harcadığım parayı her gün not etmeye ve paranın nereye gittiğini görmeye karar verdim. Harcamasız günleri de blogda yazacağım. Böylece bana da okuyanlara da motivasyon olur. Dün ve evvelki gün harcamasız günlerdi. İşten çıkıp eve gittim ve evde yemek yedim. Ama bugün maalesef bol harcamalı bir gün olacak zira kanepe ısmarlamak zorundayım. Salon bomboş. Yani oturacak hiç birşey yok. Yani hiç hiç hiç birşey yok... O derece:)

29 Haziran 2011 Çarşamba

Yeniden yazmak

Yeniden yazmayı istiyorum ama evler arası sıkışmışlık, işteki yoğunluk, seyahatler vs. derken düzene giremedim bir türlü. Haftaya kısmet! Haftasonu yeni evime taşınmış olacağım. Henüz salon tamamen boş. Evde masa da yok.

Haftaya IKEA'ya uğrayıp, bu eksikleri tamamlayınca herhalde rahat ederim. Yeni yazı fikirleri var aklımda.

27 Mayıs 2011 Cuma

Tercih Meselesi

Dün yeni ev için almam gereken minimum eşyanın tamamını satın aldım. Hayli hafiflemiş (!) olarak eve döndüm. Annemle sohbet ederken, bazı ihtiyaçlar daha gündeme geldi. Bunlar benim 2. derece önem atfettiğim ve de kısa vadede almayı planlamadığım eşyalar. Anneme bunları henüz alamayacağımı söyleyince afalladı ve "paran mı bitti?" dedi. Paramın bitmediğini ama bütçemde bu iş için ayırdığım paranın bittiğini söyledim. "Nasıl yani?" dedi. Ben de ona yazın tatil yapmak için bütçe yaptığımı, ilave eşyaları alırsam tatil yapamayacağımı, tatilden de vazgeçmek istemediğimi anlattım. Anneme bu durum biraz tuhaf geliyor ama benim önem verdiğim şeyler farklı.

Annem acelecidir. Herşey hemen olsun bitsin ister. Benim yerimde olsaydı eminim tüm eşyayı alır, evi dayar döşer ama sonra da tatil yapmayı düşünmezdi. O evinin düzgün, rahat ve kullanışlı olmasını bense, keyfimi, tatil yapmayı ve sevdiğim şeylere para harcayabilmeyi önemserim.

Yıllar evvel yeni bir iş için İzmir'e gitmiştim. Bir yıl boyunca salonda tek bir TV koltuğu, bir televizyon ve de 3 minder ile yaşadım. Ertesi sene bir kanepe satın aldım. Çok uzun süre böyle idare ettim ama o arada güzel seyahatler yaptım.

Kaynaklar kısıtlı. O halde en doğrusu kaynakları en çok önemsediğimiz şeyler için kullanmak. Örneğin rahmetli babam için benim ve kardeşimin eğitimi herşeyden önemli idi ve o da bunun gereği neyse onu yaptı. Bizim iyi birer eğitim almamız için pek çok fedakarlıkta bulundu.

16 Mayıs 2011 Pazartesi

Pazar farkı

Yeni eve temizlik için malzeme almam lazımdı. Yakınlardaki bir büyük ve tanınmış markete girdim. 20 litrelik iki kova alarak işe başlayayım dedim. Biri ayçiçekli, diğeri balıklı iki kova beğendim ama bir de baktım ki biri 10 diğeri 14 TL. Hmmm... kova fiyatları üstüne uzman değilim ama bana pahalı geldi. Oradan çıkıp 5 dk. mesafedeki pazara gittim. İki kova, bir çamaşır sepeti, bir süpürge, bir faraş, bir ufak leğen ve iki tuvalet fırçasına 35 TL verdim.

Bu pazar yeri yeni eve pek yakın. Çarşambaları meyve sebze için uğramaya değer...

14 Mayıs 2011 Cumartesi

Blogumu Özledim...

Yazmamaya karar vermiştim biliyorsunuz... Fakat yazmayı özlemişim. Ara sıra eski yazılara yorum bırakanlar da belki bir gün yeniden yazacağımı umduklarını yazmışlar.

