17 Haziran 2010 Perşembe

Böyle Babalar da var! Erken Babalar günü yazısı

Babamı yitireli 16 yılı geçti, ama acısı hiç azalmadı.

Babalar Günü'nü sevmediğimi de daha evvel belirtmiştim ama bugün Habertürk'te "Görme engelli kızı ile 5 yıl ders dinledi" haberini okuyunca "Helal olsun!, demek ki kız kısmı okumasa da olur demeyen, 15'inde kızını inek, manda karşılığı satmayan, çocuk sayısı sorulduğunda sadece erkeklerin sayısını söylemeyen böyle babalar da varmış" dedim. Gazetelerde böyle haberlere hasretiz. Toplum tamamen çıldırdı diye düşünürken bu haber ilaç gibi geldi.

Helal olsun!


.

15 Haziran 2010 Salı

Geri sayım!

Genellikle geri sayımını en çok sevdiğim şey seyahat tarihlerimdir (bir Amerika tatili için 287 gün evvelden geri sayıma başlamıştım... evet bazı seyahatleri o kadar önceden planlayabiliyorum) fakat bu sefer durum başka: 19 Haziran'a doğru geri sayıyorum.

Elimde bitmesi gereken bir projem var ve tarih hızla yaklaşırken ben de toparlama ve sonlandırma faaliyetlerime hız verdim.

Stresli olduğumu itiraf etmeliyim ama kötü stres değil. Dolayısıyle de motive edici bir yanı var. Bakalım yüzümüzün akıyla çıkabilecek miyiz şu işten?

4,3,2,1,....!

.

12 Haziran 2010 Cumartesi

CRM!

CRM uygulamasını basit bir yazılım sanan üst yöneticilerden, bankanın ve GSM operatörünün doğum günü kutlaması yapması sanan sade vatandaşa kadar bu konunun ne olup ne olmadığını bilen pek yok. Tavsiyem Uğur Özmen Hocamın yazılarını okumanızdır.

Bugün TTNET'ten bir mail aldım. Bana Vitamin paketi öneriyorlar! E güzelim, bunca senelik ADSL abonenim, kullanma alışkanlıklarıma bakıp bugüne kadar sen benim bekar biri olduğumu, çoluğum çocuğum olmadığını nasıl öğrenemedin ki? Pes doğrusu!

.

7 Haziran 2010 Pazartesi

Televizyonsuz 4. Gün

Televizyon izlemeyi hiç aramıyorum desem? Üstelik de Internette gezme zamanım artabilir diye korkuyordum, hiç de öyle olmadı. Tabii hafta sonunu yarı baygın geçirmek de TV isteğini köreltmiş olabilir. Bakalım bundan sonraki günler nasıl olacak?

İzlemeyi sevdiği programlar Internetten izlenebiliyor:

Fringe
Flashforward
Canım Ailem
Gönülçelen

Haberleri Internet'ten okuyorum. Düzenli takip ettiğim bloglar var. Bazen sırf izlenebilir birşey bulma umuduyla bir saat zap yaptığımı düşündükçe üzülüyorum. Belgesel kanalları da sürekli aynı programları tekrar eder hale gelmişti. Uçak Kazası Rapor'unu bile paketleyip yeni gibi tekrar sunuyorlardı.

Bu ara bana iyi geliyor gibi. Ayın 19'una kadar yetiştirmem gereken bir projem var. Bakalım ondan sonra planladıklarımı yapıp, daha çok okumaya vakit ayırabilecek miyim, yoksa Aptal Kutusu'nu özlemeye başlayacak mıyım?

6 Haziran 2010 Pazar

43'ten 44'e

Cuma: Yakın Dostlarla erken doğumgünü kutlaması!
Nevizade, sonra açık bir mekanda müzik, Bol kahkaha ve keyif

Cumartesi: Tansiyon: 150/111, Başağrısı: Korkunç

Pazar(Doğumgünü): Tansiyon: 140/100, Başağrısı: Berbat ama geceye doğru biraz daha iyileşme, Tansiyon:130/94 Başağrısı: Çekilir

Tamam 43'ü bitirip, 44'e girerken 23'ü bitirip, 24'e girer gibi kutlama yapılmayacak. Anladım ben onu... (Derin iç çekme)

.

