Karmaşa

Genelde karmaşa beni rahatsız eder. Masamın üstü dağınık olduğunda sıkıntı duyarım ama masamı dağıtmayacak formülü de henüz bulamadım. Bazı insanlar nereden görüp, öğrendilerse her şeylerini mum gibi temiz ve düzgün dosyalayabiliyor, kategorize edebiliyorlar. O insanlara çok imrenirim.

Bir sürü blog takip ediyorum. Birkaç yerde rastladığım bir grup çözümden türettiğim hibrit bir çözümü denemeye karar verdim. Sadece 20 dk ayırıp, belli bir alana odaklanıyorum. O sürede ne kadar toparlarsam kar. Çoğu zaman 20 dakikada bayağı bir mesafe kat etmiş oluyorsunuz. Toplanması gereken bir iki şey kalmışsa zaten onları da halletmek için motive oluyorsunuz. Oysa tüm eve bakınca birdenbire iş çok büyük ve aşılması imkansız bir dağa benziyor. O zaman da işi hepten sallayabiliyorsunuz.

Şimdilerde bu yeni eve kadın almadığım için en nefret ettiğim iş olan ütü de bana kaldı. Yirmi yıl evvel ABD’de yaşarken de evimin işini kendim yapıyordum. Bu ütü işi o kadar nefret değildi diye hatırlıyorum. Düşüne düşüne buldum. Ben annem gibi tüm çamaşırları toplayıp, sepete doldurup sonra da dağ gibi bir ütü işine girişmiyordum. Onun yerine ertesi gün neyi giymeyi tasarlıyorsam onu elime alıyordum. Ha bu arada belki bir iki de fazladan eşya ütülemek içimden gelebiliyordu. Bu annem gibi kadınlar için anlaşılamaz bir durum. O tipler için iş her şeyden önemlidir. Bitirilir ve kaldırılır. İşte o kadar!

Karmaşayı önlemenin bir yolu da az eşya ile yaşamak. Malum bu ev benim ikincil konutum. Esas evim İstanbul’da. Ankara’daki evde az eşya var. Yatak odasında sadece bir şifonyer, bir komodin ve bir yatak, salonda sadece 2 kanepe ve mutfakta da elzem bazı mutfak eşyaları, bir masa, iki sandalye, iki de tabure var. Odalarımdan biri tamamen boş. Ütü masası ve çamaşırlık orada sürekli açık durabiliyor. Eh bu evi derli toplu tutmak da kolay. Çünkü tozu alınacak, silip süpürülecek çok az şey var.
Oysa Istanbul’daki ev karmaşadan kurtulmuyor. İncik, boncuk, hatıra eşyalar, vazolar, biblolar yani temelde pek de gerekli olmayan ama duygusal kıymeti olan döküntü dolu. Evin bakıma ve tadilata ihtiyacı var ama doğrusu o kadar tıklım tepiş eşya doluyken gözümü karatıp, tadilat işine girişmem olası değil. En azından ben Ankara’da çalışırken bu imkansız. Demek ki ev bir müddet daha festival formatında kalacak…

Nakit mi sıfır borç mu?

Yaklaşık bir aydır bilgisayar ve internet sorunları ile boğuştuktan sonra yine geldim işte!

Malumunuz bu yılın ilk çeyreğinde ikinci bir eve yatırım yaptım ve blogun başlığının altındaki çizelgeden de göreceğiniz üzere şu an itibariyle bir miktarı ödenmiş banka borcu sahibi oldum.

Bu banka borcu 3 parçalı ve mortgage değil. Maalesef ülkemizde bildiğim kadarıyla erken ödendiğinde cezası bulunmayan bir mortgage türü yok. Yani borcunu erken kapayanlardan %2 oranında ceza alınıyor. Vatandaşın borçlu kalması herkesin işine mi geliyor ne?

Bu nedenle borca girmem gerektiğinde öncelikle sırf tüketici kredisi ile bunu başarabilir miyim diye baktım. Evet tüketici kredisi mortgage'dan normalde yüksek ama ben bankacı olan kardeşlerimin yardımıyla avantajlı bazı kampanyalar buldum. Borcumun %37,5'luk kısmı %11,52, %37,5'luk kısmı % 11,03, kalan %25'i ise % 12,60 faiz içeriyor.

