Evde sıkılmayın, AVM'lerde boşa para harcamayın...

Bu soğuk havalarda hafta sonları eve "tıkılıp kalmak" yerine kendini AVM'lere atıp, boş boş dolaşırken bir çok firmanın "Ucuzluk başladı!" vaatlerine dayanamayarak, hiç hesapta olmayan paralar harcayan ve bütçelerine devasa delikler açan insanlara evde sıkılmamanın ipuçlarını vereceğim.

Çocuklu bir aileyseniz zaten AVM'lere takılmak ciddi masraflı bir iş olacağından evde eğlenceli aktiviteleri tercih etmeniz yerinde olacaktır. Üstelik eğlenirken çocuklarınız ve eşinizle kaliteli zaman geçirmek hepinize iyi gelecektir.

İşte bazı öneriler:

- Çocuklarla birlikte mutfakta kurabiye yapmak, sonra bunları çayla servis etmek,
- Yemek masasının üstüne kağıtlar, boyalar getirip ailece eğlenceli bir resim, kolaj ya da patates baskısı yapmak,
- Tuz seramiği ya da un ve mobilya tutkalı karışımı ile elde edeceğiniz hamurdan sanat çalışmaları yapmak,
- Mısır patlatıp ya da sütlü kakao yapıp, beraberce izlenebilecek bir filmi seyretmek,
- Havalar düzeldiğinde ailece yapılacak aktiviteler planlamak, bunları Internet'ten araştırmak,
- Parçalı bir bulmaca (puzzle) ile uğraşmak,
- Artık yün ya da kumaş parçaları, kartonlar, elişi kağıtları, baklagiller, şekilli makarnalar ile yaratıcı projeler üretmek.

Bunların bazıları büyük ihtimalle çocukluğunuzda yaptığınız ama çocuklarınızla yapmadığınız şeyler olabilir. Bu faaliyetleri yeniden hatırlamak, çocuklarla yeniden çocuk olmak tüm ailenize iyi gelebilir.

Yalnız yaşıyorsanız güzel bir film izleyebilir, keyifli bir kitaba dalabilir, yaz tatilinizi planlayabilir, ilgi alanlarınızdaki şeyleri araştırmak için Internet'te gezinebilirsiniz. Örgü örerek yahut da el mahareti gerektiren başka uğraşlarla meşgul olarak, yeteneğinizi deneyebilir ya da bugüne kadar keşfetmediğiniz yaratıcı yanlarınızı keşfedebilirsiniz.

Para tuzaklarına kapılmayın, evinizin tadını çıkartın.

Isınmak için...

Bu ara Ankara felaket soğuk. İş çıkışı eve dönerken, arabanın derecesi -12'yi gösteriyordu. Park ettiğim yerden apartmana kadar (200m.) yürürken dondum.

İlk işim kombinin ısısını yükseltmek, sonra da çay koymak oldu. Hızlı bir şekilde kısır yapmaya koyuldum. Yarım demet maydonoz ve 4 adet kocaman köy biberini demlenmekte olan bulgurun üstüne kıyıp, koşar adım banyoya gittim. Sıcacık bir duşun ardından güzelce demlenmiş çay ve kısırdan oluşan akşam yemeğimi gövdeye indirdikten sonra mutlu ve ısınmış bir bireye dönüştüm.

Çay ve kısır ayda 2-3 kez akşam yemeği oluyor bana. Hem pratik, hem tutumlu, hem de oldukça sağlıklı bir akşam yemeği.

Şimdi de sırtımda annemin ördüğü sıcacık tutan şal, yatağın içinde oturup keyif yapıyor ve 3. bardak çayımı içiyorum.

Kışın yemeklere fazladan acı biber de katıyorum. Onun da iç ısıtıcı bir etkisi oluyor.

Yarın akşam yemeği için ya yeşil mercimek yapacağım ya da eve dönerken balık alacağım. Mercimeği çok özledim. Böyle soğuk havalarda o da ideal ve iç ısıtan bir yemek. Biraz suluca yapıp, yerken sirke ilave ediyorum. Bu babaannemden gelen bir alışkanlık. Sirke yeşil mercimeğe çok yakışıyor.

Sabrın sonu...

Sabrın sonu selamettir derler ben bunu hiç deneyimleyemedim. Sabırsız ve inatçı bir tipim ve fakat bu sefer azmettim. "Sabır sabır ya sabır!" diye dolaşıyorum.

Gaza gelmeye de temayüllü olduğumdan bugün etrafımdaki insanlara "Rica ederim beni gaza getirmeyin. Çünkü gaza kolayca gelen bir tipim ama sonuçları daima kötü olmuştur. O yüzden sıkın dişinizi, ha gayret, aldırmayın, kötü düşünmeyin!" dedim. İyi mi?

Her sabah kalkıp: Bugünü de atlatacağım! diyorum. Birer birer şafak sayıyorum.

Bazen kendimi bu şekilde çok mu hırpalıyorum diye düşünüyorum ve yıllar yıllar evvel annemden bana kalan bir masal kitabında okuduğum bir hikaye aklıma geliyor.

