Tam modumuzu duzelttik derken...

Hayir, kesinlikle Ikizler Burcu olmakla falan alakasi yok kardesim. Tam modu duzelttik derken bu sefer calisanlar sapitiyor. Bana bagli iki bolum var. Birinde Bermuda Seytan Ucgeni uc hatun durmadan degisik kombinasyonlarda bir digerini yipratmaya calisiyor. Tam onlari biraz hizaya sokuyorum bu sefer diger bolumdeki iki herifin anaokul seviyesi dalasmasi ile ugrasmak durumunda kaliyorum. Bahtsiz Bedeviyi colde kutup ayisi opermis, neredeyse o hesap. Kendimden beklenmeyen buyuk bir sabirla hepsini tek tek dinleyip, nasihat ediyorum. Iki gun idare ediyorlar sonra sil bastan.

Muazzam potansiyeli olan bir sirkette calisiyoruz. Adam gibi calisip, kendini yetistirene, sirkete deger katmaya calisana tonla imkan olacak. Heyecan verici bir doneme giriyoruz, kimin umurunda? Bizim memleketin insani neden her zaman digerini kiskanir? Neden elindekilere bakip sukretmez? Neden kendini oldugundan daha yetkin hale getirmeye calismaz da dedikodu, husursuzluk ve kisir cekismelerle ugrasir? Catlamak isten degil.

Dusunuyorum ben de daha genc ve tecrubesizken boyle miydim diye ama tabii kendimi objektif olarak degerlendirme sansim yok. Zamaninda bir Milli Egitim Bakani "okullar olmasaydi, Milli Egitimi ne guzel yonetirdim" gibi birsey soylemis. Dillerde dolasir durur. Ben de "su calisanlar olmasaydi yoneticilk ne kolay olurdu" diyorum.

Neyse ben biraz Internete girip catisma yonetimi, isyerinde husursuzluk falan gibi konulari arastirayim. Belki "inspiring" bir fikre rastlar, yarin tum sorunlari bir hamlede cozerim. Yoksa Iskender'in dugum cozmesi gibi cozecegim akillari baslarina gelecek.

D-Day, Operation Overlord or...

Normandiya cikartmasi ile ayni dogum gununu paylasiyorum ama Allah'tan ayni yili paylasmiyorum. Tarihte iki onemli olay:)

Fena halde kirkli yaslara geldim. Annem bugun telefonda "sen de biraz fazla buyudun artik!" dedi. Ben de ona "iyi ki beni dogurmussun" dedim.

Sabahtan beri dogumgunumu hatirlamayi akleden dostlarima tesekkur edip duruyorum. Cicek gonderenler, e-kart gonderenler ve telefon edenler. Hepsine cok tesekkur ediyorum. Hatirlaniyor ve seviliyor olmaktan pek mutluyum. Hayli de simarik hissediyorum kendimi. Bu aksam da yine bir grup arkadasla beraberim. Keyfim yerinde yani.

Birkac gun onceki ic karartici ruh halinden eser yok. (Cok sukur!) Burc muhabbetine pek takilmam ama galiba Ikizler Burcu ile ilgili soyledikleri bazi seyler dogru...

Neyse bugunku yazi geyik oldu. Fazla okuyan yok zaten. Okuyanlardan da pesinen ozur. Bir calisanin gozunden Turk Sirket mi Yabanci Sirket mi yazi dizisine bilahare devam edecegim.

Turk Sirketler vs. Yabanci Sirketler I

Gecenlerde favori blog sitem Ekonomi Turk'de Deniz Bey tarafindan kaleme alinmis "Neden Turk Sirketler Iyidir?" baslikli bir yazi vardi. Pek cok kisi de bu yaziya cesitli yorumlarda bulunmustu. Bugun aniden kafama dank etti. Bir de calisan acisindan bakmak lazim. Calisan gozuyle Turk Sirketler mi iyidir, yoksa yabanci sirketler mi?