Şu anda değil ama 6-8 ay sonra elimde birikecek para ile bu borçlardan yüksek faizli olanı tamamen kapatabilirim. Hatta BES ödemelerimi kısarak, diğer parçalardan birini de kısmi olarak ödeyebilirim. Ancak bu son derece küçük bir Acil Durum Fonu ve sıfır HÖDÖ parası demek. Yani hayli rahatsızlık verici.

Elimde bir miktar nakitle borçlu olmak mı yoksa elimde hiçe yakın nakitle az borçlu olmak mı daha az rahatsızlık verici bunu değerlendirmem lazımdı. Mevcut Tüketici kredi faizlerine bakmak da tam bu arada aklıma geldi. Birkaç bankanın web sitesine baktığımda 36 aylık faiz oranlarının %18'ler civarında olduğunu görünce kararımı verdim. Her durumda elimde az da olsa nakit paranın olması iyi bir şey. Zamanla bu para biriktikçe ve borcum da ödene ödene azaldıkça, elimdeki nakit kalan borcu kapatır noktaya geldiğinde daha da rahatlayacağım. Yani şimdilik borcu yavaş yavaş ödemeye devam! Bu arada mortgage faizleri de zaten benim tüketici kredisi faizlerine erişmiş durumda. Yani doğru bir zamanda doğru bir iş yapmışım. Belli bir süre sonra elimde tatmin edici bir miktar nakit kalacak şekilde yine de borçları kapamaya karar verebilirim ama kısa vadede olmayacağı kesin.

Yine de 2014'ün mayıs ayını iple çekiyorum desem yalan olmaz. Bu borç denen şeyden nefret ediyorum. Üstelik taksitlerim (beyaz eşya vs.) de var. Önümüzdeki 4 aydan sonra taksit yüküm hayli azalacak. Ocak ayı umuyorum ki iyi bir ay olacak.

Sigorta Şirketleri ile Dans - 3. Bölüm

Bu yazı dizisinin ilk kısmında bahsettiğim sigorta şirketi gıcırtı çıkartmadan efendi efendi sözleşmemi iptal etti, paramı da iade etti.

Şirketin bağlı olduğu sigorta şirketi ise kalp damar hastalıkları konusunda haklılığımı kabul etti ama sinüzit ve vertigo konularını hala inceliyor. Bakalım son kararları ne olacak?

Uzun zamandır bilgisayar sorunu yaşıyordum, yeni çözüldü. Daha sık yazacağım artık.

Bağlantısız 9 gün

Cep telefonuma bakmadan, internete girmeden 9 gün geçirdim. Muhteşemdi.

Gerçeğe dönüş zamanı...

Sigorta Şirketleri ile Dans - 2. Bölüm

Bir Özel Sağlık Sigortası hikayem de mevcut şirketimin primlerini ödeyerek bana sunduğu bir hizmet ile ilgili. Bu sağlık sigortasına başvuru formunu doldururken, istisnaya tabi hastalıklarımı dürüstçe yazdım ve sigorta başladı. Tek sorun kalp-damar hastalıkları konusunu istisna kabul etmeleriydi. Hipertansiyon hastası olmam nedeniyle kalp-damar hastalıklarının tamamını istisna kapsamına alıyorlar ancak bu doğru değil. Zaten bunu doktorlarla da konuştum ve onlar da benimle aynı kanaatte. Neyse o dönemlerde nasılsa diğer sigorta şirketi bunu istisna kabul etmiyor diye çok da üzerinde durmadım.

