Kadınlar, çantalar.......ve tembeller!

Bugun dikkatimi ceken birsey oldu. Isyerimden birkac hanim arkadas oglen yemege disari ciktik. Fark ettim ki hanimlarin cogu neredeyse hemen her gun kullandiklari cantayi degistiriyorlar. Bense bir tane canta belledim mi neredeyse 2-3 ay surekli onu kullaniyorum. Sonra canta artik icindeki ivir zivirin agirligindan tasinmaz hale gelince mecburen bosaltip temel bir temizlige girisiyorum ve o arada cantayi degistiriyorum. Ayakkabi-canta uyumlu olmali filan gibi bir derdim asla yok. Demek ki benim icin canta luzumlu/luzumsuz ivir ziviri tasimak icin bir arac ama cogu kadin icin kiyafetlerini tamamlayan bir aksesuar. 10-12 adet cantam var ve hatta bir kismini verip, dolapta yer acmak istiyorum.

Sonra biraz daha dusununce eskiden benim de rahatliktan cok gorunumune bakarak aldigim ayakkabilarim oldugunu, hafif de olsa biraz makyaj yaptigimi ve cantami daha sik degistirdigimi hatirladim. Saniyorum biraz yasla ve kendini begendirme arzusuyla da ilgili bu durum. Benim artik begenilmek gibi bir derdim yok. Makyaj denen illetin temizlenmesi cok zaman aliyor. Mecbur kalmadikca yapmiyorum. Bunun olumlu bir etkisi de var, asla yasimi gostermiyorum. Muhtemelen her gun yuzume kimyasallar falan surmedigim icin cildim temiz ve sorunsuz kaliyor. Gunesle aram yok o nedenle kirisiklik da neredeyse hic yok. Oysa yasim 40'i gecti. Tabii kilolar da kirisikliklari onluyor, cildi geriyor:)

Sonra da biraz daha dusununce, begenilme derdinin olmamasi bir faktor fakat benim temel konum tembellik galiba. Kim ugrasacak her gun canta degistirip, ertesi gun ne giyecegini dusunmekle? Sirf bu yuzden yaz gardrobum da kis gardrobum da notr, birbirine uygun kiyafetlerden olusur. Gozum kapali bir pantolon bir de gomlek ceksem, %90 birbirlerine uyarlar. Mesela şahane bir pantolon terzim var. Hangi kumaşları sevdiğimi iyi bilir. (Erkek kumaşları daha dayanıklı ve çeşitli oluyor. Altınyıldız'ın yazlık hafif kumaşlarına bayılırım öteden beri). Terziliğin yanında kumaş da satar. Ne zaman ihtiyacım olsa açıp telefonu: Ahmet Bey bana bir koyu lacivert, bir siyah bir de açık gri pantolon desem, bir hafta içinde dikip, kargo ile Ankara'dan gönderir. Yukarıdaki renkler benim standart kış renklerimdir. Bunların üstüne de siyah, krem, beyaz, kırmızı ve mavi tonlarında gömlekler ve bluzlar giyerim daima. Tembel insanlar dogal olarak biraz daha yaratici ve az enerji tuketen tipler bence:) Annem bu tezden nefret ediyor.

Cimrilik-tutumluluk...

Eko-Mühendis sormuş: "T'pol hanımefendi insanlar daha çok zengin oldukça paylaşım duygusu azalıyor mu?Düşünceniz nedir?

İnsan uzun zaman biriktirdiklerini birikim arttıkça daha az harcıyor yani harcamamak,tasarruf etmek hastalığa dönüşüyor sonra da cimri deniliyor bu kişilere siz ne düşünüyorsunuz.." demiş.

Ölçüsüzlük tabii ki her konuda insanın karşısına çıkan bir şey. Eko-Mühendis'in bahsettiği tür insanlar var elbette tıpkı içki konusunda ölçüyü kaçıran alkolik olanlar ya da benim gibi yemekte ölçüyü kaçırıp kilolu olanlar gibi. Zenginliği arttıkça parasına aşık olan ve onu kimselerle paylaşmayan cimri kimseler var. Bir arkadaşım böyle birisiyle evli ve eğer kendisi iyi bir ücret kazanmasa ruh hastası olabilir. Ben bunun tutumlulukla ilgili olduğunu düşünmüyorum. Tutumlu kişiler neyin önemli olduğunu algılamış ve hedeflerini doğru seçmiş kişilerdir. Onların bütçelerinde mutlaka yardımlaşmaya da yer vardır. Zaten parayı ziyan etmezseniz, paylaşmaya imkan olur, öyle değil mi?

