Secimler Yaklasirken...

Politikacilarin populist soylemleri, miting meydanlarindaki ufurumleri nedeniyle bunalmis vaziyetteyim. Su 22 Temmuz gelse gecse de kurtulsak diyorum. Kendimi tum siyasi yazilardan ve TV programlarindan uzak tutuyorum ki, gidip oyumu kullanmak icin hevesim kalsin.

Bazi insanlar sirf ekonomik stabilite filan deyip, mevcut iktidari tekrar gorevlendirme pesinde, bazilari sirf bu iktidarin tersi olarak gordukleri ana muhalefet partisine butun tuhaf soylemlerine ragmen oy verme niyetinde. Gorebildigim kadariyla sinirler geriliyor, toplum kamplara bolunuyor. Iste bence zaten muttefik gorunup arkamizdan kuyumuzu kazmaya calisanlarin da, dusmanimiz olduklarini hic saklamayanlarin da istedikleri bu sekilde gerceklesiyor.

Kendi kiymetimizi bilmiyoruz, yapabileceklerimizin ve yapamayacaklarimizin farkinda degiliz, bir ruzgarin onunde surukleniyoruz adeta. Neden kendi kaderimize sahip cikmak bu kadar zor?

Bati medeniyeti diye tutturmusuz ama Bati'nin bugunku medeniyetini hic sorgulamiyoruz. Din bizde on plana cikiyor diye sinirleniyoruz ama Bati toplumlarinda din zaten cok on planda. Tek fark, Bati'da insanlar cok dindar da olsa bunu afise eden bir sembol yok. Kadin haklari Bati toplumlarinda da cok zayif durumda ama yine bu sembolsuzluk nedeniyle fazla dikkat cekmiyor. Bizde basi ortulu ve ev kadini olan birisini gordugumuzde derhal onun baski altinda oldugunu dusunuyoruz. Bu tarz insanlar biraraya gelince bizi mevcut hayat tarzlarimizdan koparacaklar diye endise ediyoruz. Muhtemelen biraz hakliyiz aslinda ama Hristiyan ve Yahudi baskisi ve politik etkinligi de az buz degil. Yavas yavas sessiz ve derinden hepsi birbirini destekliyor ve belli amaclarin etrafinda toplanmis cikar gruplari zenginlesiyor, gucleniyor. Muslumanlar ise kendi aralarinda dahi anlasamadiklari icin surekli geride kalmis, yeni caga ayak uyduramamis barbarlar olarak algilaniyor. Oysa ki bugunun medeniyetin dayanagi olan astronomi, tip, felsefe, matematik gibi alanlarda muazzam musluman bilginler yetismistir. ne zaman kaybettik biz bu vizyonu? Kendi degerlerimize neden sahip cikamadik?

Bati gercekten medeni mi? Yuzumuzu Ortadogu'ya donelim de demiyorum. Kisilik sahibi, ulusal degerleri olan, bunlara sahip cikan, bu vatan icin canini feda etmis insanlari daima hatirlayan ve onlarin kurdugu bu ulkeyi vatan olarak benimseyen seven, koruyan bir toplum olamaz miyiz yani? Cok mu zor bu?

Icim aciyor ulkemizin haline...

Pratik Yemek Tarifi 3

Yaz sicaginda sicak yemek iskence gibi oluyor. Zeytinyagli soguk yemekler hem serinletici hem de hafif. Asagidaki tarifi uzerine yogurt koyarak da tuketebilirsiniz. Serin serin, afiyet olsun...

Zeytinyagli Biber Kavurma (1-2 Kisilik)

Ince kabuklu 8-10 adet dolmalik biber veya 10-12 adet carliston biber
1 adet iri domates
1 adet orta boy sogan
Tuz
2-3 kasik zeytinyagi

Soganlari kup kup dograyip, tuzlayarak derin bir teflon tavada orta ateste cevire cevire hafifce pisirin. Uzerine kup kup dogranmis domatesi ilave edip, atesi biraz acin. Birkac kez cevirdikten sonra yaklasik yarim santim genisliginde dogradiginiz biberleri ilave edin ve ara sira cevirerek kavurun. Sebzeler suyunu cekince, atesten alip, cam bir tabaga koyarak sogumasini bekleyin. Buzdolabina konacak kadar sogudugunda, 1-2 saat buzdolabinda tuttuktan sonra servis yapabilirsiniz.

