Vejeteryan Okuyucuya Çağrı:)

Bugün İlknur Hanım önceki yazılarımdan birine not bırakırken vejeteryan olduğundan bahsetmiş. Bizimle birkaç lezzetli ve pratik yemek tarifi paylaşırsa sevinirim. Etrafımda vejeteryan kimse yok. Türk damak zevkine uygun tarifler arıyorum ne zamandır...

tpolthetrekkie@yahoo.com adresime çok fazla bakmıyorum. Tarifleri o adrese yollayıp, buraya da yorum bırakırsa seve seve tariflerini yayınlamak isterim.

Şimdi de Garanti Bankası

Garanti Emeklilik hesabıma yaptığım ödemelerin %1'ini bonus olarak geri alıp, Bireysel Emeklilik hesabıma yönlendirdiğim için BE sistemine sadece %1 Yönetim gideri ödüyordum. Bazı BE'lerde bunun %8'e kadar çıkabildiğini bildiğimize göre avantajlıydı. ....dı diyorum zira bundan böyle katkı paylarımın sadece %0,4'ünü bonus olarak geri vereceklerini bildiren bir mesaj aldım. Yani otomatikman yönetim giderim %1,6'ya çıkmış oluyor.

GB'da hesabım yok. İşletim ücreti ödememek için kapatmıştım. Sadece kredi kartım var. Bununla da cep telefonu ve ADSL ile OGS ve İgdaş'ı ödüyordum. Bonus kartımın suyu ısındı. GB ile tüm ilişiğimi kesmeyi planlıyorum. Yedek olsun diye her zaman iki kredi kartı taşırım. Biri YKB diğeri ise Bonus idi. Ziraat Bankası'nın Maksimum kartının yıllık üyelik ücreti maaşımı bu bankadan aldığım için sanırım avantajlı. Bunu araştırıp, yedek kartı Ziraat bankası kartına çevirmeyi planlıyorum. OGS cihazını Garanti'nin bir kampanyasından ücret ödemeden almıştım. Bu kampanya nedeniyle taahhüdüm neydi hatırlamıyorum. Bunu kontrol edeceğim. Eğer süre dolduysa, bye bye BONUS!

Bankalar hükümetin aldığı bazı tedbirler nedeniyle azalan karlılıklarını artırmak için yaratıcı yöntemler bulmaya çalışırken tüketiciler de boş durmamalı...

Evde sıkılmayın, AVM'lerde boşa para harcamayın...

Bu soğuk havalarda hafta sonları eve "tıkılıp kalmak" yerine kendini AVM'lere atıp, boş boş dolaşırken bir çok firmanın "Ucuzluk başladı!" vaatlerine dayanamayarak, hiç hesapta olmayan paralar harcayan ve bütçelerine devasa delikler açan insanlara evde sıkılmamanın ipuçlarını vereceğim.

Çocuklu bir aileyseniz zaten AVM'lere takılmak ciddi masraflı bir iş olacağından evde eğlenceli aktiviteleri tercih etmeniz yerinde olacaktır. Üstelik eğlenirken çocuklarınız ve eşinizle kaliteli zaman geçirmek hepinize iyi gelecektir.

İşte bazı öneriler:

- Çocuklarla birlikte mutfakta kurabiye yapmak, sonra bunları çayla servis etmek,
- Yemek masasının üstüne kağıtlar, boyalar getirip ailece eğlenceli bir resim, kolaj ya da patates baskısı yapmak,
- Tuz seramiği ya da un ve mobilya tutkalı karışımı ile elde edeceğiniz hamurdan sanat çalışmaları yapmak,
- Mısır patlatıp ya da sütlü kakao yapıp, beraberce izlenebilecek bir filmi seyretmek,
- Havalar düzeldiğinde ailece yapılacak aktiviteler planlamak, bunları Internet'ten araştırmak,
- Parçalı bir bulmaca (puzzle) ile uğraşmak,
- Artık yün ya da kumaş parçaları, kartonlar, elişi kağıtları, baklagiller, şekilli makarnalar ile yaratıcı projeler üretmek.

Bunların bazıları büyük ihtimalle çocukluğunuzda yaptığınız ama çocuklarınızla yapmadığınız şeyler olabilir. Bu faaliyetleri yeniden hatırlamak, çocuklarla yeniden çocuk olmak tüm ailenize iyi gelebilir.

Yalnız yaşıyorsanız güzel bir film izleyebilir, keyifli bir kitaba dalabilir, yaz tatilinizi planlayabilir, ilgi alanlarınızdaki şeyleri araştırmak için Internet'te gezinebilirsiniz. Örgü örerek yahut da el mahareti gerektiren başka uğraşlarla meşgul olarak, yeteneğinizi deneyebilir ya da bugüne kadar keşfetmediğiniz yaratıcı yanlarınızı keşfedebilirsiniz.

Para tuzaklarına kapılmayın, evinizin tadını çıkartın.

Isınmak için...

Bu ara Ankara felaket soğuk. İş çıkışı eve dönerken, arabanın derecesi -12'yi gösteriyordu. Park ettiğim yerden apartmana kadar (200m.) yürürken dondum.

