Daldan dala bir yazı işte...

Ben bu emeklilik birikimi konusuyla fena halde bozmuş durumdayım. Sık sık kendimi insanlara bu konuda vaaz verirken yakalıyorum. Çoğunlukla şaşkın gözlerle izlendiğimi fark edince biraz kendime çeki düzen veriyorum. İleriyi düşünüp, plan yapmak fena mı yani? Günü gününe yaşamak, vur patlasın çal oynasın hayatın tadını çıkartmak iyi güzel de sonra? Paraya esas ihtiyacımız olduğu zaman ne olacak? Rahmetli anneannem (Nur içinde yatsın), “yaşlılıkta paran konuşur” derdi. Dedem emekli olduğu vakit çok önceden almış olduğu bir araziye kendi evini yaptırmıştı. İki oda, mütevazi, sobalı bir ev. O zamanlar insanlar emeklilik parasıyla ev sahibi falan olabiliyorlardı.

Evin Maliye Bakanı anneannemdi. Her ay maaşı o çeker, bütçesini yapardı. Hangi aylarda odun, kömür almaya para ayrılacak, ne zaman bahçe kapısı boyanacak hepsini dikkatle bütçeler ve defter tutardı. Dedeme de önceleri biraz harçlık verirdi ama sonradan dedem en büyük hobisi olan bağ bahçe işlerini ilerletince, evin ihtiyacının fazlası olan yetiştirdiği meyve-sebzeyi satmaya başladı. Ailede kim dara düşse, dedemden borç alır hale geldi. Anneannem son derece tutumlu bir kadındı. Hiçbirşeyi boşa vermez, asla yemek atmazdı. Planını programını ona göre yapar israfa müsaade etmezdi. Hatırlıyorum, bizleri alışverişe gönderirken mutlaka “fasulye 3 liradan fazlaysa, alma onun yerine kabak al” türünden nasihat ederdi. Buna mukabil son derece cömertti. Bayramlarda en sağlam harçlık ondan ve yine rahmetli (o da Nur içinde yatsın) babaannemden gelirdi.

Anneannem pahalı fasulye almaya karşıydı ama kitap, dergi almamıza hiç ses etmezdi. Dünya klasiklerini yazları onun evinde okudum. İş yapmaktan temelde nefret ettiği için erkenden kalkıp, işlerini çabucak yapar, günün geri kalanında bize vakit ayırır, kitap okur ya da örgü, dikiş gibi işlerle uğraşırdı. Eski pijamaları keserek, bahçede kullanılan sırık fasulye bağlarına, yer bezlerine dönüştürürdü. Çok güzel dikiş dikerdi. Artan kumaşlardan benim bebeklerime elbiseler yapardı. O dönemlerde standart boyda bebek ve ona uygun kıyafetler filan satılmazdı. Ama, benim bebeklerimin ciddi gardropları olurdu, yani pek havalıydım, sayesinde...

Rahmetli çok tutumlu bir kadındı ama bakımlı ve düzgün görünmeye de çok özen gösterirdi. Evde eski püskü, kılıksız şeyler giyilmesinden nefret ederdi. Eski şeyler bile temiz, ütülü ve düzgün olmak zorundaydı. Saçını mutlaka sarardı ve şekil verirdi, gün içinde de iki tarak darbesiyle görünümünü tazelerdi. Bu bakımlardan hiç ona çekmemiş olmamız kötü tabii...

Okumuş ve hayatı boyunca şehirde yaşamış bir kadın olmasına ve de iş yapmaktan fazla hoşlanmamasına rağmen, bahçe içindeki evin işlerini de pratik usullerle yapar, yazın kabak, fasulye, biber, erik, kayısı gibi şeyleri kurutur, asmanın yapraklarını salamura yapar, kışa hazırlardı. Evinin tasarımını da kendi yapmış, belediyenin mimarına onaylatmıştı. Bu nedenle mutfağı evin en geniş yerlerinden biriydi. O mutfakta oturmak, o iş yaparken bir yandan yardım edip, bir yandan sohbet etmek, iş bitince beraberce çay içmek en tatlı anılarımdandır.

Bu ara yazılarım fazlasıyla daldan dala oluyor sanırım... Tutumluluk, tasarruf derken en çok anneannemden bahsettim. Ruhu Şad olsun...

Elektrik, Su, Güneş...

Bu ara yazmayı boşlamış olduğumun farkındayım. Esasında gün içinde aklıma parlak fikirler geliyor ama akşam olup da geç bir saatte eve gidince bunları unutmuş oluyorum. Onun yerine daha pasif bir iş olan blog okuma işini yapıyorum

Yaz sıcakları malum. Bu aylarda kliması olanlar klimalarını kullanıyorlar elbet ama elektriğe gelen zam herkesin canını yakacak gibi görünüyor. Benim evim sadece bir cepheden kısa bir süre güneş alıyor. O odanın panjurunu sürekli kapalı tutuyorum. Eve gidince diğer cephedeki pencereleri açıp, evi havalandırıyorum. Şimdilik evin içinde rahatım yerinde ama çok sıcak olduğunda gerçekten bana dokunuyor. O zaman da fan kullanıyorum. Yıllar önce RAKS fabrikasından satın aldığım uzaktan kumandalı ve zaman ayarı olan bir fanım var. Hatta en çok kırılan parçalarını da tespit edip, yedeklerini edinmiştim. Fanlar, klimaya göre çok daha az elektrik çekiyor. Bazen serin bir duş alıp, fanı da yarım saate ayarlarsam kolayca uykuya dalabiliyorum. Havalar sıcakken, özellikle en sıcak saatleri iç mekanlarda geçirmekte ve fazla hareket etmemekte yarar var.

