Masraflar tek tek gelmez. Bilgisayardan sonra kullandığım arabaya da 300 TL kaçmış, yarın verip rahatlayacağım. Neyse sağlık olsun. Uzun yola tek başına çıkma huyum olduğundan, arabanın güvenli olması daha mühim.
Oto Sanayii'ne (garantisi bitmiş otomobili servise götürmem, işinin ehli ustalara tamir ettiririm) arabayı bırakınca, eve dönmek için taksiye binmek gerekti. (Tutumlu biriyim ama bulunduğum noktadan toplu taşım yoluyla eve dönmek hemen hemen aynı paraya gelecekti).
Taksi şoförlerine çok saygı duyarım. Eziyetli bir iş yapıyorlar. Hele Istanbul trafiğinde her gün onlarca saat direksiyon sallamak zor zanaat.
Bugünkü şoför bey de sevimli biriydi. Trafikte aptal aptal araba kullanlara tatlı tatlı giydirirken, söz dönüp dolaşıp ehliyet alma konusuna gelince ben "bizim zamanımızda ehliyet sınavı ciddiydi, bayağı yazılı sınava sokarlardı, öyle hemen de vermezlerdi" gibilerinden birşey söyleyince adamcağız dikiz aynasından şöyle bir baktı ve "yaş kaç?" dedi. 43 olduğunu söyleyince o da 46 yaşında olduğunu söyledi. Öyleydi böyleydi derken çocuklarımın sayısını sordu, ben de bekar olduğumu hiç evlenmediğimi söyledim. Pek üzüldü! "Hayat yalnız geçer mi? Çocuklar ileride sana bakardı. Ama hala geç değil evlen mutlaka..." falan gibilerinden nasihat etti. Ben de güldüm, "artık bizden geçti" dedim. O esnada eve varmıştık. Tam inerken "İnşallah karşına uygun biri çıkar evlenirsin, bak beni dinle" dedi ve gitti.
Emeklilikte nasıl geçineceğiz diye kara kara düşüneceğime evlenip 2 hatta RTE'nin dediği gibi 3 çocuk yapmayı niye düşünememişim ki? Hah ha!
Bu blogdaki yazilari bloguma link vererek ya da blogu referans gostererek kullanabilirsiniz.
T'POL
13 Nisan 2010 Salı
Yazı Tavsiyesi
Bugün Ekonomi Türk'te güzel bir yazı daha yayınlandı. Okumanızı öneririm. Başlığı Bilgisayar Mühendisleri ama temel olarak Hindistan'ın IT sektörü başarısını irdeliyor ve adamlar bu işi nasıl becermiş anlatıyor.
12 Nisan 2010 Pazartesi
Masraf!
2003 model dizüstü bilgisayarım nihayet ruhunu teslim etti... Beklenmedik bir durum olmadığından can alıcı tüm verilerim yedeklenmiş durumdaydı.
Bu bilgisayara para ödememiştim, bir hediyeydi. Bugün gidip hayatımda ikinci defa kendime bilgisayar aldım. İlki 1997'de 1500 dolara alınmış bir Pentium 166 MMX pc idi.
Ne istediğimi bildiğimden yeni dizüstü bilgisayarı almam hiç zor olmadı. 5 modele baktım ve CREA'nın bir modelinde karar kıldım. Şimdi bilgisayar çılgınları neden Intel işlemci değil, neden daha büyük ekran değil, neden? neden? neden? diye sorabilirler.
1. Ben bilgisayarda Word, Excel, PP, AVG anti-virüs ve Adobe dışında bir uygulama kullanmıyorum. (Cihazla beraber Office 2007 Student and Home Edition aldım. Fiyatı çok uygun ve tüm ihtiyacımı karşılıyor).
2. Oyun oynamıyorum.
3. Hafif ve kolay taşınabilir bir cihaza ihtiyacım vardı.(1.8 Kg.)
4. Netbooklar DVD sürücüleri olmadığından ve de ekranları çok ufak olduğundan işime yaramıyordu.
5. Normalde 1000 TL'dan fazlasını harcamak istemiyordum, bu da o rakamı çok aşmadı.
6. Şu anda yeni bilgisayarımı kullanıyorum ve de klavyesine neredeyse alıştım bile.
Umarım sorunsuz bir üründür ve beni üzmez...
Bu bilgisayara para ödememiştim, bir hediyeydi. Bugün gidip hayatımda ikinci defa kendime bilgisayar aldım. İlki 1997'de 1500 dolara alınmış bir Pentium 166 MMX pc idi.
Ne istediğimi bildiğimden yeni dizüstü bilgisayarı almam hiç zor olmadı. 5 modele baktım ve CREA'nın bir modelinde karar kıldım. Şimdi bilgisayar çılgınları neden Intel işlemci değil, neden daha büyük ekran değil, neden? neden? neden? diye sorabilirler.
