Bu blogdaki yazilari bloguma link vererek ya da blogu referans gostererek kullanabilirsiniz.
T'POL
14 Haziran 2009 Pazar
10 Haziran 2009 Çarşamba
8 Haziran 2009 Pazartesi
Bireysel Finans 101'e Giriş
Yeni yazı dizim Bireysel Finans 101 ile ilgili yazacağım tüm yazıları Ekonomi Türk'te bulabilirsiniz. İlk yazım için buradan buyrun...
7 Haziran 2009 Pazar
Zaman Yönetimi
Zaman yerine konulması mümkün olmayan bir kaynak olduğundan, belki de en tutumlu olmamız gereken konu zaman yönetimidir.
İşyerinde uzun saatler kalmamıza neden olan şeylerden biri de zamanımızın başkaları tarafından kullanılmasıdır. Çalan telefonlar, acil toplantılar, işi olmayan bazı arkadaşlarınızın sizi lafa tutması yapmamız gerekenlere konsantre olmamızı engeller. Eğer işe giderken servise binmeye mecbur değilseniz, işe yarım saat erken gitmenizi öneririm. Herkes gelmeden evvel, en az iki saatlik işi halledebilirsiniz. Bir iş listeniz olmalı ve gün boyunca yeni işleri ilave etmeli, yaptıklarınızı çizmelisiniz. Akşam çıkmadan evvel yapacağınız son şey ertesi günün planını yapmak olmalı. Böylece iş sonrası aklınız orada kalmaz, gece daha rahat uyursunuz. Bazıları iş listesinde önceliklendirme yapmaktan söz eder ama ben günlük yaşamın akışı içinde önceliklerin bazen gün içinde birden fazla defa değiştiğini sıklıkla gözlemlemişimdir. Bu nedenle iş listesini de olması gerekenden daha kompleks hale getirmemekte fayda var.
İnsan maksimum zamanı ailesine ayırmalı ve bu zamanı keyifli ve verimli geçirmeli. Ailelerin birbirinden kopuk yaşamlar sürmesi toplumumuzda ciddi bozulmalara neden oluyor. Bundan 30 yıl evvel bu kadar çok cinayet, bu kadar çok silahlı insan, bu kadar çok evden kaçan çocuk yoktu. İnsanlar birbirlerine ve hayata karşı çok daha saygılılardı, birlikte çok zaman geçirip, bir şeyler öğrenme şansları vardı.
Tanıdığım en iyi zaman yöneticisi annemdir. Çalışan bir anne olarak, bir çeşit Süper Kadındı. Sabah herkesten erken kalkıp, işe gitmeye hazırlanırken bir yandan kahvaltıyı, bir yandan düdüklü tencerede en az iki çeşit yemeği hazırlar, beni ve kardeşimi uyandırıp, kardeşimi okula hazırlar, babamla kahvaltı eder, sonra da işe giderdi. Akşam geldiğinde yorgun olurdu. Biz (babam, ben ve kardeşim)o gelmeden sofrayı kurup, salata yapardık ama yemek sonrası yine yük onun omzundaydı. Okul zamanı benim işlere yardım etmeme asla izin vermezdi. Sadece hafta sonları ve tatillerde o bulaşığı sabunlarken ben de durulardım. Bu esnada bir hayli sulu şaka yapma şansımız da olurdu:) Hafta sonu da kardeşimin dersleriyle ilgilenme, alışveriş, çamaşır ve temizlik fasıllarıyla geçerdi. İnanılmaz bir enerjisi vardı. Şimdi çalışan kadınların hiçbiri (ben de dahil) bu kadar işin altından kalkamayız. Daha düşünürken benim başım dönüyor.
