Insider Trading blogu EkonomiTürk'ün Editörü'nün yeni blogu. İngilizce bilen okurlarımızın ilgisini cekebilir.
Benden söylemesi...
Bu blogdaki yazilari bloguma link vererek ya da blogu referans gostererek kullanabilirsiniz.
T'POL
1 Eylül 2010 Çarşamba
19 Ağustos 2010 Perşembe
Blogda Reklam
Ben bloguma reklam almiyorum fakat ne hikmetse bloga girdigimde reklam goruyorum. Bu ne iş? Engellemenin yolunu bilen varsa paylaşsın lütfen. Çok gıcık bir durum. Üstelik de hiçbir zaman onaylamayacağım reklamlar olabiliyor.
8 Ağustos 2010 Pazar
Tatil Bitti...
Gectigimiz hafta yurt dışında kısa bir tatil yaptım. Uzun zamandır tam zamanlı çalışmadığım için hayat zaten biraz da tatil gibiydi. Önümüzdeki günlerde yeniden tam zamanlı çalışmaya başlayacağım.
Hafta sonum eşya toparlamak ve eşe dosta aldıklarımı organize etmekle geçiyor. Bütün gece pervanenin önünde uyuyabildim. Hava o kadar sıcak ki, dayanılır gibi değil. Üstelik benim evim normalde hiç sıcak olmaz bile...
Bugünkü programda ev toplama ve saç boyama var. Yarın işe başlamak için gerekli belgeleri toparlayacağım, akşam da arkadaşlarla yemeğe gideceğiz. Salı günü son rötuşlar, Çarşamba da ver elini Ankara...
İki haftada bir hafta sonları İstanbul'a gelirim diye düşünüyorum. Şeker bayramında da burada olacağım. Malum son gün referandum, zaten oy vermem lazım.
Hava erken kararmazken Cuma'dan iş çıkışı doğrudan İstanbul'a gelmek mesele değil. Hava erken kararmaya başladığında aile efradı biraz husursuzluk yaratıyor. Aşarım herhalde:)
Genelde başına buyruk bir kişilik olmam sayesinde fazla vıdı vıdı yapıldığında kuvvetlice homurdanarak ve başkaldırarak herşeyle başedebiliyorum. Ne kadar özgürlüğüne düşkün biri olduğumu fark ettiğimde zaman zaman ben bile şaşırıyorum. Tatilde de böyle birkaç an yaşadım. Uzun bir uçak yolculuğundan sonra otele varıp yerleştiğimde derin bir nefes aldım ve yüksek sesle kendi kendime "iyi ki gelmişim" dedim. Kendi kendimle başbaşa olmak benim için çok önemli. "E zaten tek başına yaşıyorsun" diyeceksiniz ama işte hissettiğimi ifade etmekte zorlanıyorum. Tek başına yaşamak her zaman insanın kendiyle başbaşa olması demek değil. Düşünmek gereken, endişelenmek gereken konuların olması bile iç huzurunu yakalayamamaya sebep oluyor.
Tatil çok iyi geldi. Yeni işime adapte olmakta zorlanacağımı da sanmıyorum. Saygısızlık ve haksızlık olmadığı müddetçe adaptasyon sürecim çok kısadır. Velhasıl kendimi iyi hissediyorum şu günlerde... Darısı herkesin başına!
Hafta sonum eşya toparlamak ve eşe dosta aldıklarımı organize etmekle geçiyor. Bütün gece pervanenin önünde uyuyabildim. Hava o kadar sıcak ki, dayanılır gibi değil. Üstelik benim evim normalde hiç sıcak olmaz bile...
Bugünkü programda ev toplama ve saç boyama var. Yarın işe başlamak için gerekli belgeleri toparlayacağım, akşam da arkadaşlarla yemeğe gideceğiz. Salı günü son rötuşlar, Çarşamba da ver elini Ankara...
İki haftada bir hafta sonları İstanbul'a gelirim diye düşünüyorum. Şeker bayramında da burada olacağım. Malum son gün referandum, zaten oy vermem lazım.
Hava erken kararmazken Cuma'dan iş çıkışı doğrudan İstanbul'a gelmek mesele değil. Hava erken kararmaya başladığında aile efradı biraz husursuzluk yaratıyor. Aşarım herhalde:)
Genelde başına buyruk bir kişilik olmam sayesinde fazla vıdı vıdı yapıldığında kuvvetlice homurdanarak ve başkaldırarak herşeyle başedebiliyorum. Ne kadar özgürlüğüne düşkün biri olduğumu fark ettiğimde zaman zaman ben bile şaşırıyorum. Tatilde de böyle birkaç an yaşadım. Uzun bir uçak yolculuğundan sonra otele varıp yerleştiğimde derin bir nefes aldım ve yüksek sesle kendi kendime "iyi ki gelmişim" dedim. Kendi kendimle başbaşa olmak benim için çok önemli. "E zaten tek başına yaşıyorsun" diyeceksiniz ama işte hissettiğimi ifade etmekte zorlanıyorum. Tek başına yaşamak her zaman insanın kendiyle başbaşa olması demek değil. Düşünmek gereken, endişelenmek gereken konuların olması bile iç huzurunu yakalayamamaya sebep oluyor.
