Okuma Önerileri

Ben yazamıyorum diye sizler okuma zevkinden mahkum olmayın. İşte okumanızı önereceğim bazı yazılar:

Bono Nedir? Bond Nedir?

Reeskont Nedir? Bunu hep merak ederdim, nihayet öğrendim.

Our Towels Don't Match Our Curtains Trent Hamm iyi bir yazar ve iyi bir Bireysel Finansçı.

Escalating Costs of Living in a Wired World.


Contingency Plans

İyi bir hafta sonu dilerim.

Kadın Şoförler!

Otomobil kullanmayı 16 yaşımda öğrenmeye başladım. Rahmetli babam çok evhamlı bir tip olduğundan, içine sinene, şoförlüğüme güvenene kadar bana ehliyet aldırtmadı. Ehliyeti aldığımdan beri de neredeyse kesintisiz otomobil kullandım. Ya şirket aracı, ya kendi aracım, manuel ya da otomatik onlarca araç kullanma fırsatım oldu. Özellikle yurt dışında yaşadığım dönemde çeşit çeşit araç...

Kendi hatam olan bir kazam olmadı bugüne kadar çok şükür. MaşaAllah diyor, tahtaya da vuruyorum.

Bugün kalabalık bir kavşakta, arka tamponuma hafifçe vurulmasıyla irkilip, otomobilimi durdurdum. Arkadan dokunan hanım sinirli bir şekilde aracından indi ama sonra benim kendi sikletinden hayli yukarıda olduğumu görünce tavrını değiştirdi. Hem arkadan vurdu, hem de bana "Böyle kalabalık kavşaklarda arkanıza dikkat etmeniz lazım!" dedi mi, dedi. Pes diyorum. "Siz herhalde arkaya bakmaktan önünüzü göremiyorsunuz, nerede görülmüş araç kullanırken arkayı kollamak" dedim. Salak kadın ya!

Kadınların birçoğu şu araba kullanma işini adam gibi öğrenmeyerek, erkeklerin diline sakız oluyorlar. Otomobil kullanacaksan kadın da olsan, erkek de önce kuralları bileceksin, geçiş haklarını çiğnemeyeceksin, otomobilin yağını, suyunu kontrol etmeyi, lastik değiştirmeyi, cam suyu ilave etmeyi becereceksin, aracının önü nerede başlar, arkası nerede biter hissedeceksin, işte o kadar! Bu kadarını beceremeyeceksen, otomobil kullanmayacaksın!

D&R'da küçük bir çocuk

Bugün D&R'da kitaplara bakarken, yaklaşık 8-9 yaşlarında küçük bir çocuk ve annesi de bir kutuda set halinde satılan bir çeşit oyuncağa bakıyorlardı. Ne çocuğa, ne de annesine dikkat ettim ama kulağıma şu sözler çalınınca çok hoşuma gitti: "Anne bence bunu değil öteki kutulu olanı alalım, öylesi daha tasarruflu oluyor".

Küçük bir çocuğun ağzından tasarruf kelimesini duymak çok güzeldi. İçimden "işte adam olacak çocuk!" dedim:)

Sabah Gazetesinden Öneri!!!

Sabah Gazetesi'nde 12 Adımda Ekonomi Yapın başlıklı yazıya rastladım.

Bir haberi alıp tercüme etmişler ve yayınlamışlar. Çok merak ediyorum hesabımıza 500 TL'dan fazla para koyarak havale masrafı gibi bankacılık ücretlerini oradan nasıl karşılayacakmışız? Zaten bununla ne kastedildiği tam olarak anlaşılamıyor. İşlemlerden alınan ücretler kastediliyorsa bununla ilgili olarak her banka farklı uygulama yapıyor.

Sepet konusunu hiç anlamadım ne faydası var. Bizde ücretler çalışanlara aylık, emeklilere ise 3 aylık ödeniyor. Sözkonusu sepet önerisi haftalık ya da iki haftalık ücret alan Amerikalılara yönelik sanırım.

Çok sığ ve yüzeysel bir yazıyı resimlerle süsleyip koyuvermişler. Ben de başlığı görünce heyecanlanmıştım.

Bütçe vs. konusunda uzun uzun bir sürü yazı yazdım burada ve Ekonomi Türk'te ama tabii ne kadar okunduğumuz ortada. Bazen yazdığıma değiyor mu diye düşünmeye başladım. Bir süredir yazmak da gelmiyor içimden. Blog ömrünü tamamlıyor mudur nedir?

Market Ürünleri

Bugün Boston Gal's Open Wallet isimli blogda "Consumers no longer find value in the brand" başlıklı bir yazıya rastladım.

Türkiye'de de bu tür ürünler son yıllarda oldukça yaygınlaştı. Marketin ismini taşıyan ya da kendi markasını verdiği ürünlere rastlamak mümkün. Bunlar ismini sık sık duymaya alıştığımız markalardan çok daha ehven fiyatlara satılıyorlar.

Ben bazı şeyleri denedim. Kiminden memnun kaldım, kiminden kalmadım. Genellikle kim üretmiş diye bakıp ona göre karar veriyorum ama özellikle kağıt ürünler hayal kırıklığı. Daha zayıf, ya da daha az ürün çıkıyor içlerinden. Buna mukabil bakliyat, bazı temizlik sıvıları, ton balığı ve zeytinyağı denemelerim başarılı oldu.

Okurlar bu ürünler için ne düşünüyorlar? Paylaşmak isteyen yorum bırakırsa sevinirim.

Ofis'te Adab-ı Muaşeret

Bugün tesadüfen Office Etiquette Essentials başlıklı yazıya rastladım. Fazla uğraşmadan çalışma arkadaşlarınızı uyuz etmek için yapabilecekleriniz arasında toplantılarda PDA kullanarak mesajlaşmak, kokulu yiyecekler tüketmek, koridorda ayaküstü toplantılar yapmak, yazışmalarda SMS dili kullanmak sayılmış.

Ben de bunlara birkaç ilave yapayım:

- Toplantılarda ne kadar zeki olduğunuzu kanıtlamak için gereksiz çıkış ve ukalalıklar yapmak,
- Toplantıları gündeminden saptırıp, sizin konuşmak istediğiniz konulara kaydırmak,
- İş saatlerine asla uymamak. (Geç çıkmanız, geç gelmenizi mazur göstermez),
- Çok çalıştığınızı kanıtlamak için mailleri abes saatlerde atmak,
- Ter kokmak, kişisel hijyene yeteri kadar itina etmemek...

Bu arada Gümüş Kurşun gerçekten de şanssız bir kitap. Bir önceki yazıdan bu yana en fazla 10 sayfa okuyabildim.

Gümüş Kurşun: Enron'un İnanılmaz Yükselişi ve Önlenemeyen Çöküşü

Kimi zaman bazı kitapları okumakta geç kalırım. Gümüş Kurşun da bunlardan biri. Ne zaman bu kitabı elime alsam bir şeyler oldu, bir kenara bıraktım, başka kitaplar okudum, bir türlü bitirmek mümkün olmadı.

Geçtiğimiz hafta kitaba yeniden başladım ve bu kez yarılamayı başardım. Okudukça da Enron'da yapılan hataların, dönen üçkağıdın, basiretsizliğin, yönetsel ve süreçsel zaafiyetlerin neredeyse tıpatıp aynılarını tabii ki daha küçük ölçeklerde iş hayatım boyunca gördüğümü fark ettim. Bundan sonraki birkaç yazıda kitaptan sözkonusu örnekleri verip, kendi karşılaştığım benzerlerini anlatacağım.