Bana her zaman işin sırrının aynı anda birden fazla işi planlamasında ve eşzamanlı yapmasında olduğunu söyler. Bir de okulda öğrendiğimiz temel fizik ve matematik kurallarının hayata uygulanması gerektiğinde ısrarlıdır. Yıkanan bulaşıkların bulaşıklığa dizilmesinden, çamaşırların asılma biçimine kadar hayatı kolaylaştıran, işin süresini azaltan yöntemler düşünür, onları uygular.
Bazen bazı işleri zamanınız müsait olduğunda yapıp, kenara koymanız da mümkün olabilir. Dondurulmaya müsait yemekler yapabilirsiniz. İşinizde çeşitli formlar kullanıyorsanız, standart kısımlarını doldurarak, el altında tutabilirsiniz. Mesela bu yazı da benim daha evvelden yazdığım ve yayınlamadan evvel sadece bir kez daha okuyup, ufak ilavelerle yayınladığım yazılardan biri. Mümkün mertebe 4-5 yazıyı evvelden hazırlamaya çalışıyorum.
Zamanı daha iyi kullanmak adına yaptıklarınızı paylaşmak isterseniz, yorumlar açık!
İşyerinde uzun saatler kalmamıza neden olan şeylerden biri de zamanımızın başkaları tarafından kullanılmasıdır. Çalan telefonlar, acil toplantılar, işi olmayan bazı arkadaşlarınızın sizi lafa tutması yapmamız gerekenlere konsantre olmamızı engeller. Eğer işe giderken servise binmeye mecbur değilseniz, işe yarım saat erken gitmenizi öneririm. Herkes gelmeden evvel, en az iki saatlik işi halledebilirsiniz. Bir iş listeniz olmalı ve gün boyunca yeni işleri ilave etmeli, yaptıklarınızı çizmelisiniz. Akşam çıkmadan evvel yapacağınız son şey ertesi günün planını yapmak olmalı. Böylece iş sonrası aklınız orada kalmaz, gece daha rahat uyursunuz. Bazıları iş listesinde önceliklendirme yapmaktan söz eder ama ben günlük yaşamın akışı içinde önceliklerin bazen gün içinde birden fazla defa değiştiğini sıklıkla gözlemlemişimdir. Bu nedenle iş listesini de olması gerekenden daha kompleks hale getirmemekte fayda var.
İnsan maksimum zamanı ailesine ayırmalı ve bu zamanı keyifli ve verimli geçirmeli. Ailelerin birbirinden kopuk yaşamlar sürmesi toplumumuzda ciddi bozulmalara neden oluyor. Bundan 30 yıl evvel bu kadar çok cinayet, bu kadar çok silahlı insan, bu kadar çok evden kaçan çocuk yoktu. İnsanlar birbirlerine ve hayata karşı çok daha saygılılardı, birlikte çok zaman geçirip, bir şeyler öğrenme şansları vardı.
Tanıdığım en iyi zaman yöneticisi annemdir. Çalışan bir anne olarak, bir çeşit Süper Kadındı. Sabah herkesten erken kalkıp, işe gitmeye hazırlanırken bir yandan kahvaltıyı, bir yandan düdüklü tencerede en az iki çeşit yemeği hazırlar, beni ve kardeşimi uyandırıp, kardeşimi okula hazırlar, babamla kahvaltı eder, sonra da işe giderdi. Akşam geldiğinde yorgun olurdu. Biz (babam, ben ve kardeşim)o gelmeden sofrayı kurup, salata yapardık ama yemek sonrası yine yük onun omzundaydı. Okul zamanı benim işlere yardım etmeme asla izin vermezdi. Sadece hafta sonları ve tatillerde o bulaşığı sabunlarken ben de durulardım. Bu esnada bir hayli sulu şaka yapma şansımız da olurdu:) Hafta sonu da kardeşimin dersleriyle ilgilenme, alışveriş, çamaşır ve temizlik fasıllarıyla geçerdi. İnanılmaz bir enerjisi vardı. Şimdi çalışan kadınların hiçbiri (ben de dahil) bu kadar işin altından kalkamayız. Daha düşünürken benim başım dönüyor.