Ben bu yemegi biraz daha fazla hazirlayip, iki ya da daha cok kez yemegi tercih ediyorum. Zeytinyagli yemekleri 3 gunden fazla bekletmek, tadlarini bozuyor, onun icin olcuyu zamanla kendi ihtiyaciniza gore ayarlayabilirsiniz.

Cok calisiyorum diyenlere...

Gectigimiz gunlerde ekibimin bir bolumunu olusturan birkac kisiye hafif yollu firca kaydim. Cok fazla calisiyorlar, her ise "tamam yapariz" diyorlar. Anlamadim? Efendim? "daha ne istiyorsun?" mu dediniz?

Cok calismak, uzun saatleri isyerinde harcamak her zaman verimli calismak ve yuksek katma degerli isler yapmak degildir. Ivir zivir, kimsenin yapmak istemedigi islere bulasmak ve saatlerce calismak neye yariyor ki? Ote yanda is listesi olarak yazdigimiz, acil onlem alinmasi gereken, yapmadigimiz takdirde risklerimizi artiran ve daha oncelikli pek cok is var. Rahmetli babaannem: "Lazim ile elzemi ayirmak gerek" derdi. Cok dogru bir soz. Sonucta hersey lazim ama elzem olanlar hangileri? Bunlari yapmazsak ne olur? Kafayi calistirmak yerine gereksiz islere sardirip, sonra da "ben cok calisiyorum ama, siz Ahmet'i kayiriyorsunuz, ona benden fazla ucret oduyorsunuz" diyen calisanlara ekstra gicik oluyorum. Be akilsiz, bir don de bak bakalim, sen ne yapiyorsun, hangi ise yariyorsun? Katma degerin kadar konus!

Bu bunaltici yaz sicaginda bir de bu islerle ugrasiyoruz... Emekli olmak istiyorum! Imdat! Ne yazik ki, kanunen 2012'de, iyi ihtimalle 2014-2015'te, daha gercekci olacaksak 2015-2020 arasi emekli olabilirim. Ooooofff, offf...

Pratik Yemek Tarifi 2

Makarnayi herkes sever. Ustelik de benim gibi annesi yillarca sadece peynirli ya da domates soslu makarna yapip, yedirmis olanlar bile sever. Halbuki insan yaraticiligini kullanirsa, makarna gibi basit bir gidadan muhtesem lezzetler elde edebilir.

Malzemeler: (1 kisilik)
1 adet patlican
1 adet domates
1 adet kabak
2 yemek kasigi Z.yagi
3-4 dis sarmisak
Varsa taze feslegen
Bir ogunde yiyip bitirebileceginiz miktarda makarna
Tuz/Karabiber

Patlicani alacali sekilde soyun, kup kup dograyin, bolca tuzlayip, suya atin. Ustune agirca birsey koyun ki acisi tuzlu suya ciksin.
Kabagi ve domatesi de kup kup dograyin.
Bir tavaya acisi cikmis ve iyice durulanip kurulanmis patlicani, biraz tuz ve iki kasik yag ile birlikte koyun, kabaklari da ilave edin ve iyice soteleyin. Malzemeler begendiginiz sekilde pismeye yuz tutunca, domatesi ilave edin. Hafif sulu sotelenmis sebzelere ufak ufak dogradiginiz sarmisak ve kiydiginiz feslegeni lave edip, altini kapatin. Makarnanizi haslayin, suzerek tavadaki karisima ilave edin. Dilediginiz olcude tuz ve karabiberle tatlandirin. Afiyet olsun. Eger makarnayi sebzeler tam pismeden haslamaya baslarsaniz, bu yemegi maksimum 20 dakikada hazirlayabilirsiniz. Parmezan veya eski kasar peyniri rendeleyerek, daha zengin bir yemek elde edebilirsiniz.