Yani bence tutumlu olmak paylaşımcı olmanın önüne geçen birşey değil. Hatta bilakis bir şekilde para paylaştıkça artan birşey. Sanki ulvi bir güç, siz başkalarına yardım ettikçe size yardım ediyor. Bunu en çok cebimde gerekenin dörtte biri kadar para varken ev almaya karar verdiğimde ve tüm borçlarımı 1 sene içinde kapattığımda hissetmiştim. Mesela o yıl Zorunlu Tasarruf nemaları taksit taksit ödeniyordu ve bu paralar bana hayli iyi gelmişti.

Dindar biri sayılmam. Bu blogda da dine ve politikaya dokunmamaya kararlıyım ama dinimizin birçok başka kuralını yerine getirmesem de zekat konusunu önemsiyorum. Mutlaka zekat veriyorum ve kurban kesmek yerine de bağişta bulunmaya özen gösteriyorum. Birikimler arttıkça 1/40 oranında verilmesi gereken zekat da artıyor tabii. Ben de bunu bir seferde yapmıyorum (ister inanın, ister inanmayın bunu e-mail atıp Diyanet'e sormuştum) ve yıl boyunca tıpkı diğer giderlerimi bütçelediğim gibi zekat ve kurbanı da bütçeliyorum. Böyle şeylerin söylenmesi doğru değil ama burada anonim bir kimliğim olduğu için söylemekte zarar yok: Bir grup arkadaş küçük bir kızın okumasını sağlıyoruz. Bunun dışında da TED, TEGV, LÖSEV ve Mehmetçik Vakıflarına bağışta bulunuyorum.

Yardımlaşmanın yanında bir de sevdiklerinizi mutlu etmek konusu var. Paranız çoğaldıkça daha cömert jestler yapma imkanınız olabiliyor. Mesela ben küçükken başta babaannem, anneannem ve dayılarım olmak üzere oldukça cömert büyüklerle çevriliydim. Verdikleri harçlıkların ve aldıkları hediyelerin beni ne kadar sevindirdiğini gayet iyi hatırlıyorum. Benim çoluğum çocuğum yok ama ben de arkadaşlarımın çocuklarını sevindirmeye bayılıyorum. Annem ve kardeşime de hoş jestler yapmayı seviyorum. Bu gibi şeylere para ayırabilmenin tek yolu da tutumlu birisi olmak zaten.

Herşeyde olduğu gibi anahtar nokta ölçülü olmak. Cimrilik hoş birşey değil. İnsanın hem kendini hem de yakınlarını esasında sorunsuzca verebileceklerinden mahrum etmesi bence yanlış.

Münazara savunması gibi oldu bu yazı da:)

Birikimler büyüdükçe...

Birikimler büyüdükçe;

1. Faiz getirisi fark edilebilir hale geliyor.
2. Yılın başında koyduğunuz tasarruf hedefleri tahmininizden evvel gerçekleşiyor ve hedefleri revize etmek gerekiyor.
3. Tasarruf konusunda hevesiniz artıyor, kendi kendinizle yarışmaya başlıyorsunuz. Nasıl mı? Ben ayın başında hedeflediğim tasarruf miktarını hemen ilgili hesaba aktarıyorum. Bazen enflasyona endeksli bono, bazen de 32 gün kırık vadede dönen paramın üstüne katıyorum. Direkt çıktılarım zaten belli. Kendime mutfak, eğlence, dışarıda yemek ve giyim için belli bir harçlık ayırıyorum. Bunu da dörde bölüyorum. Haftalık payı harcamazsam bunu bir sonraki haftaya eklemiyorum, tasarrufumun üstüne koymak üzere likit fonda tutuyorum. Böylece harçlık olarak ayırdığım paradan da tasarruf ediyorum. Hatta bazen bu ekstradan kenara ayırdığım parayı eğer borsa uygun durumdaysa hisse senedi portföyümü artırmak için kullanıyorum. Bazen komik miktarlarda hisse senedi alabiliyorum. Olsun. Ufak ufak da olsa birikir.

Az çok dememek lazım. Mümkün olan en erken zamanda para biriktirmeye başlamak lazım. Geliriniz ne olursa olsun. Ayda 50-100 YTL ayırmanız bile uzun vadede size önemli bir birikim olarak dönecektir. Gereksinimlerle, istekleri ayırabilmek ve planlı olmak herşeyin anahtarı. Geçen hafta sonu dışarıda yemeğe gerekenden fazla para harcadığım için bu hafta sonu uslu duruyorum. Zaten hava dışarı çıkılmayacak kadar sıcak. Tansiyonum dengesizleşti. Böyle zamanlarda serin kalmak lazım. Yarın da belki ya sabah erkenden ya da daha geç saatte market alışverişi yapıp, işe götüreceğim yemekleri hazırlayacağım. Normalde hafta sonu alışveriş yapmam ama bu sefer hafta içi vaktim olmadı.

