Meyve Sebzeyi muhafaza etmek

Tek başına yaşayan ve sağlıklı yemek yemek isteyen biri için en önemli sorunlardan biri sebze meyveyi muhafaza edebilmek galiba. Yeşil sebzeleri saklamakta hep zorlanmışımdır ama sanırım çaresini buldum. Bu aynı zamanda bir tutumluk ipucu. Hafta sonu büyük marketlerden birinde içinde ızgaralı plastik bir kutu buldum. İki boyu vardı, ikisini de aldım. Küçük olanı bir kilo kiraz alabiliyor. Dolayisiyle büyüğü bayağı kocaman. Roka ve semizotlarını iyice yıkayıp, süzüp, mümkün mertebe sularını aldım. Sebzeleri kaba iki parça kağıt mutfak havlusu ile birlikte koydum. İnanılmaz ama bu kez sebzelerimi çürütmeden tüketebildim! Marketlerdeki sebze meyveyi beğenmiyorum. Mümkün olursa, pazara gitmeyi seviyorum. Azar azar dahi olsa bir sürü çeşit alınca ciddi şekilde israf oluyordu.

Tabii vitamin değeri kalmıyordur muhtemelen bunların ama zaten boşa gidip atıldıklarında da vitamin değeri olmuyordu:)

Diyet Motivasyonu - 2

Kendimi motive tutmak için birkaç şey daha yapıyorum, onları da paylaşmak istedim:

1. Burada blogda yazıyorum,
2. Kilomu her ölçümde yani haftada bir Excel'de kaydediyorum ve bir grafik olarak izliyorum. Son dönemde buna bir de trend çizgisi ekledim. Trend çizgisinin aşağı doğru gidiyor olması da büyük motivasyon doğrusu:)

Eskiden diye siteleri ya da bloglarına da bakıyordum ama bundan vazgeçtim. Zira bu sitelerde yazanlar çoğunlukla perhizi bozup, bu kaçamaklara kılıf uyduran ve kendilerini iyi hissetirecek yazılar yazıyorlar. Bu durumun beni de kaçamak yapmaya teşvik ettiğini fark ettim. Bunları izlemekten vazgeçtim.

Biraz önce yarınki yemek çantamı hazırladım:
1. Sabah kahvaltısı olarak, iki dilim tam ekmek arası beyaz peynir, biraz yeşillik.
2. Öğlen yemeği için z.yağlı fasulye, bir dilim ekmek ve 1 küçük yoğurt koydum.
3. Ikindi kahvaltısı için kiraz, bir ufak yoğurt ve yanında birkaç kaşık müsli.

Akşam yemeklerim için esmer, kabuklu pirinçten bir pilav yapıyorum. Vücuttan su atmak için bu da gerekli bir besinmiş. Z.yağlı yaptığım için kolayca yanımda götürebiliyorum, ayrıca ısıtmaya gerek duymadan tüketebiliyorum.

Eğer akşam geç vakte kadar çalışacak olursam, öğlen yemeğimin benzerini dışarıda bir yerden bulabilirim. Bu hafta sebze ağırlıklı yemem lazım.

Sağlıklı beslenmenin cüzdan için de faydaları var. Dışarıda yenen ya da kolayca eve ısmarlanabilen ağır ve pahalı yemekler azalıyor.

Diyet Motivasyonu

Okuyucularımdan biri diyete girmiş ve 1 haftada 900 gr. vermiş, kendimi nasıl motive ettiğimi sormuş. Birincisi kendisini tebrik ediyorum. Bir haftada 900 gr. tam olarak diyetisyenlerin önerdiği şey. 500 gr ve 1000 gr arası ağırlık kaybı diyetinizin sağlıklı olduğunu gösteriyor.

Motivasyona gelince, gerçekten işin zor bölümü bu. Ben 40 yaşı aşmış birisiyim ve çok fazla kilom var. Bir gün fark ettim ki, yetmişlik insanlar gibi yataktan ya da koltuktan kalkarken ah-vah edip duruyorum, çabuk yoruluyorum ve hep belim ağrıyor. Bunlar benim için bir anda bir aydınlanma yarattı. 40'lı yaşlarda böyle olursam, sonra kimbilir ne olurum dedim kendi kendime ve ani bir kararla diyete başladım.

Motivasyonu kaybetmemek, ara versem dahi geri dönmek için en önemli sebebim diyetisyenim diyebilirim. Beni, hayat tarzımı, yeme tarzımı anlamak için çok çaba sarfetti. Kilo veremediğim veya diyete uyamadığım haftalarda bile olumsuz birşey söylemedi hep yüreklendirici şekilde davrandı. Bundan önceki diyetisyen maceralarından birinde diyetisyenin yüzündeki hayal kırıklığı hemen o anda perhizi bırakma sebebim olmuştu.

Bunun dışında ıskartaya çıkarttığım tam 9 tane pantolonum var. Ne zaman motivasyonumun azaldığını hissetsem, hemen onları aklıma getiriyorum. Ayrıca 8-10 kg. hayatımda ciddi değişiklik yarattı. Arabaya iner binerken bile daha rahat hareket ettiğimi fark ettim.

Bir de korkunç göründüğüm bir fotoğrafım var. Hevesim azalınca hemen o fotoğrafa bakıyorum.