Tatil çok iyi geldi. Yeni işime adapte olmakta zorlanacağımı da sanmıyorum. Saygısızlık ve haksızlık olmadığı müddetçe adaptasyon sürecim çok kısadır. Velhasıl kendimi iyi hissediyorum şu günlerde... Darısı herkesin başına!
27 Temmuz 2010 Salı
Süper Haber!
Geçtiğimiz ay bir sertifika sınavına girmiştim. Çok zor bir sınavdı. Çıktığımda da kesin geçemeyeceğimi düşünüyordum. Okul yılları çok geride kaldığından yeteri kadar odaklanarak çalışamamıştım.
Materyal de çok uzundu. Sanırım 800 sayfa kadar falandı. Çok bunalmıştım ve de tekrar sınava girmek fikri bile fena geliyordu.
Bugün süper haberi aldım. Geçmişim! Üstelik de öyle sınırda falan değil, gayet iyi bir puanla:) Aferin bana diyor ve de omzuma vuruyorum.
Haa bu sertifika çok gerekli miydi? Yoo... 20 küsür senedir yaptığım işte uzman olduğumu gösteren, dünyada kabul görmüş bir sertifika sadece. Fakat bunu alarak bir yatırım yapmış oldum. Bunun eğitimini vermek, danışmanlık yaparken akreditasyonumu kanıtlamak açısından önemli olabilir.
En iyi yatırım kendinize yaptığınız yatırımdır!
Materyal de çok uzundu. Sanırım 800 sayfa kadar falandı. Çok bunalmıştım ve de tekrar sınava girmek fikri bile fena geliyordu.
Bugün süper haberi aldım. Geçmişim! Üstelik de öyle sınırda falan değil, gayet iyi bir puanla:) Aferin bana diyor ve de omzuma vuruyorum.
Haa bu sertifika çok gerekli miydi? Yoo... 20 küsür senedir yaptığım işte uzman olduğumu gösteren, dünyada kabul görmüş bir sertifika sadece. Fakat bunu alarak bir yatırım yapmış oldum. Bunun eğitimini vermek, danışmanlık yaparken akreditasyonumu kanıtlamak açısından önemli olabilir.
En iyi yatırım kendinize yaptığınız yatırımdır!
24 Temmuz 2010 Cumartesi
Sıcaklarla başım dertte...
Kesinlikle yanlış memlekette doğmuşum ben. Şöyle kuzey ülkelerinden birinde filan doğsam ne güzel olurmuş. 21 derece santigradın üstü benim için dayanılmaz sıcaktır. Yazın Akdenizin ve Güney Ege'nin suyunu sevmem, çok sıcak bulurum. Mart ayında Bozcaada'da denize girmişliğim vardır.
Evimi seçerken çok dikkatli davranmış, yazın çok sıcak olmayacak bir daire olmasına özen göstermiştim. Genelde yazın evde bunalmam ama bu sene bir başka galiba. Oturduğum yerde ensemden ter aktığını hissediyorum.
Durmadan serin su, ev yapımı buzlu çay tüketiyorum, bana mısın demiyor. Günde üç serin duş alıyorum, yok yine serinleyemiyorum. Geçenlerde bir arkadaşım oturduğu sitenin havuzuna davet etti, havuz bile sıcak geldi...
Düşünün ki bu haldeki ben iki yıl İzmir'de yaşamıştım. Oturduğum eve klima taktırma imkanım yoktu. Uzaktan kumandalı ve saat ayarı yapılabilen bir fan almıştım. Gece serin duşa giriyor, havluyla kurulanmadan doğrudan bir çarşafa sarınıp, iki saate kurduğum fanın önünde uyuyordum. İki saatin sonunda uyuyamamışsam, ya da uyanırsam, kumanda ile fanı tekrar çalıştırıyordum. Bu taktiği henüz Istanbul'da uygulamadım. Zaten yaş da ilerledi belki dokunur ne bileyim ben...
Evimi seçerken çok dikkatli davranmış, yazın çok sıcak olmayacak bir daire olmasına özen göstermiştim. Genelde yazın evde bunalmam ama bu sene bir başka galiba. Oturduğum yerde ensemden ter aktığını hissediyorum.
