26 Eylül 2009 Cumartesi

Kireç Önleyici Kullanmak ya da Kullanmamak...

Çamaşır yıkarken kireç önleyici kullananlardansanız, size kısa bir bilgi: Kireçlenme ancak suyun çok ısıtıldığı durumda olur. Günümüz deterjanları soğuk suda gayet iyi netice verecek şekilde üretilmektedir. Sıcak su kirleri ve lekeleri pişirip kumaşa daha fazla yapışmalarına sebep olur. Kireç önleyici kullanmanıza gerek yoktur. Zaten zaman içinde kireç önleyiciye verdiğiniz para ile birkaç tane çamaşır makinesi alınabilir. Gerçi her zaman ürünlerin doğru bakımla mümkün olan en uzun süre kullanılmasını öneriyorum. Çevre kirliliğini önlemenin yollarından biri de budur.

-Çok kirli çamaşırları soğuk suyla ön yıkamalı programda yıkayın,
-Bir kez giyilmiş, çok az kirli çamaşırları soğuk suda, ön yıkamasız bir programda veya yün programında yıkayın.
-Her zaman deterjan kutularında önerilenden daha az deterjan kullanın.

Giysi alırken sadece Kuru Temizleme önerilen ürünleri almayın. Temizleyici giderlerinizi minimize etmek için mümkün mertebe yıkanabilen ürünleri tercih edin. Kuru Temizleme kimyasalları çevreye de aşırı zararlıdır.

En iyi saklanmakta olan ülke sırları

Memleketin en iyi saklanmakta olan sırları arasında Sosyal Güvenlik ile ilgili konular var. SGK sitesinden alınabilecek bilgi son derece kısıtlı. Emekli ücretini hesaplamak için uzman olmak gerekiyor.

Bildiğim kadariyla "emekli olduğumda elime kaç para geçer" diye hesaplama yapmak isteseniz bunu sadece Mali Müşavirlerin erişebildiği bir sitede ve Ali Tezel'in sitesinde (artık ücretli) olarak yapmak mümkün.

Geçtiğimiz günlerde bir arkadaşım Ali Tezel'den danışmanlık almaya gitmiş. Kendisi yaklaşık 5 yıldır kurduğu şahıs şirketi üstünden danışmanlık yapıyor ancak SSK'lı statüsünü kaybetmemek için bir yakınının şirketinden asgari ücretten primlerini ödemeyi sürdürmüş. Emekliliğine 2 yıl kalan bu arkadaşım, bu seçimi nedeniyle emekli oldugunda yıllarca en üstten yatırdığı primler hiç dikkate alınmaksızın alabileceği maksimum ücretin yaklaşık yarısını almak durumunda kalacağını öğrenip fena üzülmüş. Üstelik de şu aşamada bu durumu önemli ölçüde iyileştirmesine olanak yokmuş. Kendi şahıs şirketini kurarken anlaştığı Mali Müşavir'in kendisini bu konularda hiç uyarmadığını söyledi. Asgari ücretten sigortalanmak yerine kendini part-time çalışıyor gösterse ve primleri maksimumdan ödese bu duruma düşmeyecekmiş.

Şu sıra ben de kendi işimi yapma planları yaptığımdan, bu bilgilerin bana da fevkalade faydası dokundu.

Ali Tezel çok iyi bir uzman ve bu becerisini işe dönüştürmekle çok da iyi yaptı. Onun gibi daha yüzlerce uzmana ihtiyaç var. Zira, bu konularda deneyim sahibi olmayan insanların mevzuatı takip etmesi ve gereken tedbirleri alması pek de olası değil.

24 Eylül 2009 Perşembe

Deve kaç para?

Rahmetli babaannemin anlattığı bir eski zaman hikayesidir: Çocuk heyecanla koşarak dedesinin yanına gelmiş “Dede dede, pazarda bir pula deve satıyorlar. Ne olur biz de alalım bir tane!” demiş. Dedesi başını sallayarak “Buna sarf edecek bir pulumuz bile yok” diyerek torununu geri çevirmiş. Aradan uzunca bir süre geçmiş, torun bu sefer süklüm püklüm ve üzüntüyle dedesinin yanına gelmiş ve “Biliyor musun o bir pula satılan develeri şimdi bin pula satıyorlar, artık hiç alamayız” demiş. Dedesi gülümseyerek cebinden kocaman bir kese çıkartıp torununa uzatmış “Bununla en az 10 deve alabilirsin demek ki… Al bakalım keseyi koş pazara” demiş.