Diyetime geri döndüm. Yeni işimde uzun saatler çalışıyorum ve sağlıksız besleniyorum diye üzülüyordum, silkelenip kendime geldim. Geç saate kalma ihtimaline karşılık yanımda ilave yiyecek götürmeye karar verdim. Sonuçta tasarrufları ileride emekliliğin tadını çıkartmak için yapıyorum. Eğer sağlığıma dikkat etmezsem, tadını çıkartacak bir emeklilik yerine lüzumsuz ve önlenebilir sağlık sorunları nedeniyle tasarruflarımı uçuran ve beni mutsuz eden bir dönem yaşamak zorunda kalabilirim.

Bu sefer de bir kurabiye reklami tepemi attırıyor...

Daha evvel Müslüm Gürses'in "ihtiyacım var" temalı kredi borcu özendirici reklamına kızmıştım. Bu sefer de bir kurabiye reklamına kızıyorum. Evin aptal oğlu annesinden borç alıp, devekuşu çiftliği kurmuş, kuşlar ölünce batmış. Annesine geliyor anlatıyor o da oturduğu evi satıp tavuk çiftliği kurabileceklerini söylüyor! Böyle insanlar öyle çok ki... Annesinin babasının yıllarca biriktirdiğini anlamadıkları işlere yatırıp, o insanları rahat etmeleri gereken yaşlarda husursuz edip, beş parasız bırakan... Üstelik de reklam annenin bu fedakarlığı bir şekilde annelerin böyle davranması gerekiyormuş, anne dediğin tam da böyle olurmuş şeklinde bir mesaj içeriyor. Bunu yazan insanı çok merak ettim. Hiç mi kafası çalışmıyor?

Yazık diyorum başka birşey demiyorum!

Haftasonu bilancosu

Cuma akşamı dışarıda yemek: 90 YTL (vale ücreti dahil)
Cumartesi gezmeye giderken Boşnak Börekçisinden börek: 16 YTL
Pazar Kahvaltı: 155 YTL (bahşiş dahil)
Alışveriş: 80 YTL (giyim,tamamen gerekliydi)

Pazar kahvaltısı tamamen dikkatsizlik nedeniyle başa gelmiş bir masraf. Eğer Cuma günü temizlikçi hanımın geleceğini unutmayıp da evi temizletebilseydim, herhalde maliyet 30 YTL falan olurdu. Unutunca, arkadaşlarımı da zaten bir hafta ötelemiş olduğum için tekrar öteleyemedim. Onları dışarıda ağırladım. Evi temizlemeyi ise bir an bile düşünmedim zira zaten bütün Cumartesi dışarıdaydım. Akılsız başın cezasını cüzdan çeker...

Kişisel finans ya da tasarrufla alakası yok ama...

Yaklaşık 10 yıl önce bu zamanlarda kadın-erkek ilişkilerinden havlu atmıştım. Bu konuda yeteneksiz olduğuma ve de erkeklerin %90'ının yalancı olduğuna (beyler alınmasın, onları %10'luk grubun içinde kabul ediyorum) karar vermiştim.

Ömür boyu bekar kalma kararımı vermeme sebep olan kişiyle bugün karşlaştım. Teknik olarak karşılaşma denemez. Tesadüfen aynı yerde Pazar Kahvaltısı ettik. Onun yanında eşi ve çocuğu ile beraber kalabalık bir grup, benim yanımdaysa iki arkadaşım vardı. Ben onu çok uzaktan tespit ettiğim için onun bulunduğu tarafa asla bakmamayı ve de onu görmediğimi sanmasını sağladım. Sanırım.

Şimdi düşünüyorum da kararımdan hiç pişmanlık duymuyorum. İçimde en ufak bir his kalmamış. Bazı konularda çok kararlı ve güçlü duruşumdan ben bile etkileniyorum. Kendi sırtıma pat pat yapıp, kocaman bir aferin verdim. Bu narsiszm sayılmaz değil mi? Yani herkes bazen kendinden çok memnun olabilir...:))

Eski yazılardan kolay yemek yapmakla ilgili olanlar...

Buyrunuz...

Bu kadar gayret ediyorum ama yine de Sevgili Eko-Mühendis'i mutfağa sokmayı başarabilecek miyim bilemiyorum. Pratik yemek önerecek olanlar varsa yorum şeklinde ekleyebilirler.

1
2
3
4
5
6