1. Ben bilgisayarda Word, Excel, PP, AVG anti-virüs ve Adobe dışında bir uygulama kullanmıyorum. (Cihazla beraber Office 2007 Student and Home Edition aldım. Fiyatı çok uygun ve tüm ihtiyacımı karşılıyor).
2. Oyun oynamıyorum.
3. Hafif ve kolay taşınabilir bir cihaza ihtiyacım vardı.(1.8 Kg.)
4. Netbooklar DVD sürücüleri olmadığından ve de ekranları çok ufak olduğundan işime yaramıyordu.
5. Normalde 1000 TL'dan fazlasını harcamak istemiyordum, bu da o rakamı çok aşmadı.
6. Şu anda yeni bilgisayarımı kullanıyorum ve de klavyesine neredeyse alıştım bile.
Umarım sorunsuz bir üründür ve beni üzmez...
11 Nisan 2010 Pazar
Okuma Önerileri
Ekonomi Türk'ten:
Mali Kural Nedir? Önemi ve IMF
Parayı Veren Düdüğü Çalar Fıkrası, Anlamı ve Nasrettin Hoca
Varyans Nedir? Standart Sapma Nasıl Hesaplanır?
Varyans,Standart sapma ve Portföy ornegi
The Simple Dollar'dan:
When Your Mental Health Keeps You from Success
The Simple Dollar Time Machine: April 10, 2010
Mali Kural Nedir? Önemi ve IMF
Parayı Veren Düdüğü Çalar Fıkrası, Anlamı ve Nasrettin Hoca
Varyans Nedir? Standart Sapma Nasıl Hesaplanır?
Varyans,Standart sapma ve Portföy ornegi
The Simple Dollar'dan:
When Your Mental Health Keeps You from Success
The Simple Dollar Time Machine: April 10, 2010
10 Nisan 2010 Cumartesi
Kütüphanemdeki Antika
Arada bir kütüphanemi elden geçirip, saklamayı düşünmediğim kitapları ayırıyor, bunları eşe dosta dağıtıyorum ya da arzu eden buyursun alsın diyerek kapımın önüne bırakıyorum.
Yine böyle bir elden geçirme operasyonu sırasında elime artık varolmayan Arthur Andersen tarafından yayınlanmış bir "Best Practices" kitabı geçti. Karıştırmaya başlayınca bu en iyi uygulamalar arasında yine artık varolmayan bazı şirketlerin sayılmasının yanısıra, kitabın yayınlanmasından sonra konkordato ilan eden şirketlerin ama en önemlisi Enron'un da sayıldığını görünce ister istemez güldüm. 10-15 sene içerisinde neler değişiyor?
Şimdi bu kitabı antika diye saklasam mı, yoksa kapının önüne bıraksam mı, onu düşünüyorum...
Yine böyle bir elden geçirme operasyonu sırasında elime artık varolmayan Arthur Andersen tarafından yayınlanmış bir "Best Practices" kitabı geçti. Karıştırmaya başlayınca bu en iyi uygulamalar arasında yine artık varolmayan bazı şirketlerin sayılmasının yanısıra, kitabın yayınlanmasından sonra konkordato ilan eden şirketlerin ama en önemlisi Enron'un da sayıldığını görünce ister istemez güldüm. 10-15 sene içerisinde neler değişiyor?
Şimdi bu kitabı antika diye saklasam mı, yoksa kapının önüne bıraksam mı, onu düşünüyorum...
8 Nisan 2010 Perşembe
Bireysel Finans Projesi
Ekonomi Turk bir proje baslatıyor. Yazılmasi planlanan bir kitaba gercek hayat deneyimlerini aktaracak denekler bulmak uzere asagidaki yaziyi yayınlamışlar.
Bireysel Finans Projesi'ne Katılımcı Arıyoruz
Bireysel Finans Projesi'ne Katılımcı Arıyoruz
30 Mart 2010 Salı
Alışverişkolizm
Dün birkaç gazetede birden başarılı yorumcu Aşkın Nur Yengi'nin alışveriş bağımlısı olduğu, harcamalarının aile bütçesini sarsmaya başlaması üzerine de profesyonel yardım almaya başladığına dair bir haber okudum. Öncelikle bir sorunu olduğunu fark edip, yardım almaya başlaması nedeniyle kendisini kutluyorum. Bu bile ciddi bir cesaret ve kabullenme gerektirir. En zoru bir sorunumuz olduğunu kabul etmektir.
Alışverişkolizm sadece parası olan kişilere has bir durum değil. Durmadan kılık kıyafete ve teknolojik ıvız zıvıra para harcayan, kredi kartı borçları gırtlaklarına kadar ulaşmış ve Devlet tarafından kurtarılmayı bekleyen "kredi kart mağdurları" da aynı hastalıktan muzdarip kişiler. Bunu kabullenmek yerine sızlanmayı, parasının yetmediğini anlatmayı seçenlerin uzun vadede daha beter sorunlarla karşılaşma ihtimalleri oldukça yüksek.