Bana her zaman işin sırrının aynı anda birden fazla işi planlamasında ve eşzamanlı yapmasında olduğunu söyler. Bir de okulda öğrendiğimiz temel fizik ve matematik kurallarının hayata uygulanması gerektiğinde ısrarlıdır. Yıkanan bulaşıkların bulaşıklığa dizilmesinden, çamaşırların asılma biçimine kadar hayatı kolaylaştıran, işin süresini azaltan yöntemler düşünür, onları uygular.
Bazen bazı işleri zamanınız müsait olduğunda yapıp, kenara koymanız da mümkün olabilir. Dondurulmaya müsait yemekler yapabilirsiniz. İşinizde çeşitli formlar kullanıyorsanız, standart kısımlarını doldurarak, el altında tutabilirsiniz. Mesela bu yazı da benim daha evvelden yazdığım ve yayınlamadan evvel sadece bir kez daha okuyup, ufak ilavelerle yayınladığım yazılardan biri. Mümkün mertebe 4-5 yazıyı evvelden hazırlamaya çalışıyorum.
Zamanı daha iyi kullanmak adına yaptıklarınızı paylaşmak isterseniz, yorumlar açık!
4 Haziran 2009 Perşembe
Delirtbank!
Yillar evvel çalıştığım bir firma maaş ödemelerimizi cazip bazı koşullar nedeniyle daha evvel hiç muhatap olmadığım bir banka aracılığıyla yapmaya başladı. Bir ay içinde de sözkonusu banka hepimize birer kredi kartı gönderdi. Ben kredi kartını en baştan teslim dahi almadım ve bu bankayla hiçbir kredi kartı ilişkim de olmadı. Zaten bu güzide bankamız, benim hiç hazzetmediğim fazla yakın komşularımızdan birine satılmıştı. Maaşım yatar yatmaz, tamamını EFT ile 20 yıldır çalıştığım bankama aktarıyor ve mutlu mesut yaşayıp gidiyordum.
Geçen yıl tuhaf bir şekilde kişisel e-mail adresime bu bankadan bir kredi kartı ekstresi geldi. Bakiyesi "0" da olsa bu durum beni işkillendirdi. Bankayı aradım, ve sanırım 7. deneyişimde "canlı" bir operatör ile konuşma imkanı buldum. Adıma böyle bir kart olsa bile benim elimde bu kartın olmadığını ve iptal edilmesini istedim. Görevli de kartı iptal etti.
Geçtiğimiz ay hop yine aynı bankadan yine 0 TL bakiyeli bir ekstre geldi. Hışım içinde telefonu açtım, yine çok büyük zorluklarla "canlı" operatöre ulaştım ve benim böyle bir kartım olmadığını söyledim. Karşımdaki de gereken kontrolleri yapıp, bu kartın sanal bir kart olduğunu söyledi. Ben de yine bunu iptal etmelerini ve artık adresime bankalarından hiçbir mail, kampanya, tanıtım vs bilgisinin gelmesini istemediğimi söyledim ama biliyorum ki mesaj listelerinden kolay kolay çıkamayacağım. Bin kunduz!
Geçen yıl tuhaf bir şekilde kişisel e-mail adresime bu bankadan bir kredi kartı ekstresi geldi. Bakiyesi "0" da olsa bu durum beni işkillendirdi. Bankayı aradım, ve sanırım 7. deneyişimde "canlı" bir operatör ile konuşma imkanı buldum. Adıma böyle bir kart olsa bile benim elimde bu kartın olmadığını ve iptal edilmesini istedim. Görevli de kartı iptal etti.