Durmadan serin su, ev yapımı buzlu çay tüketiyorum, bana mısın demiyor. Günde üç serin duş alıyorum, yok yine serinleyemiyorum. Geçenlerde bir arkadaşım oturduğu sitenin havuzuna davet etti, havuz bile sıcak geldi...
Düşünün ki bu haldeki ben iki yıl İzmir'de yaşamıştım. Oturduğum eve klima taktırma imkanım yoktu. Uzaktan kumandalı ve saat ayarı yapılabilen bir fan almıştım. Gece serin duşa giriyor, havluyla kurulanmadan doğrudan bir çarşafa sarınıp, iki saate kurduğum fanın önünde uyuyordum. İki saatin sonunda uyuyamamışsam, ya da uyanırsam, kumanda ile fanı tekrar çalıştırıyordum. Bu taktiği henüz Istanbul'da uygulamadım. Zaten yaş da ilerledi belki dokunur ne bileyim ben...
20 Temmuz 2010 Salı
Kargo Şirketleri
Geçenlerde benim Ankara'ya, dayımın da Konya'dan bana Istanbul'a birer kargo göndermesi gerekti. Ben oturduğum bölgedeki en yakın kargo şirketi olan MNG kargo'ya zarfımı teslim ederken, ertesi gün gönderinin gideceği yere varıp varmayacağını sordum, aldığım müspet yanıt üzerine gönderiyi teslim ettim.
Dayımsa bana ulaşması gereken evrak acil olduğundan Yurtiçi Kargo'nun bana yakın bir şubesine kargo ulaştığında beni arayacakları ve benim gidip almam gerekecek şekilde aynı saatlerde zarfını teslim etmiş.
Sabah saat 9:30'da Yurtiçi Kargo'nun telefonu üzerine uyandım ve hazırlanıp çıkmadan evvel kendi kargomun durumunu Internet üstünden kontrol ettim. Benim gönderim de saat 10:00 itibariyle Ankara'daki şubenin elinde görünüyordu. Akşama kadar zarfın teslim edileceğini düşünerek rahatladım ve evden çıktım.
Akşam saat 17:00 civarında benden kargo bekleyenler gönderinin ellerine ulaşmadığını bildirdiler. Olacak iş değil. Zira, kargo şubesi ile teslimat adresi arası 15 dakikalık bir mesafe bile değil. MNG'yi aradım, bana aşırı yoğunluk olduğunu, kargonun yarım saatte teslim edileceğini söylediler. Eh, olabilir tabii, iyi ki arayıp hatırlattım diye rahatladım. Ertesi sabah saat 11:00'de gönderi hala teslim edilmemişti iyi mi?
Önce ilgili şubeyi, sonra Ankara Bölge Müdürlüğü'nü aradım. Şubedeki yönetici beni tam 5 dakika bekletince, telefonu kapadım. Bölge Müdürlüğü ise telefonu herhangibirine dahi bağlamayı başaramadı. Herkes meşgulmuş. İşlerini yapmadıklarına göre ne ile meşgulduler bilemedim.
Sinirim uçmuş bir şekilde Genel Müdürlüğü arayıp, kibar bir yetkili hanıma durumu anlattım ve kargo 1 saat kadar sonra teslim edildi. Bir daha MNG Kargo ile çalışmam tövbe! Genelde yazılarımda marka, model vs.'den bahsetmiyorum ama bu başıma gelenler gerçek. Yalanım yok, isteyen dava açsın!
Dayımsa bana ulaşması gereken evrak acil olduğundan Yurtiçi Kargo'nun bana yakın bir şubesine kargo ulaştığında beni arayacakları ve benim gidip almam gerekecek şekilde aynı saatlerde zarfını teslim etmiş.
Sabah saat 9:30'da Yurtiçi Kargo'nun telefonu üzerine uyandım ve hazırlanıp çıkmadan evvel kendi kargomun durumunu Internet üstünden kontrol ettim. Benim gönderim de saat 10:00 itibariyle Ankara'daki şubenin elinde görünüyordu. Akşama kadar zarfın teslim edileceğini düşünerek rahatladım ve evden çıktım.
Akşam saat 17:00 civarında benden kargo bekleyenler gönderinin ellerine ulaşmadığını bildirdiler. Olacak iş değil. Zira, kargo şubesi ile teslimat adresi arası 15 dakikalık bir mesafe bile değil. MNG'yi aradım, bana aşırı yoğunluk olduğunu, kargonun yarım saatte teslim edileceğini söylediler. Eh, olabilir tabii, iyi ki arayıp hatırlattım diye rahatladım. Ertesi sabah saat 11:00'de gönderi hala teslim edilmemişti iyi mi?