Kendi deneyimlerimden yola cikarak, kesinlikle yabanci sirketler diyebilirim. Bugune kadar 3 kez Turk sirketlerinde calistim. Tercumesi 3 kez patron sirketinde calistim. Bir tanesi oldukca kurumsal sayilabilecek bir yerdi ama yine orada da yabanci sirketlerde asla gormedigim uygulamalar oldugunu gordum.

Mukayeseyi tek bir yaziya sigdirabilecegimi sanmiyorum. Baslangic yapayim:
1. Calisan Haklari: Yabanci sirketler'de calisma saatleri, izin haklari, calisma ortami gibi kosullara dikkat edilir. Patronlar ise calisanlara ucret verdiklerini ve dolayisiyle tum zamanlarinin tek hakimi olduklarini dusunebilirler. Kanunun izin verdiginden fazla calistirma, izin hakki gaspi gibi durumlari Turk sirketlerde coklukla gorebilirsiniz. Ustelik senenin sonunda biriken izinler nedeniyle daha sonra eger isci sirketten ayrilacak olursa, bunu odememek icin iscilere izin haklarini kullandiklarina dair belge imzalatanlara da rastlanmaktadir ve sayilari hic de az degildir.
2. Verimlilik ve Performans: Yabanci sirketlerde ekseriyetle modern yonetim bilimi esaslari uygulanmaktadir. Verimliligi olculebilir hale getirmek icin iyiniyetle calismis ve yontemler gelistirilmistir. Calisanlarin ucret duzenlemelerini verimlilige ve yine olculeilen hale getirilmis performansa dayandirarak, adalet hissi kuvvetlendirilmektedir. Kurallar belirlidir ve esnetilmeye ugrasilmaz.

Bu yaziya daha sonra devam edecegim. Tabii bazi yabanci sirketlerin yonetiminde yerli kafalarin oldugunu unutmamak lazim. Zaman zaman Genel Mudurlerin patron gibi davrandigi yabanci sirketlere rastlamak da olasi.

TGIF!

Gerci yarin birkac saatligine de olsa ise ugramam lazim ama yine de yasasin Cuma! Hatta biraz sonra erken kacip, Karayip Korsanlarini seyretmeye gidecegim. Neden mi erken seansa gidiyorum? Cunku, zamaninda eve donup, takip ettigim tek yerli dizi olan "Hatirla Sevgili"yi seyredecegim de ondan.

Dizi gayet basarili. Konu da benim cocuklukla, genclik arasi yillarima tekabul ettiginden, cok ilgimi cekiyor. Bu arada donemin ev doseme tarzi, arabalari, kilik kiyafet gibi konularinda cok basarililar. Sac, makyaj gibi ayrintilar da fevkalade. Gercekten beni ilk gencligime goturuyor. Bazi romantik anlari ic bayacak kadar uzatsalar da toplamda begendigim bir dizi oldu bu. Biraz da kisiler arasi konusmalar yavan geliyor. Daha dogal diyaloglar olabilirdi. Guclu oyuncu kadrosu sayesinde bu tarz ayrintilar cok dikkat cekmiyor. Ondan once de Kursun Yarasi ve Kirik Kanatlar'i izlemistim. Onun disindaki yerli dizileri izlemiyorum. Arada bir Arka Sokaklar'a bakiyorum. O da gayet basarili galiba. Temelde polisiye dizileri sevdigim icin Digiturk benim acimdan bayram yeri gibi. Butun CSI versiyonlarini, Bones dizisini, c-NBCe'de Cold Case'i her zaman izlemeye calisiyorum. Amerikalilar bu konuda cok basarili. Law and Order'a da bayiliyordum ama sanirim iki sezon arasindayiz.

Aksamlari kucakta laptop, TV karsisinda biraz fazla hareketsiz kaliyorum. Bunu asmam lazim.

BASIMI ALIP GIDESIM VAR... YINE...