Bu yıl yenileme zamanı yeni bir poliçe göndermişler. Vertigo ve Sinüzit kapsam dışı! Hoppalaaaaa! Vertigom var tamam ama bu teşhis edildiğinde ömür boyu yenileme garantim vardı ve sigortalılığım hiç kesintiye uğramamıştı. Kaldı ki önemli bir sorun da değil. Pekiyi Sinüzit nereden çıktı? Düşündüm, düşündüm ve nihayet 2008 ya da 2009’da sinüzit şüphesiyle bir tomografi istendiğini ama sinüzitim olmadığının görüldüğünü hatırladım. Bana hiçbir zaman sinüzit teşhisi konmadı ki… Yapılan tetkik belki de gereksizdi ama doktor bir tetkik isteyince hayır denmiyor işte... Sinüzit ile yakından uzaktan ilgim yok yani ama bu şahane(!) sigorta şirketi herhalde geleceği önceden görüp, tedbirini aldı. Bir nevi “Minority Report” herhalde.

Hemen bir dilekçe yazdım, durumu izah ettim ve hazır elim değmişken Mart ayında yaptırdığım ve kalp hastası olmadığımı belgeleyen tetkik ve doktor raporlarını da dilekçe ekine koydum. 30 gün içinde geri dönüş olmadığı takdirde yasal yollardan hakkımı aramaya niyetli olduğumu da belirttim ve gönderdim. Kibar bir geri dönüş yaptılar ve kalp hastalıkları konusunda muafiyeti kaldırdılar ama sinüzit ve vertigo aynen duruyor.

Gerekçelerini okurken fark ettim ki belli bir dönemde hizmet aldığım sigorta şirketi hakkında yanılgı içindeler. Ben de tekrar bir dilekçe yazdım, kayıtlarını kontrol etmelerini istedim. Bakalım ne çıkacak?

Sigorta Şirketleri ile Dans - 1. Bölüm

Muhtemelen memlekette sigorta konusunda çok hassas olan az sayıda vatandaştan biriyimdir. DASK, konut sigortası, aracı trafiğe çıkartmadan KASKO yaptırmak gibi huylarım vardır. Özel sektörde çalıştığım için de yıllar boyunca hep özel sağlık sigortam oldu. Yıllar önce ömür boyu yenileme hakkı elde ettiğim için çalışmadığım dönemde de bu sigortayı devam ettirmek istedim. Fakat bir önceki uyuz sigorta şirketi haksız yere bir istisna uyguluyordu. Uzun araştırmalardan sonra karar kıldığım yeni şirkete bu durumu anlattım onlar da bana belli bir testi geçersem sözkonusu istisnayı kaldıracaklarını söyledi. Testi geçtim, istisna kalktı, ben de onlarla anlaştım. Zaten istisnaya konu olan hastalıkla bir alakam olmadığından 2007’den 2011’e kadar geldik.

Bu sene basit bir şikayetle doktora gittiğimde bir nevi tam kontrol olsun diye birkaç pahalı test istedi. O da ne? Meğerse istisnam varmış! Gerçi poliçeme bunu yazmamışlardı ama anlaşılan sinsi bir şekilde bunu kayıtta tutup, ilk gereken zamanda beni yarı yolda bırakmışlar. Sigorta şirketi bu masrafları ödemedi. Doktorumla konuştum ve bana bir rapor verdi. Testlerin temiz çıktığını kalp-damar hastası olmadığımı belgeledi. Ben de tüm test sonuçlarını ve doktor raporunu sigorta şlrketine yolladım. Buna mukabil bana istisna uygulamaya devam edeceklerini bildirdiler. Bu durumda ben de söz konusu sigortamı iptal ediyorum. Zaten aynı istisnayı uygulayan ve şirketim tarafından finanse edilen başka bir şirketten hizmet alıyorum. Kalp-damar tetkiklerini her yıl cebimden ödeyerek yaptırsam, sigortaya kendi ödediğim prim kadar tutmaz. Kaldı ki SGK anlaşmalı doktorlardan özel hastanelerde hizmet alabilirim . O halde ne diye devam edeyim ki?
Sigorta şirketlerinin bütün oyun planı hasar ödememek, tüketiciyi bıktırmak, “lanet olsun” dedirtmek üzerine kurulu sanırım. Hal böyleyken hiç ağlayıp, vatandaşta sigorta bilinci olmadığından bahsetmesinler. Esas sigorta bilinci olan vatandaş enayi yerine konuluyor!