Bu arada tabii artık aydınlanmış ve bilinçli tüketiciler olarak bizler almayı düşündüğümüz elektrikli cihazların ne kadar elektrik tükettiğine bakmalı ve bunun maliyetini hesaplayabilmeliyiz.

Bulaşık ve çamaşır makinelerini asla dolmadan çalıştırmıyorum. Sebze yıkadığım suların en azından bir bölümünü çiçek sulamakta kullanıyorum. Önümüzdeki günlerde su kesintileri başlayacak. Bu konuda azami dikkati göstermek gerek. Her gün sabah duş alma alışkanlığım olduğu için su kesintisi fikri beni korkutuyor doğrusu. Hafta içi duşlarımın süresini kısıtladım. Sabunlanırken mutlaka suyu kapatıyorum ve azami 5 dakikada duştan çıkmaya özen gösteriyorum. Sadece Pazar günleri kendimi biraz daha fazla şımartıyorum. Suya olan aşırı düşkünlüğümü hafta sonu Karadeniz kıyısındaki plajlarda gidermek de iyi bir fikir olabilir. Elektrik zammından suya geçtik ama su ve deniz deyince de güneşin zararlarından bahsetmemek olmaz.

Kardeşim son yıllara kadar koyu bir tene sahip bir kişi olarak, hemen hemen hiç korunmadan bronzlaşabilen biriydi. Bense hemen güneş alerjisi olurum ve asla güneşe çıkmam. Bebekler için tasarlanıp, üretilmiş kremleri kullanırım. Son yıllarda kardeşim de asgari 30 koruma faktörlü kremler kullanmasına rağmen güneşten fazlasıyle etkileniyor. Bu hem delinen ozon tabakası hem de güneşte bu yıllarda etkisi artan patlamalar nedeniyle oluyor sanırım. Onun için aman dikkat! Cilt kanserleri çok öldürücü olabiliyor ve son yıllarda bu vakalarda ciddi artışlar var.

Bill Gates

Emekli olacaksan, Bill Gates gibi ol! Değil milyar dolarLAR, benim bir milyon dolarım olsa emekli olurum ve dönüp geriye bakmam. Adam milyarlarca dolarla emekli oluyor ama hala Microsoft'ta part-time çalışacakmış! Başka birşey yapsa ya! Microsoft'u geride bıraksa ya! Bu nasıl bir hırstır?

Eski iş yerimin sahibinde de benzer bir tuhaflık var. Adam yetersiz, bilgisiz ve kesinlikle eski tarz bir despot, yönetici bile değil. Ama pazardaki bir boşluğu yakalamış ve çok para kazanmış. Bugün herşeyi bıraksa, sırtı yere gelmez. Çekilse, işleri profesyonel yöneticilere bıraksa, sonuçlara baksa, kazandığı paraya baksa hem şirket alıp başını daha da büyüyecek, hem de çalışanlar daha mutlu olacak, şirket hızla kurumsallaşacak! Ama nerdeee? Ivır zıvır saçma sapan detaylarla uğraşıyor, doğru yatırımlardan kaçıyor, öteleyebildiği kadar öteliyor herşeyi ve ders de almıyor. Sonunda çökeceğini söylediğim sistemleri geçenlerde çökmüş ve 5 gün ayağa kaldıramamışlar! Oh olsun diyeceğim, çalışanlara acıyorum zira beyimiz muhtemelen herkese öfke saçmış ama sorunun kendisinden kaynaklandığını bir an bile düşünmemiştir! Dünya adaletsiz kim ne derse desin!

Yazın insan biraz daha uçarı oluyor. Hava güzel olunca dışarıda yemek yemek, gerekli gereksiz alışveriş yapmak gibi bütçe disiplini delebilecek bir havada olunuyor. Böyle durumlardan kaçınmak ama yine de güzel havanın tadını çıkartmak için size birkaç öneri:

Hafta sonları sabah kahvaltınızı deniz kenarında ya da hoşunuza giden bir parkta yapabilirsiniz. Evde hazırlayacağınız bir sandviç ve meyve suyu mükemmel bir kahvaltı olur. Kimi çay bahçeleri yiyeceğinizi dışarıdan getirmenize ses çıkartmıyor. İçecekleri çay bahçesinden aldığınız sürece tutumlu bir şekilde de keyif yapabilirsiniz.

Akşam yemeğinizi varsa balkonunuzda yoksa evinizde yiyin ama yemekten sonra dışarı yürüyüş yapmaya çıkın. Hava serinlemiş olacağı için daha da keyifli bir zaman geçirebilirsiniz.