Geçtiğimiz ay hop yine aynı bankadan yine 0 TL bakiyeli bir ekstre geldi. Hışım içinde telefonu açtım, yine çok büyük zorluklarla "canlı" operatöre ulaştım ve benim böyle bir kartım olmadığını söyledim. Karşımdaki de gereken kontrolleri yapıp, bu kartın sanal bir kart olduğunu söyledi. Ben de yine bunu iptal etmelerini ve artık adresime bankalarından hiçbir mail, kampanya, tanıtım vs bilgisinin gelmesini istemediğimi söyledim ama biliyorum ki mesaj listelerinden kolay kolay çıkamayacağım. Bin kunduz!
Çelişki - Analiz Blog'una ne oldu bilen var mı?
Orpen'in yazdığı Çelişki - Analiz Blogu blogosferden yok olmuş. Severek izlediğim bir blogdu. Merak ettim. Umarım Orpen ve ailesinde herşey yolundadır.
1 Haziran 2009 Pazartesi
Kariyer yolunda bir okuyucunun soruları - 3
(Bu yazıyla Pazartesi, Salı ve Çarşamba'nın yazılarını bugünden yayınlamış oluyorum. Perşembe'ye kadar bana müsaade.)
Okurum öncelikle Felsefe Bölümü mezunu olacak olmasının dezavantaj olma ihtimali konusunda gerçekçi düşünüyor ama bana kalırsa yaptığı stajlar ve part-time çalışmalar onun kişiliği hakkında önemli, olumlu ipuçları veriyor. Özgeçmişinde bunları öne çıkartmasında ve mülakatlarda bunlara vurgu yapmasında fayda var. Mülakatlar yapıp, işe çalışan almış bir yönetici olarak, bunlar benim dikkatimi çeker ve takdirimi kazanırdı. Lisans eğitimi bence insana disiplin kazandırması açısından önemli. Felsefe ağır bir bölüm. Biliyorum zira kardeşim de felsefe mezunudur ve onun ödevlerini hep temize çekmişimdir. Kardeşim bankacı oldu. Bu konuda eğitim aldı, yüksek lisans da yaptı. Onu işe alanlar bankacılıkta felsefecinin ne işi var demediler, şimdi pişman mıdırlar bilemem:)
Okurumun ilgisini çeken ve çalışabileceğini düşündüğü alanlara ilave olarak kardeşim Turizm ve Eğitim sektörlerinin de uygun olabileceğini söyledi. En önemli konu ise iki dili çok iyi bilmesi. Bu, uluslararası firmalarda çalışma ihtimalini kuvvetlendiren bir unsur.
Öğretmenlik yapmayı düşünmese bile hazır okuldayken pedagojik formasyonunu tamamlayıp, kenara koymasında bence fayda var. Hayatın ne getireceği belli olmuyor.
Beni esas düşündüren 2. paragrafta söyledikleri. Bence öncelikle çalışma hayatına atılması daha anlamlı. 27 yaş iş hayatına yeni başlıyor olmak için geç. 22 yaşında mezun olan biri, o daha en alt seviyeden işe başlarken 5 yıl tecrübe edinmiş olacak. Ayrıca hanımların evlenme ve çocuk edinme durumları da düşünülürse, işverenler 27 yaşındaki bir kişiye çok sıcak bakmayabilirler. Hem zaten belki ilk tercih ettiği konu kendisini memnun etmeyebilir ve alan değiştirmek isteyebilir. Bu nedenle o konuda yüksek lisansa başlamadan evvel, seçtiği alanı tanıma fırsatı olur. Şimdi çalışanlar için düşünülmüş ve planlanmış birçok yüksek lisans programı var.
Okurumuz istediği alanda bir iş bulup, bulduğu işten memnun olduğu takdirde bununla ilgili yüksek lisans programlarına bakabilir ve kendini iş yerinde benimsetirse, yüksek lisansını yaparken zorluk yaşamaz (sınavlara çalışmak için ekstra izin, ödev ya da tez konusunda şirkette proje yapmak vs. gibi).
MBA de eğer çok ideal edindiği birşeyse, yine çalışırken yapabileceği bir program.