Esasında çok sağlıklı besleniyorum ve hiç aç kalmıyorum. Bu da listemin tamamen bana göre hazırlanmış olmasından kaynaklanıyor. Bu nedenle de kendimi motive tutmam çok zor olmuyor ama işten istifa, yeni iş, tatil falan derken stresli günler geçirdim. Perhizi o yüzden bozdum ama çok da bozmamışım ki, kilo almamışım. Vücudumdaki suyu atmak için bol bol maydonoz, kiraz ve yeşil çay tüketeceğim. 2-3 kilo sonra çok rahat giyebileceğim birkaç yeni pantolonum var. Onları giymek için sabırsızlanıyorum.

Kötü Değil...

Diyetisyen randevum iyi gitti. 2.2 kg. almış gibi görünsem de diyetisyenim bunun su olduğunu, hiç yağ almadığımı söyledi. Zaten ellerim ve ayaklarımın şiş olduğunun ben de farkındayım. Bunun sebebi son zamanlarda yoğun çalıştığım için düzensiz beslenmemmiş.

Pazara gidip bir sürü taze sebze aldım. Yarın bir plan yapıp, işyerinde doğru beslenebilmek için elimden gelen gayreti göstereceğim. Suyu atabilirsem, haftaya tartı bana daha iyi haberler verecek:)

Tasarruf tarafında ise %25'ten %23'e düşmüşüm. Çok kötü değil. Zira tatil için biritirdiğim parayı biraz aşmıştım. Bir de bu hesaba arkadaşıma verdiğim borç dahil değil. Nasılsa paramı yakında geri alacağım diye hesabın içinde sayacağım demiştim ama sonradan unuttum. Bu ay da ücretimden neredeyse hiçbirşey artmıyor. Ancak, gelecek aydan itibaren toparlayacağım.

Iyi bir gün oldu...

Yüzleşme Zamanı

Bugün benim için önemli iki konu ile yüzleşme zamanı:

1. Uzun bir aradan sonra diyetisyene gideceğim.
2. Akşam eve döndükten sonra tasarruflarımın durumuna bakıp, blogun tepesinde kaybolan sayacımı yeniden oluşturacağım.

İş değiştirme esnasında yaklaşık 45-50 gün için ücret almadım ve bir de pahalı tatil yaptım. Ama bu arada tasarruflarım da faiz getirdi. Bir arkadaşıma borç vermiştim. Henüz geri dönmedi ama nasılsa dönecek. Bu yüzden onu yok saymayacağım.

Birikmiş paramı hesaplarken Hayat Sigortası ve Bireysel Emeklilikte biriken paramı saymıyorum. Onları görmezden gelmek işime geliyor. Hani sonradan sürpriz olsun diye. Fakat Ocak sonunda Hayat Sigortam 10 yılını dolduracak ve ben de onu uzatmayıp, nakte çevireceğim. O zaman tasarruf oranımda bir anda ciddi bir sıçrama olacak.

Bu arada yabancı kişisel finans bloglarında sürekli adı geçen The Complete Tightwad Gazette adlı yayını sonunda merakıma yenilip, Amazon'dan ısmarladım. Neyse, şimdi kalkıp, diyetisyene gitmek üzere hazırlanmam lazım. Sonra da işe götürülebilecek diyet yemekler hazırlamak için alışveriş yapıp, eve döneceğim.

Zorunlu Tasarruf

Yok hayır, yıllarca bizden yapılan kesintilerden bahsetmeyeceğim. Yeni işime pek hızlı bir giriş yaptım. Her gün geç saatlere kadar çalışmak gerekiyor. Bu yıl zorlu bir yıl... Hal böyle olunca evden işe, işten eve para harcayacak yer olmuyor ve de zorunlu bir tasarruf döngüsüne giriliyor. Ancak bu durum dikkat etmem gereken yeme içme konusunu da baltalıyor. Hemen uygun alışveriş yapıp, yanımda yiyecek götürmeye başlamam gerek. İşte çıkan yemek pek iyi değil. Yakında ev yemekleri yapan bir yer var ama henüz pek arkadaşım yok. Yemeğe çıkacak durum da her zaman olmuyor. Sabah ve ikindi kahvaltılarımı ve meyvemi yanıma alabilirim. Hatta domates, salatalık veya zeytinyağlı gibi şeyler de götürülebilir. İki tane ufak çantam var. Özellikle yemek taşımak için. İçine ufak bir de buz kutusu attım mı, yiyecek hiçbirşey bozulmuyor.

Önemli olan hazırlamaya üşenmemek. İşte zor olan kısım bu...

Eski iş arkadaşlarımı (bundan önceki değil ondan önceki 2000-2006 arası çalıştığım yerdekileri) özlüyorum. Hala da kopmadık, görüşüp, haberleşiyoruz. Onlarla çok farklı bir sosyal ilşkimiz varmış meğer. Akşamları da sık sık çıkıp, yemeğe gider, uzun saatler sohbet ederdik. Belki zamanla burada da olur ama sanmam. Yapısı biraz daha farklı. İnsanlar daha mesafeli.

İşi hayatın merkezine koymamaki bir amaç değil, araç olduğunu bilmek gerek diyorum ama hayatımın bu kadar önemli bir kısmını kaplayan birşeyi de ister istemez önemsiyorum. Bilmiyorum...

Yerinde bir köşe yazısı...

Bugünkü Hürriyet Gazetesinde Ercan Kumcu SGK açıkları ile ilgili bir yazı yazmış. Bu konu hakikaten çok önemli ama toplumun büyük çoğunluğu durumun farkında bile değil.