Son günlerde çeşitli yayın organlarında düşmeye başlayan mortgage faizleri nedeniyle emlak fiyatlarının yükseleceği ve emlak almak için doğru zamanın şu içinde bulunduğumuz günler olduğunu anlatan haberlere rastladıkça aklıma hep yukarıdaki hikaye geliyor. Haberler ya büyük inşaat projeleri yapan şirketlerin yöneticilerine ya da banka yöneticilerine dayandırılıyor. Pekiyi ya talep? Faizlerin düşmesi talebi hemen şimdi canlandıracak bir unsur mu acaba? Krizden çıkışın kısa sürede olmayacağını tahmin eden, sütten ağzı yanıp da yoğurdu üfleyerek yiyen, iş güvencesi olup olmadığı konusunda kaygılar taşıyan insanlar hemen koşup emlak almaya kalkışacaklar mı?

Krizden çıkmaya başladığımızı düşünmek için bence biraz erken. İşsizliğin bu kadar yükseldiği, önümüzdeki yılın neler getireceğinin hala çok belirgin olmadığı, insanlarımızın tasarruf alışkanlıklarının bulunmadığı memleketimizde kanımca maksatlı bu haberlere kapılmamak lazım.

Kimin ne söylediğine değil kendi içinde bulunduğumuz finansal duruma bakmamız gerekir. Özellikle iş kaybetme riski olan insanların şu dönemde en az bir yıllık geçim paralarını kenara ayırmadan herhangi bir yatırıma girişmesi anlamlı olmaz.

22 Eylül 2009 Salı

Ucuzluk Alışverişi

Yeni Sezon ürünleri ilk ortaya çıktıklarında fiyatları uçuk karlar içermektedir. Bu nedenle ben neredeyse asla yeni sezon ürünleri almam çünkü bilirim ki kısa bir sürede söz konusu ürünler yarı fiyatına inecek ve bu haliyle bile satıcılar kar edecektir. Ne zaman ki artık yeni “yeni” sezon ortalarına gelinir o zaman bir önceki sezon ürünleri eğer hala kaldıysa zararına satılır.

Eskiden yaz indirimleri Ağustos ortasından evvel başlamazdı. Şimdi ise Ucuzluk Sezonu daha çabuk açılıyor ama bu gerçek bir ucuzluk olmuyor. Bu nedenle dikkatli olmak gerek.

Hevesle Ucuzluk satışlarından alışverişe başlamadan evvel birkaç kuralı hatırlatmakta fayda var:
1. Alışverişi bütçelemiş miydiniz? Ne kadar para harcamayı öngörüyorsunuz?
2. Nelere ihtiyacınız olduğunu tespit ettiniz mi? Bunun en iyi yolu mevcut gardrobunuzu ve ayakkabılığınızı elden geçirip, giyilemeyecek durumda olan eşyaları ayırmanızdır. Sonra elinizde kalan eşyalarla uyumlu olabilmesi için almayı planladığınız yeni parçaların hangi renklerde olabileceğini tespit edip, liste yapmanız yerinde olur. Ayırdığınız giysileri ise hemen verin ve böylece dolabınızda yer açılsın. Vermeye niyetlenerek ayırım yaparsanız bazı giysilerin belki bir sezon daha giyilebilir olduğuna kanaat getirebilirsiniz. Psikolojik bir şey sanırım.
3. Yazlık ve kışlık gardroplarınızın belirli renk temaları olması hem alışverişi hem de giyinirken uygun parçaları bir araya getirmeyi kolaylaştırır. Benim kış gardrobum siyah/lacivert/gri temalı, yazlık gardrobum ise pastel tonları temalıdır. Kışın neredeyse üniforma gibi, koyu renk pantolonların üstüne farklı renklerde boğazlı, uzun kollu penyeler giyerim. Yazın giysilerim biraz daha neşelidir.
4. Bazı insanlar başkalarıyla beraber daha iyi alışveriş ederler bazıları ise yalnız. Ben kardeşim ve annemle iyi alışveriş ederim ama başkalarıyla alışverişe çıkmayı tercih etmem. Çoğunlukla da yalnız alışveriş ederim. Bu tecrübemden kaynaklanan bir alışkanlıktır. Ne zaman bir arkadaşımın gazına gelip bir şey aldıysam, daha sonra o parçayı giyememişimdir. Oysa annem ve kardeşim tarzımı, ne ile rahat edebileceğimi iyi bilirler ve beni gaza getirmeyecek kadar da uyanıktırlar.
5. Ayakkabı alacaksanız, öğleden sonrayı yani ayağınızın en şiş olduğu zamanı bekleyin.