İlk işim kombinin ısısını yükseltmek, sonra da çay koymak oldu. Hızlı bir şekilde kısır yapmaya koyuldum. Yarım demet maydonoz ve 4 adet kocaman köy biberini demlenmekte olan bulgurun üstüne kıyıp, koşar adım banyoya gittim. Sıcacık bir duşun ardından güzelce demlenmiş çay ve kısırdan oluşan akşam yemeğimi gövdeye indirdikten sonra mutlu ve ısınmış bir bireye dönüştüm.

Çay ve kısır ayda 2-3 kez akşam yemeği oluyor bana. Hem pratik, hem tutumlu, hem de oldukça sağlıklı bir akşam yemeği.

Şimdi de sırtımda annemin ördüğü sıcacık tutan şal, yatağın içinde oturup keyif yapıyor ve 3. bardak çayımı içiyorum.

Kışın yemeklere fazladan acı biber de katıyorum. Onun da iç ısıtıcı bir etkisi oluyor.

Yarın akşam yemeği için ya yeşil mercimek yapacağım ya da eve dönerken balık alacağım. Mercimeği çok özledim. Böyle soğuk havalarda o da ideal ve iç ısıtan bir yemek. Biraz suluca yapıp, yerken sirke ilave ediyorum. Bu babaannemden gelen bir alışkanlık. Sirke yeşil mercimeğe çok yakışıyor.

Sabrın sonu...

Sabrın sonu selamettir derler ben bunu hiç deneyimleyemedim. Sabırsız ve inatçı bir tipim ve fakat bu sefer azmettim. "Sabır sabır ya sabır!" diye dolaşıyorum.

Gaza gelmeye de temayüllü olduğumdan bugün etrafımdaki insanlara "Rica ederim beni gaza getirmeyin. Çünkü gaza kolayca gelen bir tipim ama sonuçları daima kötü olmuştur. O yüzden sıkın dişinizi, ha gayret, aldırmayın, kötü düşünmeyin!" dedim. İyi mi?

Her sabah kalkıp: Bugünü de atlatacağım! diyorum. Birer birer şafak sayıyorum.

Bazen kendimi bu şekilde çok mu hırpalıyorum diye düşünüyorum ve yıllar yıllar evvel annemden bana kalan bir masal kitabında okuduğum bir hikaye aklıma geliyor.

Kraliçenin biri doktorlarından bir bebeği olacağı müjdesini alınca çok mutlu oluyor. Oğlu mu yoksa kızı mı olacak diye heyecan ve merak içinde beklerken ülkenin önde gelen bilginleri ve kahinleri kendisini ziyaret edip bir altın makara veriyorlar. Bu altın makara doğacak çocuğun ömrünü gösteriyor ve yavaş yavaş dönüyor. Döndükçe altın iplikten birazı kaybolup gidiyor. Kraliçe sabırsızlık içinde bebeği beklerken aklına altın makara geliyor. Azıcık şu makarayı sarsam, bebeğimi kucağıma alsam diye düşünüp, makaradan birazcık iplik çekiyor ve bir de bakıyor ki oğlu kucağında. Bebek büyümeye başlıyor ve her bebek gibi gazdı, dişti, hazımsızlıktı sorunlar yaşıyor. Kraliçe her seferinde koşup ipi birazcık çekiveriyor ve sorunlar böylece çözülüyor. Çocuk okul çağına geldiğinde bilginler ve kahinler kraliçeyi tekrar ziyaret edip, çocuğun geleceği ile güzel tahminler söylüyorlar. Kraliçe o güzel günlerin gelmesi için her aklına geldiğinde makaraya koşuyor. Bir gün dehşet içerisinde fark ediyor ki, makarada azıcık iplik kalmış. Gözü aynaya ilişiyor, yaşlanmış çehresini ve bükülmüş belini fark ediveriyor.

Kraliçe gibi ben de acaba şafak sayarak hayatı ıskalıyor muyum diye çok düşünüyorum.

İtiraz yok...

Yöneticimin gereksiz tüm isteklerine bir süredir hiç ses çıkartmıyorum. Zaten gereğinden fazla bürokrasi ve kağıt israfı varken her gün yeni bir fikir üretip, yeni bir form, yazı, basit bir karara 3. 4. imza taleplerine artık hiç itiraz etmiyorum. Çalışanları bayma pahasına "Tamam, yapalım" diyorum.

Neden artık hiç itiraz etmediğimi hala anlamadı. Sabrediyorum...

Ah YKB!

Bugün Internet üstünden YKB'ye girdim ve bir mesajla karşılaştım. 3 ayda bir hisse senedi hesabımla ilgili yaptıkları bilgilendirme mesajı için artık para alacaklarını (ne kadar olduğu belli değil) belirten ve mesajı elektronik olarak almak istersem imzalamam gereken bir (hard copy) sözleşme olduğunu ifade eden kuru ve hiçbir kolaylık içermeyen bir mesaj...

Bana online olarak e-postayı kabul ettiğimi belirten bir tercih yapma seçeneği sunup, belli bir sürede herhangibir şubeden temin edeceğim sözleşmeyi imzalayarak bırakırsam işlemin tamamlanacağını söyleselerdi YKB'deki yatırım hesabımı da kapatmayı düşünmezdim.

YKB'nin tam 21 yıllık müşterisiyim. Kalan tek bağımız Adios Kart. Ondan da ek gelir elde etmeye kalkarlarsa olacağı benden de Adios!