Sigortanın iptal edilmesi için dilekçe yollamadan evvel müşteri hizmetlerine yazılı olarak başvurarak, 1 Eylül 2011’den itibaren sigortayı iptal edersem geri alacağım prim miktarını ve halihazırda kredi kartıma yansımış olan taksitlerin akıbetini sordum ve yazılı bir yanıt aldım. Yazdığım dilekçeye de bu yazışmaları ekledim ki, sonradan çamura yatacaklarsa iki kere düşünsünler. Bakalım ne olacak? Adam gibi iade yapıp, sözleşmemi feshedecekler mi yoksa türlü çeşitli zorluk çıkartacaklar mı?

Dilimde Tüy Bitti

Bu blogda durmadan tasarruf edip, para biriktirmek üzerine yazdım, çizdim. Bazıları mevcut faiz oranlarının tasarruf etmeyi cazip olmaktan çıkardığını, borsanın riskli olduğunu, BES’in geleceğinin belirsiz olduğunu bu nedenle de tasarruf etmek yerine paraları yemenin daha makul olacağını düşünüyorlar. Borsa riskli, BES belirsiz de bizim geleceğimiz bu konuda net mi? Sağlığımız emekli olabileceğimiz yaşa kadar çalışmamıza izin verecek mi? Emekli maaşları her zaman düzenli olarak ödenebilecek mi? 90 yaşımıza kadar yaşamayacağımızdan emin miyiz?

Bende mi bir tuhaflık var da ben bu kadar gelecek endişesi yaşarken ki, çok şükür maddi açıdan kötü bir pozisyonda değilim, etraftaki insanların çoğu sanki yarın yokmuş gibi yaşayabiliyor? Tasarruf etmekten geçtim hala kredi kartının minimumunu ödeyerek zaman içinde borçtan kurtulabileceğini zanneden “saf” insanlar var. Kredi kartının tamamını ödememek ve kredi kartını bir borç aracı olarak görmekle tefeciden para almak arasında pek bir fark yok. Borcunuzu ödemezseniz, Tefeci sizi topuğunuzdan kurşunlayabilir ama bankalar da başka açılardan acı verici olabilirler.

Para biriktirmek şart ama öncelikleriniz olmalı. Önce küçük bir acil durum fonu oluşturun. Belki 1 maaşınız kadar. Sonra da elinize geçen her kuruşu varsa kredi kartı borcunuzu tamamen kapatmak için kullanın. Kredi kartı bir ödeme aracıdır, bir borçlanma aracı değildir. Acil durum fonu da acil işler içindir. Ani bir hastalık, ailede bir vefat gibi. Haftasonu AVM turlarken indirimde gördüğünüz yeni televizyonu, kap kacağı yahut da ihtiyacınız olmayan ıvır zıvırı almak için bu fonu kullanmamalısınız.

Bazı bireysel finans uzmanları borç ödeme miktarı en düşük olan borcunuzdan başlamanızı önerseler de benim yaklaşımım farklı. Ben faizi en yüksek olan borcu ödemeye başlamayı tercih ederim. Evet bir borçtan kısa vadede kurtulmanın psikolojik olarak rahatlatıcı bir yanı vardır belki ama esas cebimizi yakan şey yüksek faiz olduğundan benim önceliğim en yüksek faizli borcu temizlemek olur.
Lütfen ama lütfen popüler tabirle “Kredi Kartızede ya da Kredi Kartı Mağduru” olmayın. Öyle bir hava yaratılıyor ki, sanki kredi kartları tabancayı çekip, şakağımıza dayayıp bize zorla para harcatıyorlar. Eh gelir belli, gider belli, mecburen mağdur oluyoruz. Valla benim kredi kartlarım kuzu kuzu cüzdanımda bekliyorlar. Ben onları rahatsız etmezsem, orada sonsuza kadar uyurlar ve beni mağdur etmeyi akıllarından bile geçirmezler. Kendinizi alışveriş sarmalından kurtaramıyorsanız, kartları evde bırakın. Cebinize ihtiyacınız kadar para koyun, sokağa öyle çıkın. Hain kartların saldırısına uğramadan geri dönebilirsiniz.