İhtiyaçları Ucuzluk Sezonunda karşılamak ve fiyatların balon gibi şiş olmadığı dönemlerde alışveriş yapmak iyi bir fikirdir. Yine de dikkatli olmak, gerekmeyen şeyleri almamak ve bütçeyi aşmamak lazım.

13 Eylül 2009 Pazar

Konuk Yazar

Blogun sıkı takipçilerinden Sevgili Berna A. geçen gün bana bir mail atmış, kendisinin izniyle yazısını yayınlıyorum. Yazısında benim için sarf ettiği övgü dolu sözlere teşekkür ederim. Mahçup olduğumu itiraf etmeliyim.

"Uyuyamadığım bir gece. Sevdiğim bloglarda dolaşırken sizin bir kaç yazınızı okudum tekrar, galiba dertleşmek istedim..

Biliyor musunuz Türkiye'de sizin gibi bir blog yazarı daha yok. Hatta tutumluluk ve para biriktirme konusunda yazanlar bir elin parmaklarını geçmiyor. Bizim gibi hiç bir sistemin yerine oturmadığı, tutarsız bir yönetime ve ekonomiye sahip bir ülkede para biriktirme, bireysel emeklilik sistemleri, yarını düşünüp hesaplama ve elindeki imkanları en iyi şekilde değerlendirme konusunda toplasan 10 tane blog ya da site yokken, giyim ve aksesuar markalarının en son ürünlerini seçip alarak, giyerek ve fotoğraflayarak yazan kaç tane blogger var biliyor musunuz???

Hobisi alışveriş olan kadınları gerçekten anlayamıyorum. Bu kadınların yazdıkları bloglarda ve forumlarda okuyorum, alışveriş hastalıklarını iyi bir özellikmiş gibi anlatıyorlar, en büyük sorunları aldıklarını koyacak yer bulamamaları. O kadar çok şey alıyorlarmış ki, aldıkları şeyi dolaplarında bulduklarında onu giyecek sezon geçmiş oluyormuş!! Vitrinde görüp beğendikleri zaman ona ihtiyaçları olup olmadığını düşünemiyorlarmış bile, konuştuğum bir tanesi ona önerdiğim "buna gerçekten ihtiyacım var mı?" sorusunu sormayı hiç başaramadığını söylemişti. Gördüğünde mağazaya giriyormuş ve kendine geldiğinde elinde vitrindeki şeyin paketi oluyormuş, o aradaki zamana müdahale edemiyormuş.

27 yaşındayım, 15-17 yaşlarında giyeceklerimi artık kendim seçebileceğim zaman, alışveriş konusundaki cahillik, ihtiyaç belirleme konusundaki eksiklik ve hevesle ben de bir kereden fazla giyemeyeceğim abidik gubidik şeylere çok para harcadım ama bu, tecrübe edinene kadar sürdü. Markalar hakkında bu kadar çok şey bilerek, her alışveriş sitesini bilerek ve kullanarak, hiç sonu gelmeyen kredi kartı ekstreleriyle nasıl yaşayabiliyorlar anlamıyorum. Bu kızların çoğu bekar, ailelerinin yanında yaşıyorlar ve çalışıyorlar. Yeme-içme, çamaşır, faturaların ödenmesi anne-babadan olunca zevk için alışveriş yapmak güzel ama umarım bir gün o giydiklerine harcadıkları paraya muhtaç duruma düşmezler, zira bu tür kızların çoğu evlendiklerinde ve kendi evlerinin sorumluluğunu aldıklarında paranın ne kadar değerli olduğunu anladıklarını söylüyorlar.