Kimin yeteri kadar parası var ki? "Yeteri kadar para" ne kadar paradır? Üst Düzey yönetici olup, oldukça iyi ücret alanların bile maddi durumundan şikayetçi olduklarına tanık oluyorum. Sonuçta geliriniz yükseldikçe, buna paralel olarak "ihtiyacınız" olduğunu düşündüğünüz şeyler de artıyor.
Elbette insanların insanca yaşayabilecek kadar para kazanmalarını ben de isterim. Çeşitli şanssızlıklar nedeniyle yoksul olanlara toplum olarak destek olmamız gerektiğine yürekten inanırım ama, kendini zor duruma düşürenlere de çok kızıyorum. Bakamayacağı halde bir düzine çocuk yapan, ufacık maaşını süslenmeye ya da her yıl cep telefonu değiştirmeye harcayan, bütçesini aştığı halde otomobil sahibi olmaya kalkışan, temel ihtiyaçların dışında ıvır zıvır satın alarak kredi kartı borcu yapanlara acımıyorum.
Çok çalışarak, tutumlu davranarak yoksulluğu yenmiş birçok insan var. İstanbul'da kapıcılık yaparak hayatını kazanan ama çok çalışarak, akıllı ve tutumlu davranarak apartman sahibi olan insanlar bile var. Ben çocukken karşı komşumuzun çocuklarına bakıp, evini temizleyen teyzenin 3 çocuğundan ikisi üniversite bitirdi ve meslek sahibi oldu.
Eğer geliriniz harcamalarınıza yetmiyorsa, önce oturup, fişlerinizi inceleyin ve paranız nereye gidiyor ona bir bakın. Aldığınız her şey gerçekten ihtiyaç mıydı? Onlar olmadan yaşamınızı sürdürmeniz imkansız mıydı? Yanıtınız evet ise, ya ikinci bir iş bulacaksınız ya da giderleri gelirlere uydurmanın bir yolunu. Kredi kartına yüklenerek çözüm üretemezsiniz.
Alışverişkolizm sadece parası olan kişilere has bir durum değil. Durmadan kılık kıyafete ve teknolojik ıvız zıvıra para harcayan, kredi kartı borçları gırtlaklarına kadar ulaşmış ve Devlet tarafından kurtarılmayı bekleyen "kredi kart mağdurları" da aynı hastalıktan muzdarip kişiler. Bunu kabullenmek yerine sızlanmayı, parasının yetmediğini anlatmayı seçenlerin uzun vadede daha beter sorunlarla karşılaşma ihtimalleri oldukça yüksek.
Kimin yeteri kadar parası var ki? "Yeteri kadar para" ne kadar paradır? Üst Düzey yönetici olup, oldukça iyi ücret alanların bile maddi durumundan şikayetçi olduklarına tanık oluyorum. Sonuçta geliriniz yükseldikçe, buna paralel olarak "ihtiyacınız" olduğunu düşündüğünüz şeyler de artıyor.
Elbette insanların insanca yaşayabilecek kadar para kazanmalarını ben de isterim. Çeşitli şanssızlıklar nedeniyle yoksul olanlara toplum olarak destek olmamız gerektiğine yürekten inanırım ama, kendini zor duruma düşürenlere de çok kızıyorum. Bakamayacağı halde bir düzine çocuk yapan, ufacık maaşını süslenmeye ya da her yıl cep telefonu değiştirmeye harcayan, bütçesini aştığı halde otomobil sahibi olmaya kalkışan, temel ihtiyaçların dışında ıvır zıvır satın alarak kredi kartı borcu yapanlara acımıyorum.
Çok çalışarak, tutumlu davranarak yoksulluğu yenmiş birçok insan var. İstanbul'da kapıcılık yaparak hayatını kazanan ama çok çalışarak, akıllı ve tutumlu davranarak apartman sahibi olan insanlar bile var. Ben çocukken karşı komşumuzun çocuklarına bakıp, evini temizleyen teyzenin 3 çocuğundan ikisi üniversite bitirdi ve meslek sahibi oldu.
Eğer geliriniz harcamalarınıza yetmiyorsa, önce oturup, fişlerinizi inceleyin ve paranız nereye gidiyor ona bir bakın. Aldığınız her şey gerçekten ihtiyaç mıydı? Onlar olmadan yaşamınızı sürdürmeniz imkansız mıydı? Yanıtınız evet ise, ya ikinci bir iş bulacaksınız ya da giderleri gelirlere uydurmanın bir yolunu. Kredi kartına yüklenerek çözüm üretemezsiniz.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)