3 Haziran 2010 Perşembe

Market Alışverişi için En İyi Zaman

Haftalık alışverişinizi hafta sonu yapmak gibi bir derdiniz yoksa yani buna hafta içi vakit ayırabiliyorsanız ne mutlu size!

Hafta sonları AVM'lerden ve marketlerden veba varmış gibi uzak dururum. Yurdum insanı hafta sonu çoluk çocuk, büyükanne, büyükbaba hep beraber pikniğe gidiyor havasında AVM ve marketlere geldiğinden alışverişi hafta içi yapmaya bakarım.

Eğer çalışıyorsanız ve gündüz saatlerinde gidemiyorsanız, size önerim popüler dizilerin günlerini ve saatlerini takip etmeniz. Mesela ben Aşk-ı Memnu günleri saat 20:00-22:00 arası alışveriş yapıyorum. Birkaç yıl evvel de Binbir Gece dizisi yayınlandığı zamanlarda alışverişe çıkıyordum.

Temel kurallar: Alışverişe aç karınla çıkmayın, bir listeniz olsun ama indirimdeki ürünlere de muhakkak bir göz atın.


.

2 Haziran 2010 Çarşamba

Televizyonsuz Hayat

1991'in başında Amerika'da yaşadığım bir dönemde yeni bir eve taşınmıştım. Kiraladığım daire eşyalıydı ancak sahibi TV'sini beraberinde götürdüğü için bir TV almam gerekiyordu. Yakın bir arkadaşım 110-220 Volt çalışabilen multi-system bir televizyon almamı önerdi. Böylece Türkiye'ye dönerken onu götürebilirdim. Şimdi olsa asla bu tavsiyeye uymazdım zira, Amerikan sistemine göre çalışan bir TV'yi o dönemlerde 200 USD civarına bir paraya alabiliyorken, aldığım Sony 49 Ekran TV'ye 540 USD ödedim.

Aldığım televizyon süper çıktığından hala onu kullanıyorum. Dolayısıyle belki de bu kötü finansal fikir o kadar da kötü değildir:)

Bir süredir TV izlemenin hayatımda çok fazla zamana mal oldugunu, bazen seyredecek adam gibi bir şey ararken bir sürü vakit kaybettiğimin farkındaydım. Elimde Haziran sonuna yetiştirmem gereken bir çalışma var. Dikkat dağıtan şeylerden uzak durmaya ve konsantre olmaya gayret ediyorum. Bu nedenle radikal bir adım attım ve Digitürk üyeliğimi iki ay boyunca askıya aldım. Neden mi iki ay? Öncelikle zaten yazın seyredecek birşey olmuyor. Genellikle dizi tekrarları ile vakit dolduruyorlar. Seyrettiğim dizileri Internet'ten rahatça izleme imkanım var. Zaten yerli dizilerden sadece iki tanesini takip ediyorum ve biri bu sezon bitiyor. Hayır Aşk-ı Memnu değil, Canım Ailem'den bahsediyorum:)

Okunmak için sıra bekleyen bir sürü kitabım ve uzun zamandır planladığım birkaç çalışma var. Bunlara konsantre olmak istiyorum.

Eğer iki ay boyunca TV'ye müthiş bir hasret duymazsam, TV'siz hayatımda mutlu olursam, kendisini sonsuza kadar hayatımdan çıkartmaya niyetim var. Böylece her ay ödediğim Digitürk parasından kurtulacağım (Internet masrafım artacak)ve de 1991 model televizyonum bozulduğunda ki, artık bozulması muhtemelen an meselesi, onu yenilemek zorunda kalmayacağım. Bu da ciddi bir tasarruf kalemi. Ama bu işin esas katma değeri bana olacak. Kendimi geliştirmek için bazı çalışmalar yapıp, birçok kitap okuyacağım. Bu da elbette bana kendimi çok daha iyi hissetirecek. Bence paha biçilemez...


.