Peki ben bunları neden yazdım? Çünkü tükettiğimiz kadarını üretemiyorsak böyle ölçüsüzce tüketmek, tüketenleri ve hiç umursamayanları görmek beni çok üzüyor. İhtiyacı olanlar alamazken, diğerlerinin bu kadar fütursuzca davranıp aldıklarını ilan etmeleri üzüyor beni. "Moda" gibi değişken ve çoğu zaman pek de anlamlı olmayan giyim akımları için bu kadar zaman ve para harcayabilmeyi anlayamıyorum. Nasıl bu kadar tuzu kuru olunur, eğer hem alışverişi bırakmayıp, hem ailelerine destek olup, hem ihtiyacı olanlara yardım edip hem de kenara para atabiliyorlarsa o zaman nasıl bu kadar para kazanıyorlar bunu da merak ediyorum.

Bize bunca yıllık deneyimlerinizi, fikirlerinizi, birikiminizi bu kadar sade ve anlaşılır şekilde, güçlü bir kalemle aktardığınız için size çok teşekkür ederim. Konunun farkında olmayanları uyandırdınız, farkında olup da kendine bir yol çizemeyenlere yol gösterdiniz. Sizin hobi olarak başladığınız bu blog uslubunuz ve içeriğinizle ne çok hayata dokundu, izleri yorumlardan takip edilebiliyor. Hayatımda olan iyi şeylerden birisiniz. İyi sabahlar."

7 Eylül 2009 Pazartesi

351. Yazı: Bir antika ve 3 jenerasyon

Kendi evime ilk taşındığım zaman mutfak perdesi sorun olmuştu. Pencerenin ve kapının genişliği birbiriyle uyumlu değildi ve de gönlüme göre hazır perde bulamamıştım. Ani bir kararla gidip önce perdelik kumaş sonra da bir dikiş makinesi aldım (evet hiç akıllıca ve tutumlu değil) ve tüm bilgisizliğime rağmen mutfak perdelerimi diktim. Bu yıla kadar da onları kullandım ama bu yıl çıkartamadığım bir leke nedeniyle yeni mutfak perdesi derdine düştüm.

İki yıl kadar evvel mutfak perdesini dikmek için satın aldığım dikiş makinesini anneme vermiştim, o da bana anneannemin vafatından beri kendisinin kullandığı ve anneanneme ait olan en az 70 yıllık makinesini verdi. Rahmetli anneannemin elle çevrilen eski Singer makinesinin bende pek çok hatırası var. Ben küçükken bana ve oyuncak bebeklerime pek çok güzel elbise, pijama vs. dikmişliği vardır. Anneannem ufak kumaş parçalarını bana verip, basit dikiş usullerini gösterir, bazen de bunları makinede dikmeme izin verirdi.

Makinenin hala işe yaradığını biliyordum ve tekrar gözümü kararttım. Bu sefer IKEA'dan bir hazır perde aldım, onu gerekli ölçülere göre modifiye ediyorum. (Bu tutumlu bir çözüm, kumaş almaktan daha ucuza geldi:) Makineyi çıkartıp kullanmak beni bir anda küçüklüğüme ve anneannemin kocaman mutfağına götürdü. O mutfakta geçen keyifli zamanları, birlikte yaptığımız yemekleri hatırladım. Pilav, patlıcan ve patates oturtma pişirmeyi, poğaça ve kek yapmayı o mutfakta öğrenmiştim.

Şu sıra hazır boşken dikiş becerimi biraz geliştirsem diye düşünmeye başladım. Böylece hem makine 3 jenerasyona birden hizmet etmiş olur, hem de ben yeni bir beceri kazanmış olurum. Belki yeni bir hobi olur, belki olmaz, bakacağız artık...