Bir özet vereyim:

Hayat her zaman istediğiniz yönde gitmiyor. Benimki de öyle oldu ve beni uzunca bir süre depresif bir moda soktu fakat bu durumdan kurtuldum. Aralık sonunda annemin her iki dizine birden protez takıldı. Uzun süre sıkıntı çekti ama sonunda değdi. Ameliyat öncesi çok ağrısı vardı, iyileştikten sonra sıkıntısı kalmadı. Bu dönemde onun yanında olmak çok faydalı oldu. Bu durum belki depresyondan çıkmama da yardımcı oldu. İnsan başkalarıyla ilgilenirken, kendine acımayı unutuyor.

Ankara'dan hoşlanmıyorum. Fakat yapacak bir şey de yok. Şu anda düzenli bir gelirim varsa bunu Ankara'dan aldığım iş teklifine borçluyum. İşimi seviyorum ancak Istanbul'da olsaydı sanırım daha çok severdim.

Istanbul'a ilk başta planladığım kadar sık gelemedim ama buradaki evimden vazgeçemiyorum. Annemle uzun bir süre beraber kaldıktan sonra tek başına yaşamı özlemeye başladım. Önce kiraya çıkmayı düşündüm ama bilirsiniz kiradan pek hoşlanmam. Bütçeme uygun küçük bir daire almaya karar verdim. Çok uzun süre araştırdıktan sonra geçen ayın sonunda birikimimin tamamını yatırdığım bir daire satın aldım. Cebimdeki para biraz kısa kaldı, ben de faizi biraz yüksek de olsa tüketici kredisi kullandım. Kredim 36 ayda bitecek. Ödemeler bu sene için biraz zorlayıcı ama seneye emekli maaşım da gelirime eklenince, işim kolaylaşacak. Mortgage kullanmadım zira erken kapatmanın cezaya tabi oluşu hoşuma gitmiyor. Elime ikramiye filan geçerse, borcun bir kısmını kapatırım diye umuyorum. Faizler yükselmeye başlamıştı ama henüz bazı bankalar faizleri yükseltmeden bu operasyonu tamamlayabildim.

İstanbul'daki evi kapatmamaya ve kiraya vermemeye karar verdim. Zira yaptığım hesap buna değmeyeceğini açıkça gösterdi. Kaldı ki benim katımda 3 adet kiralık daire var. Kiracıların biri bile bugüne kadar hiç olmazsa bir yıl oturup, su, doğalgaz ve aidatını düzgün ödemedi. Karşı dairenin sahibi bu işten bıkmış olmalı ki evini satışa çıkartmış. Su ve doğalgaz bizde site yönetimi tarafından metrekareye göre dağıtılıyor. Kiracılar birkaç ay kalıp, hiçbirşey ödemeden kaçıp gidiyorlar. Vergisi, emlakçı masrafı vs. derken evi boş tutmak daha akılcı geldi bana.

Istanbul'daki evimde eskiyen ve yenilenmek isteyen eşyalar var. Bunlar şimdilik duracak ama Ankara'daki eve yenilerini alıyorum. Zamanı gelince Istanbul'daki eskileri bağışlayıp, Ankara'dakileri buraya getireceğim. Bir gün Istanbul'a döneceğim. Bunu biliyorum.

Mutfak malzemeleri, havlu, çarşaf vs. yeteri kadar var. Her iki eve yeter. Zaten Istanbul'da çok kısa kalabildiğim için buraya az mutfak eşyası bırakacağım. Sadece bir teflon tava, makarna, çorba yapmak için bir tencere, basit bir iki gereç daha.

Niyetim Istanbul'a temelli dönmeden evvel evi iyice elden geçirmek. Büyük ihtimalle mutfak ve banyo tamamen yenilenecek, duvarlar boyanacak, bazı eşyalardan kurtulunacak.

Tek sıkıntım malum "Hödö Parası" artık yok. Mümkün olan en az borcu alabilmek için ceplerimi tamamen boşalttım. HÖDÖ Parasını yerine koymak zaman alacak. Bunun beni germemesine çalışıyorum.

Velhasıl, hayat akış yönünü değiştirirse, yeni akışa direnmek yerine uyum sağlamak da bir çözümmüş, bunu öğrendim.

İkinci bir ev almak pek de hesapta yoktu ama iyi oldu. Bu ev kira geliri elde etmek için uygun bir yerde. Ankara'da daha stabil kiracı bulmak kolay olabilir. Olmazsa her zaman satabilirim. Bakacağız artık...