Kraliçenin biri doktorlarından bir bebeği olacağı müjdesini alınca çok mutlu oluyor. Oğlu mu yoksa kızı mı olacak diye heyecan ve merak içinde beklerken ülkenin önde gelen bilginleri ve kahinleri kendisini ziyaret edip bir altın makara veriyorlar. Bu altın makara doğacak çocuğun ömrünü gösteriyor ve yavaş yavaş dönüyor. Döndükçe altın iplikten birazı kaybolup gidiyor. Kraliçe sabırsızlık içinde bebeği beklerken aklına altın makara geliyor. Azıcık şu makarayı sarsam, bebeğimi kucağıma alsam diye düşünüp, makaradan birazcık iplik çekiyor ve bir de bakıyor ki oğlu kucağında. Bebek büyümeye başlıyor ve her bebek gibi gazdı, dişti, hazımsızlıktı sorunlar yaşıyor. Kraliçe her seferinde koşup ipi birazcık çekiveriyor ve sorunlar böylece çözülüyor. Çocuk okul çağına geldiğinde bilginler ve kahinler kraliçeyi tekrar ziyaret edip, çocuğun geleceği ile güzel tahminler söylüyorlar. Kraliçe o güzel günlerin gelmesi için her aklına geldiğinde makaraya koşuyor. Bir gün dehşet içerisinde fark ediyor ki, makarada azıcık iplik kalmış. Gözü aynaya ilişiyor, yaşlanmış çehresini ve bükülmüş belini fark ediveriyor.

Kraliçe gibi ben de acaba şafak sayarak hayatı ıskalıyor muyum diye çok düşünüyorum.

İtiraz yok...

Yöneticimin gereksiz tüm isteklerine bir süredir hiç ses çıkartmıyorum. Zaten gereğinden fazla bürokrasi ve kağıt israfı varken her gün yeni bir fikir üretip, yeni bir form, yazı, basit bir karara 3. 4. imza taleplerine artık hiç itiraz etmiyorum. Çalışanları bayma pahasına "Tamam, yapalım" diyorum.

Neden artık hiç itiraz etmediğimi hala anlamadı. Sabrediyorum...

Ah YKB!

Bugün Internet üstünden YKB'ye girdim ve bir mesajla karşılaştım. 3 ayda bir hisse senedi hesabımla ilgili yaptıkları bilgilendirme mesajı için artık para alacaklarını (ne kadar olduğu belli değil) belirten ve mesajı elektronik olarak almak istersem imzalamam gereken bir (hard copy) sözleşme olduğunu ifade eden kuru ve hiçbir kolaylık içermeyen bir mesaj...

Bana online olarak e-postayı kabul ettiğimi belirten bir tercih yapma seçeneği sunup, belli bir sürede herhangibir şubeden temin edeceğim sözleşmeyi imzalayarak bırakırsam işlemin tamamlanacağını söyleselerdi YKB'deki yatırım hesabımı da kapatmayı düşünmezdim.

YKB'nin tam 21 yıllık müşterisiyim. Kalan tek bağımız Adios Kart. Ondan da ek gelir elde etmeye kalkarlarsa olacağı benden de Adios!

Yoğun bir ay...

Bu ay önümüzdeki iki hafta sonu birden İstanbul'a gideceğim. Ayın son haftası da iş için yurt dışında olacağım. Ocak ayında ciddi kemer sıkma niyetim vardı fakat;
1 Yılbaşı hediyesi, 1 gece dışarıda eğlence, 1 yeni ev hediyesi ve Roma'ya hazır gitmişken ekstradan iki gün kalayım deyince kemer sıkma niyetim toz ve bulut oldu. Tabii ki bu harcamaları nasılsa yapacağım diye başka hususlarda da açılmak ve tedbirsizlik etmek niyetinde değilim.

Kısmetse Şubat ayında kemer sıkacağız artık. Ekim ayına kadar sürecek sıkı para politikasının beni özgürlüğe yaklaştıracağını umuyorum.

Ocak böyle hareketli geçecek, Şubat ve Mart'ta dişimi sıkacağım. Nisan-Mayıs deyince eh zaten bahar geliyor insan daha pozitif olur, yazın da işler yavaşlar derken bakmışsınız kendimi Ekim başı yeniden Istanbul'da buluvermişim. Ya da en fazla gelecek sene bu zamanlar... Hayırlısı artık...

Hesap İşletim Ücretinden nasıl kaçtım?

Eski alışkanlıklardan vazgeçmek kolay olmuyor. Rasyonel olmasa da bazı işleri yapmaya, bazı ilişkileri sürdürmeye meyilli oluyor insan.

Yıllarca YKB ve Garanti Bankasıyla çalıştığım için onlarla yollarımı ayırmak konusunda gereksiz yere ayak sürüdüm ve bu arada bayağı bir hesap işletim ücreti ödedim. Geçtiğimiz Haziran ayında birden akıllandım ve bu iki bankadaki hesaplarımı boşalttım. Zaten ev aldıktan sonra pek param kalmadı. Kalan azıcık paramı da şirketin maaş anlaşması olan Ziraat Bankası'na yatırdım. Maaş anlaşması nedeniyle hesap işletim ücreti yok. EFT'ler de 1 TL.

Buna mukabil Adios Premium kartımdan ve Bonus Kartımdan vazgeçemediğim için şimdi üstümde kalan tek külfet bunların ödemesini Ziraat Bankası üstünden yapmayı unutmamak. Bonus kartımı kullanmamın sebebi bununla yaptığım Garanti Bireysel Emeklilik ödemelerinin %1 kadarını bonus olarak alabilmek ve bunu da Bireysel Emeklilik'e ilave edebilmek.

Adios kartım ise bugüne kadar bana pek çok bedava uçak bileti kazandırdı. Gerçi artık puan toplamak eskisi kadar kolay değil. Muhtemelen son bir uçak bileti daha kazandıktan sonra o dönemde hangi kart daha avantajlı ise ona geçeceğim. Wings'i öneriyorlar ama inceleme fırsatı bulamadım.

Bankalar geçmiş yıllara göre karlılıklarından fedakarlık yapmak zorunda kaldılar. Para kazanmak için yeni ve yaratıcı masraflar bularak bunun acısını elbet biz tüketicilere fatura edecekler. Tüketici olarak daha açık gözlü, daha araştırmacı ve bilinçli olmalıyız.

Yoksa kaz ise kazıkla!