Her zamanki gibi, iş hayatına atılır atılmaz, ücretinin % 5-10 arasını tasarruf etmeye ayırmasını öneriyorum. İlk etapta 3 aylık geçimini sağlayacak parayı kenara koyması en temel tavsiyem.
Okurum belli ki hevesli ve hırslı birisi. Bu özelliklerini olumlu şekilde kullanarak iş hayatında fevkalade başarılı olabilir ve hedeflerine ulaşabilir. Kendisine başarılar diliyorum.
Okurum öncelikle Felsefe Bölümü mezunu olacak olmasının dezavantaj olma ihtimali konusunda gerçekçi düşünüyor ama bana kalırsa yaptığı stajlar ve part-time çalışmalar onun kişiliği hakkında önemli, olumlu ipuçları veriyor. Özgeçmişinde bunları öne çıkartmasında ve mülakatlarda bunlara vurgu yapmasında fayda var. Mülakatlar yapıp, işe çalışan almış bir yönetici olarak, bunlar benim dikkatimi çeker ve takdirimi kazanırdı. Lisans eğitimi bence insana disiplin kazandırması açısından önemli. Felsefe ağır bir bölüm. Biliyorum zira kardeşim de felsefe mezunudur ve onun ödevlerini hep temize çekmişimdir. Kardeşim bankacı oldu. Bu konuda eğitim aldı, yüksek lisans da yaptı. Onu işe alanlar bankacılıkta felsefecinin ne işi var demediler, şimdi pişman mıdırlar bilemem:)
Okurumun ilgisini çeken ve çalışabileceğini düşündüğü alanlara ilave olarak kardeşim Turizm ve Eğitim sektörlerinin de uygun olabileceğini söyledi. En önemli konu ise iki dili çok iyi bilmesi. Bu, uluslararası firmalarda çalışma ihtimalini kuvvetlendiren bir unsur.
Öğretmenlik yapmayı düşünmese bile hazır okuldayken pedagojik formasyonunu tamamlayıp, kenara koymasında bence fayda var. Hayatın ne getireceği belli olmuyor.
Beni esas düşündüren 2. paragrafta söyledikleri. Bence öncelikle çalışma hayatına atılması daha anlamlı. 27 yaş iş hayatına yeni başlıyor olmak için geç. 22 yaşında mezun olan biri, o daha en alt seviyeden işe başlarken 5 yıl tecrübe edinmiş olacak. Ayrıca hanımların evlenme ve çocuk edinme durumları da düşünülürse, işverenler 27 yaşındaki bir kişiye çok sıcak bakmayabilirler. Hem zaten belki ilk tercih ettiği konu kendisini memnun etmeyebilir ve alan değiştirmek isteyebilir. Bu nedenle o konuda yüksek lisansa başlamadan evvel, seçtiği alanı tanıma fırsatı olur. Şimdi çalışanlar için düşünülmüş ve planlanmış birçok yüksek lisans programı var.
Okurumuz istediği alanda bir iş bulup, bulduğu işten memnun olduğu takdirde bununla ilgili yüksek lisans programlarına bakabilir ve kendini iş yerinde benimsetirse, yüksek lisansını yaparken zorluk yaşamaz (sınavlara çalışmak için ekstra izin, ödev ya da tez konusunda şirkette proje yapmak vs. gibi).
MBA de eğer çok ideal edindiği birşeyse, yine çalışırken yapabileceği bir program.
Her zamanki gibi, iş hayatına atılır atılmaz, ücretinin % 5-10 arasını tasarruf etmeye ayırmasını öneriyorum. İlk etapta 3 aylık geçimini sağlayacak parayı kenara koyması en temel tavsiyem.
Okurum belli ki hevesli ve hırslı birisi. Bu özelliklerini olumlu şekilde kullanarak iş hayatında fevkalade başarılı olabilir ve hedeflerine ulaşabilir. Kendisine başarılar diliyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)