22 Temmuz yaklasirken....

Genel Secim'e ceyrek kaldi ben hala kararsizim. CHP ile MHP arasinda kararsiz kalmak nasil birsey ya... Bundan 20 yil once olsaydi. Bu iki parti arasindaki fark o kadar netti ki, ikisinin arasinda karasiz kalmak sozkonusu dahi olamazdi. Simdi ben bu CHP'ye Deniz Baykal nedeniyle gicik kapiyorum. Onun da otesinde ekonomik acidan basarili politikalar uygulayabileceklerini de dusunmuyorum. Duzgun bir ekonomik soylem yok. MHP cok kapali kutu ama en azindan teror konusunda benimle paralel olduklarini hissediyorum. Ekonomi konusunda onlarin da duzgun bir programi yok ama benim icin daha hayati olan ve aslinda temelde ekonomiyi de etkileyen husus, devletin bolunmez butunlugu, teror odaklarinin cokertilmesi. MHP zihniyetinin gecmis basarilari daha sonra olmadik islere sebep olduysa da, oncelikle milliyetci bir tutumlarinin olmasi bence iyi birsey. Butun dunyada milliyetcilik siddetlenirken, bizim asiri demokrat hale gelip, yok federasyon, yok azinliklara hosgoru falan diye tutturmamiz gayet sacma olur. Sonucta nufus kagidinda Turk yazan ve bu devletin sinirlari icinde yasayan insanlar arasinda ayrimcilik yapilmadigi muddetce, azinliklar vs diye cikintilik yapanin niyetinden suphe ederim. Mail ile en milliyetci mesajlari yollayan, bayramlarda kutlama mesaji atmayi sektirmeyen bir Ermeni arkadasim var. Ben de ona Noel mesaji atarim her zaman. Ermeni asilli olmasini, Hristiyan olmasini bir azinlik unsuru olarak gormeyen, kendini gonulden Turk vatandasi olarak konumlayan bu arkadasim bence herkese ornek olmali.

Neyse, son dakikada bir karar verecegim sanirim. Sonucta oyumu meclise girecek bir partiye vermem lazim ki, ise yarasin. CHP, MHP ve AKP meclise kesin girerler. Digerleri konusunda supheliyim. Izlemeye devam...

Yuksek Ogrenim ve Milletimizin etiket meraki

Bugun http://ekonomiturk.blogspot.com sitesinde OSS kalkacak mi baslikli bir yazi var. Arz/Talep dengesizligi ve milletimizin etiket meraki nedeniyle ben bunu uzak bir hayal olarak goruyorum.

Biz Saray'da Peskircibasi Fesmekan Efendi'inin soyundan olmakla ovunen bir milletin temsilcileriyiz. Kisisel basarilarin degil unvanlarin meraklisiyiz. Bu nedenle "oglum/kizim okumak istemedi, cok guzel dikis dikerdi, modaci olmaya karar verdi, biz de ailecek onu destekliyoruz" diyebilecek cok fazla anne-baba cikmaz. Bazi insanlar sirf bu yuzden aileleri ile ters dusmeyi dahi goze aliyorlar. Ancak, cogunluk ataerkil toplum nedeniyle boyun egiyor.

Eh, buna politikacilarin populist bir yaklasimla degil her ile neredeyse her ilceye bir universite acma sevdasi eklenince ortalikta yeterli akademik kadrosu olmayan, minimum yatirimla kurulmus, dogru duzgun laboratuvari, kutuphanesi, dersligi olmayan bir suru absurd okuldan gecilmiyor. Bunlarin mezulari da "universiteli issizler" olarak kategorize ediliyor. OSS super bir sistem degil. Bir insanin hayati birkac saatlik performansi ile olculmemeli. Her ne kadar orta ogretim basari puani falan gibi faktorler varsa da temelde o birkac saatlik sinav belirleyici oluyor. Ama bunun alternatifini uretmek kolay degil. Talebi nasil kisacagiz? Lise mezunu insanlar hangi is kollarina tesvik edilecek?