Arada bir bana gelirler. Herseyden bikarim. Herseye homurdanirim ve alip basimi kacmak isterim. Nereye kacacaksam? Gectigimiz yillarda "tek yon Nepal bileti alacagim" derdim, bu aralarsa "Alaska'ya mi yerlessem" diye dusunuyorum. Hatta "Mars'ta koloni kuruldu, burada yasayacak denek lazim" deseler, "tamam ne zaman gidiyoruz" filan diyecegim.

Bu ruhsal durumun sebebi yaklasan 40. dogumgunum mudur? Yoksa hayatimla ilgili hissettigim tatminsizlik midir? Uzaktan bakan icin enfes bir hayatim olmali. Sonucta coluk yok, cocuk yok yani tercumesi sorun yok, sorumluluk yok. Ucreti, unvani, arabasi iyi bir isim var. Maddi problemim yok. Oturdugum ev benim. Sagligim fena sayilmaz. Ufak tefek arizalar var tabii ama genetik mirasimi red edemem ya. Boyle bakinca kendimi iyi hissetmemek icin essek olmam lazim degil mi?

Benim problemim, rutinlerden hoslanmamak. Hayat ne zaman rutine binerse bana geliyorlar. Yok yok, ben en iyisi gidip kendimi tekmeleyeyim ve sahip olduklarim icin sukredeyim. Bu moddan cikmam lazim. Bana yeni bir ben lazim...

LAPTOPA 1000 YTL KACMIS

Istedigin kadar tasarruf etmeye cabala, dikkatle butce yap, yok, olmuyor iste... Ani ve beklenmedik harcamalar olusuyor.

Evde kullandigim bir dizustu bilgisayarim var. Sirketimin de bana verdigi bir dizustum var ama zaten isten gec cikiyorum, is bilgisayarini eve suruklemek gerekmez diye dusunuyorum. Ote yandan ben merakli bir vatandasim, Internet'e bayiliyorum. Evde elimin altinda "haydi bir su konu neymis, bakayim" dedigim anda bilgisayar olmali. O nedenle "ana kart arizasi dediler, yaklasik bin kagidimi yediler" diye bir uzun hava soylemekteyim...

Kardesim yaklasik bu fiyata yeni bir makine almami onerdi ama sanirim o fiyata alacagim makine ile ana karti ariza yapmis olsa da eski makinem mukayese kabul etmez.

Neyse, evdeki bilgisayarin bana maliyeti 0 YTL oldugundan, cok da dert etmeyecegim.

Su her Turk Vatandasina ve her Ev Kadini'na 500 YTL verecek politikaci kimdi, onu bir hatirlasam, 22 Temmuz'da oyumu ona verecegim. Isi birakamam ama vatandaslik nedeniyle iki ay ustuste 500 YTL'yi kaptim mi gel keyfim gel...

Ofke Yonetimi

Fitili kisa biri oldugumu kabul ediyorum ama son yillarda ofkemi kontrol etmek konusunda buyuk ilerleme kaydettim. Cok kizmama ragmen dun sirketin patronunun kafasina birsey atip, istifa etmemeyi basardim. Aslinda adam kotu birsey soylemedi ama yapilan isi begenmedigini ifade edis sekli benim icin kabul edilebilir bir tarzda degildi. Yani ben kendimi o sekilde ifade etmem. Dolayisiyle, edeni de yadirgiyorum fakat, insanin bazen daha ulvi bir amac icin biraz cenesini tutmasi gerekebilir. Tek problem, bircok insan icin bundan kat be kat fazlasi bile normalken, benim uykularim kaciyor ve kisiligimden odun verdim mi acaba diye icim icimi yiyor.

Sabah hala kizgin kalktim. Kendimi butun gun surat asmaya karar verirken buldum. Ne berbat bir durum ya!

Neyse, aslinda en iyi intikam o isin olacagini, gayet de rahat yuruyecegini kanitlayip, vatandasin suratina carpmak. Buna odaklanmam gerekiyor. Yine de seytan diyor ki...