Şehrinizi turist gibi gezin! Yani ufak bir çantada biraz su, biraz yiyecek, okuyacak bir kitap ve varsa fotoğraf makinenizi alarak ve yürüyerek şehrinizi keşfedin. Çoğumuz girişi çok ucuz olan müzeleri, ücretsiz gezilebilecek sergileri hep pas geçiyoruz. Başımızı kaldırıp, güzel mimari örneklerine bakmıyoruz bile. Gevşeyin, yürüyün, keşfedin!

İstanbuldaysanız vapura binin, keyif yapın!

İthal Sarmısak!? Nasıl yani?

Sarmısak çok fazla kullanmadığım bir şey. Bu nedenle de ne kadar az alırsam alayım, hiçbir zaman tamamını tüketemiyorum, çoğu boşa gidiyor. Geçenlerde yine sarmısakları bouldukları için attım ve markete yenisini almaya gittim. İnanılır gibi değil ama ufak bir fileye 5 baş sarmısak koymuşlar ve bunu 4.75 YTL'den satıyorlar. Üstelik de ürün ithal! Bizim memlekette sarmısak kalmadı da benim haberim mi yok?

Sebzelerin arasında soyulmuş ve kullanılmaya hazır paketlenmiş sarmısak da vardı ve herhalde sadece 1 baş kadarı 2.75 YTL idi. 4.75 olan 5 baş sarmısağı aldım ve eve geldim, söylene söylene hepsini soyup, bir kaba koyup, buzluga attım. Sonuçtan emin değilim belki güzel olmayacak ama bir denemek lazım.

Sarmısak demişken soğanlarla da bu ara başım dertte. Dıştan güzel görünen soğanların neredeyse yarısı içten çürümüş oluyor. Genelde az az almaya çalışıyorum ama bu her zaman mümkün olmuyor. Acaba soğanları da küp küp doğrayıp, dondurmak mı lazım?

İnsanların açlıktan öldüğü bir dünyada bir gram israf edilen yiyecek beni rahatsız ediyor. Haksız mıyım?

CRM ve Sigorta Şirketleri

Herhalde bir 10 yıldır IT sektöründe herkes CRM'den bahsediyor. Her IT gününde başarılı uygulamalardan söz ediliyor ve bu konu her sektörü ilgilendiriyor. Burada CRM ne ondan bahsetmeyeceğim, ilgilenen bu konuda pek çok kaynağa erişebilir. Bugün zaten müşterisi olduğum bir sigorta şirketi bana BES satmak için telefonla satış yapmaya kalkıştı. Aloooo?! Zaten kaç senedir müşteriyim. Zavallı Çağrı Merkezi temsilcilerinin önüne bu bilgiyi kim koyuyor? Banka müşterileri ve BES müşterilerinin listesinden filtreleme yapmıyorlar mı? Üstelik bu ilk kez de olmuyor... Şaka gibi...

Haftalık Menü Planı

Yeni iş yerimde limiti oldukça kısıtlı bir yemek kartı veriliyor ve kafeteryada çıkan yemek pek kaliteli değil. Kantin de idiotlar tarafından işletildiği için insan çileden çıkıyor. Kepek ekmeğe beyaz peynirli sandviç istiyorsun, beyaz ekmeğe domatesli, kaşarlı tost getiriyorlar... Etraftaki tüm alternatifler kebap veya fast food tarzı yani bana uymuyor. Bir tek ev yemekleri yapan yer var, oraya da her gün gitmek imkanı olmuyor. Hal böyle olunca en iyisi evden götürmek. Genellikle Çarşamba gününe kadar idare edebiliyorum fakat Perşembe, Cuma konusunda başarısızım. Eğer yemekleri akşamdan hazır edip, yemek çantama koyarsam ne ala, yoksa sabah imkanı yok hazırlayamıyorum. Zira geç kalınca park yeri kalmıyor. Bu da arabayı tamamen saçma sapan park etmek zorunda kalmak demek.

Neyse bu hafta azimliyim, yemek planı yapıp, alışverişi de ona uyduracağım. İşte mönü planım:

Sabah Kahvaltısı (her gün aynı) İki Dilim Tam Ekmek arasına geceden suya konmuş bir dilim Beyaz Peynir ve 1 Dilim füme hindi göğsü ve yeşillik.

Pazartesi-Salı öğle: Z.yağlı kabak yemeği, 1 ufak yoğurt, yeşillikler, 1 dilim ekmek
Çarşamba- Perşembe-Cuma: Z.yağlı biber, 1 ufak yoğurt, yeşillikler, 1 dilim ekmek

Muhtemelen bir ya da iki öğlen ev yemekleri yapan cafede de yiyebilirim.

Akşam yemekleri için bugünden artan çin yemeği, buzluktan balık ve karışık salata bu haftayı çıkartır.

Götürmesi kolay diye ufak yoğurtlardan almıştım. Yeni Fiyat Defterime işlerken fark ettim ki çok pahalılar! Bundan sonra yoğurdumu kendi plastik kaplarıma koyup götüreceğim. Fiyat defteri iyi fikirmiş gerçekten!