Belgesellerde izliyoruz. Itfaiyeci ciddi mesleki egitim aliyor, standartlari belli, proseduru net bir sekilde gorevini yurutuyor, hata az yapiliyor, cok degilse de makul bir yasam surdurecek para kazaniyor ve meslegi ile hem kendisi hem ailesi gurur duyuyor. Keza polisler de oyle, saglik sektorunde destek birimlerinde calisan ambulans soforleri, hemsireler, saglik gorevlileri, arama/kurtarma calisanlari da oyle. Yaptiklari isler hem yuksek katma degerli, hem manevi acidan tatmin edici. Aldiklari paralar yeterli geliyor. Bizim memlekette orta-ust duzey gelir grubunda bir ailenin "oglumuz polis olmak istedi, onunla gurur duyuyoruz" dedigini duymak ne kadar olasi?

Yonetici olmak ya da olmamak...

1988'de kariyerimin baslangicinda iyi okullardan mezun olmus olmanin sevinciyle ve havasiyla ise baslamis, ustlenmem gereken gorevi daha deneyimli bir arkadasin kontrolu altinda ogrenmistim. Sonra da sevkle ve istekle calistigimi ama henuz bir sene dolmadan bulundugum sirkette cok da fazla gelecek olmadigini gordugumu hatirliyorum. Uzun yillar calisanlar bile iyi ucret almalarina karsilik, yonetici olamiyorlar ve de yoneticilerin aldigi ucretleri hicbir zaman kazanamayacak bir durumda kaliyorlardi. Tum yeni mezun, yeni calisanlar gibi ben de bana daha fazla ucret verecek bir isveren arayisina cabucak girmistim. Nitekim 15 ay sonunda yaklasik iki kat ucret veren baska bir firmaya kapagi attim.

Aldigim karar bekledigimden de iyi cikti ve 3 yildan uzun surecek olan Amerika'da calisma imkanim oldu. Bu da daha sonraki yillarda ilerlememe yardimci oldu. Kisilik olarak yoneticilik yapacak kabiliyette oldugumu dusunuyorum. Zaten Isletme egitimi aldigimdan bu yola girmek de kacinilmazdi. Bunu kendim boyle yorumlamiyorum elbet. Hem yoneticilerim, hem de calisanlarim ayni kanaatte. Pekiyi ya ben analitik kafali, teknik bir adam olsaydim? O tarz insanlarin cok azi, ozellikleri sayesinde duzgun bir ucret ve hayat standardina kavusabiliyorlar. Bir kismi mecburen cok basarili olamayacaklari yoneticilik koltuklarina tirmaniyor, hem kendisi mutsuz oluyor, hem etrafini mutsuz ediyor. Buyuk bir cogunluk ise beyinlerinin hak etmedigi yasam standartlarina takilip kaliyor. Ne kadar buyuk bir kaynak israfi.

Turkiye cok uzun yillar enflasyonun yuksek oldugu bir pazar olarak, urun ve hizmetlere zam yapilmasinin normal karsilandigi, rekabetin olmadigi bir ulke oldu. Her uretici urettigini satti. talep yogun oldugu icin satis fiyatinin o urunle gercekten bagdasip, bagdasmadigina tuketici kafa yormadi. Cunku, parasi vardi, o seyi istiyordu ve pazarda bulabildigi birkac secenekten birini begenip, almak zorundaydi.

Umarim enflasyon konusuyla kisa surede basa cikip, iki haneli enflasyonlari bir daha gormemek uzere yok ederiz. Bu sayede, verimlilik fikri onem kazanir ve sermayesi beyni ve analitik dusunce sistemi olan teknik insanlarimiz hak ettikleri degeri bulabilirler.