Önce ilgili şubeyi, sonra Ankara Bölge Müdürlüğü'nü aradım. Şubedeki yönetici beni tam 5 dakika bekletince, telefonu kapadım. Bölge Müdürlüğü ise telefonu herhangibirine dahi bağlamayı başaramadı. Herkes meşgulmuş. İşlerini yapmadıklarına göre ne ile meşgulduler bilemedim.
Sinirim uçmuş bir şekilde Genel Müdürlüğü arayıp, kibar bir yetkili hanıma durumu anlattım ve kargo 1 saat kadar sonra teslim edildi. Bir daha MNG Kargo ile çalışmam tövbe! Genelde yazılarımda marka, model vs.'den bahsetmiyorum ama bu başıma gelenler gerçek. Yalanım yok, isteyen dava açsın!
16 Temmuz 2010 Cuma
Değişim Rüzgarları...
Başlık biraz romantik olsa da aslında ilgisi yok. Uzun zamandır yazmıyordum, aslında yazmak için her zamankinden fazla da vaktim vardı. Fakat yazmak içimden gelmiyordu, hala da gelmiyor esasında...
Önümüzdeki günlerde hayatımda bayağı bir değişiklik olacak. Bir ayağım başka bir şehirde yaşamaya başlayacağım. Aslında bir ayağımdan fazlası... Sanırım başım hariç her tarafım. Aklım İstanbul'da olacak ve evimi kapatmayacağım. Her hafta sonu olmasa da sık sık evime gelmek istiyorum. Tabii bu değişiklik daha uzun vadeye yayılma eğilimine girerse, belki taşınmayı düşünebilirim. Ama temelli değil... Lütfen temelli olmasın... Benim yuvam burası.
Bazen hayat insanın önüne hiç beklemediği fırsatları (umarım fırsattır) çıkartıveriyor. Uzanıp almazsak, daha sonra "acaba?, keşke..." deme ihtimalimiz olur diye düşünüyorum. Bir arkadaşım bunu şöyle yorumluyor: "Karşına çıkan kapı beklediğin, bulmayı umduğun kapı olmayabilir ama bu nedenle o kapıdan geçmezsen, belki de bulmayı umduğun kapıya hiç erişemezsin". Mantıklı geldi bana ama belki de mantıklı gelmesini istediğim içindir...
Aldığım karar tamamen rasyonel, işin içine duygularımı, İstanbul'a olan sevgimi, buradaki geniş arkadaş çevremi hiç katmadım. Katsaydım bu kararı alamazdım. Eh mahlası T'Pol olan birinin de mantıklı bir Vulcan'lı gibi karar vermesi beklenir zaten:)
Amerikalıların bir deyimi var: "Hayat sana bir limon verirse, limonata yap!". Ben de öyle yaptım. Bakalım limonatanın içilir hali var mı?
Önümüzdeki günlerde hayatımda bayağı bir değişiklik olacak. Bir ayağım başka bir şehirde yaşamaya başlayacağım. Aslında bir ayağımdan fazlası... Sanırım başım hariç her tarafım. Aklım İstanbul'da olacak ve evimi kapatmayacağım. Her hafta sonu olmasa da sık sık evime gelmek istiyorum. Tabii bu değişiklik daha uzun vadeye yayılma eğilimine girerse, belki taşınmayı düşünebilirim. Ama temelli değil... Lütfen temelli olmasın... Benim yuvam burası.
Bazen hayat insanın önüne hiç beklemediği fırsatları (umarım fırsattır) çıkartıveriyor. Uzanıp almazsak, daha sonra "acaba?, keşke..." deme ihtimalimiz olur diye düşünüyorum. Bir arkadaşım bunu şöyle yorumluyor: "Karşına çıkan kapı beklediğin, bulmayı umduğun kapı olmayabilir ama bu nedenle o kapıdan geçmezsen, belki de bulmayı umduğun kapıya hiç erişemezsin". Mantıklı geldi bana ama belki de mantıklı gelmesini istediğim içindir...
Aldığım karar tamamen rasyonel, işin içine duygularımı, İstanbul'a olan sevgimi, buradaki geniş arkadaş çevremi hiç katmadım. Katsaydım bu kararı alamazdım. Eh mahlası T'Pol olan birinin de mantıklı bir Vulcan'lı gibi karar vermesi beklenir zaten:)
Amerikalıların bir deyimi var: "Hayat sana bir limon verirse, limonata yap!". Ben de öyle yaptım. Bakalım limonatanın içilir hali var mı?
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)